బ్రహ్మము నిష్కలము-విరజము-శుభము-ఆనందకోశమున సుఖ రససందోహము-వెల్గులవెల్గు-అనియాత్మవంతులందురు. సూర్య-చంద్ర-అగ్నులు-మెఱుపుతీగలు-తారకలన్నియును బ్రహ్మమును వెలిగింపజాలవు. బ్రహ్మజ్యోతి వలననే సూర్యాదులు వెల్గుచున్నారు. జగము లన్నియును వెలుగుచున్నవి. బ్రహ్మముముందు -వెనుకల క్రిందుమీదుల రెండు వైపుల విశ్వమంతట నుండి వెల్గులు చిమ్ముచున్నది.
ఇట్టి యాత్మానుభూతి -యే పుణ్యాత్ములకు గల్గునో యతడు ధన్యజీవుడు. బ్రహ్మభూతుడు - ప్రసన్నాత్ముడు. అతనిని శోక కామము లంటజాలవు. గిరివతంసా! ద్వైతభావము భయకారణము. ద్వైతము లేనిచో సంసార భయము లేదు. నే నద్వయమునకు గాని అద్వయము నాకు గాని బిన్నముగ లేదు సుమా! హిమవంతా! అట్టి యద్వయుడగు జ్ఞానియే నేను. నేనే యాజ్ఞానిని. నా దివ్యదర్శనము నాజ్ఞానియందు కలుగును.
నేను జ్ఞానుల హృదయకమల మధ్యామునగాక కైలాసమునగాని వైకుంఠమునగాని యే తీర్థమందుగాని మరెచ్చటగాని నివసింపను. నాపరమభక్తుడగు జ్ఞాని నొక్కసారి యర్చించి గౌరవించిన నన్ను కోటిసారులు పూజించినంత ఫలితముగల్గును. అట్టి జ్ఞాని కులము పవిత్రము అతని తల్లి ధన్యురాలు. అట్టి జ్ఞానిమాతృభూమి స్వర్గసీమ; వాని చిత్తము చిన్మయము; గిరిరాజా! నీ వడిగిన బ్రహ్మజ్ఞానమంతయును విశద మొన రించితిని.
నీ కంతయు దెల్పితిని. ఇక మిగిలినది లేదు. దీనిని జ్యేష్ఠపుత్రునకు గాని భక్తియుక్తునకు గాని గుణశాలికిగాని చెప్పవలయును. తగిన శిష్యునకును దీనిని చెప్పవచ్చును. ఇతరుని కెవ్వనికిని చెప్పరాదు. ఎవనికి తన యిష్ఠదేవతయందు గురువునందు నిశ్చలభక్తియుండునో బ్రహ్మజ్ఞాన మతనికే చెప్పవలయును. అతనికి బోధించిన విద్యలు చక్కగ ప్రకాశించును.
నీ కంతయు దెల్పితిని. ఇక మిగిలినది లేదు. దీనిని జ్యేష్ఠపుత్రునకు గాని భక్తియుక్తునకు గాని గుణశాలికిగాని చెప్పవలయును. తగిన శిష్యునకును దీనిని చెప్పవచ్చును. ఇతరుని కెవ్వనికిని చెప్పరాదు. ఎవనికి తన యిష్ఠదేవతయందు గురువునందు నిశ్చలభక్తియుండునో బ్రహ్మజ్ఞాన మతనికే చెప్పవలయును. అతనికి బోధించిన విద్యలు చక్కగ ప్రకాశించును.
జ్ఞాన ముపదేశించువాడు కేవలము పరమాత్ముడే. ఇట్టి జ్ఞానోపదేశమందినవాడు తన గురునకు ఋణపడియుండును. బ్రహ్మజ్ఞాన ముపదేశించువాడు తండ్రికంటె శ్రేష్ఠతరుడు. తండ్రివలన గల్గిన జన్మము నశించును. కాని గురు వొసంగిన జ్ఞానజన్మ మెన్నటికిని చెడని పదార్థము.
కనుక నట్టి గురునకు ద్రోహము తలపెట్టరాదని వేదమనును. బ్రహ్మజ్ఞాన మొసంగిన గురుడు శ్రేష్ఠు డని శాస్త్రములువచించును. శివుడు కోపించిన వానిని గురుడు కాపాడును. గురుడు కోపించినవానిని శివుడుగాపాడలేడు.
కనుక నుత్తమశిష్యుడు మనోవాక్కాయ కర్మములతో గురుసేవాతత్పరుడై యెల్లభంగుల గురునే సంతోషపెట్టవలయును. అటుల చేయనిశిష్యుడు కృతఘ్నడగును. కృతఘ్ననకు ప్రాయశ్చిత్త మేదియును లేదు. తొల్లి యింద్రు డథర్వణునకు జ్ఞానమున దేశించెను. అపుడు దీనినితరులకు చెప్పిన నీ తల నఱకుదునని యింద్రుడు ప్రతిన బూనెను.
అశ్వినులు బ్రహ్మవిద్య నెఱుగుట కథర్వణుని తల నఱికి గుఱ్ఱము తల నదికించి విద్య బడసిరి. ఇంద్రుడు తన మాట చొప్పున గుఱ్ఱము తల తెగినఱి కెను. అపుడశ్విను లతని మొండెమున కతని వెనుకటి తల నదికించి బ్రదికించిరి. ఓ నగపతీ! బ్రహ్మవిద్య యింత కష్ట సాధ్యమైనది. దీనిని బొందినవాడు థన్యుడు.కృతార్థుడు.
భక్తి యోగం
భక్తి యోగం
No comments:
Post a Comment