హిమాలయుడిట్లనెను: అమ్మా ! తీవ్రవైరాగ్యములేని మధ్యమపురుషునకు తేలికగ జ్ఞానము గల్గునట్టి భక్తియోగముగుఱిచి తెలుపుము.
దేవి యిట్లనెను: నగరాజా! మోక్షప్రాప్తికి జ్ఞాన-భక్తి-కర్మ యోగములను మూడు మార్గములు ప్రసిద్ధిగాంచినవి.ఈమూటిలోకాయక్లేశము లేక సులభముగ లభించుటచే భక్తి యోగమే సుసాధమైనది. మనుజుల గుణభేదములను బట్టి భక్తి మూడు విధములుగనుండును.
దంభాచారముతోపరులకు బాధగల్గించునది తామసభక్తి. ఈ తామసభక్తి మచ్చరముకోపముగల్గి మండిపడుచుండును. ఇక పరపీడలేకున్నను స్వార్థము చూచుకొనట లక్ష్యముగకలది రాజసభక్తి. ఈ భక్తిగలవారు భోగభాగ్యములకు కీర్తికి నాయాఫలప్రాప్తికి నన్ను సకామముగ నుపాసింతురు. నగేశా! ఇట్లు నన్ను తన కన్యురాలిగ భావించు పామరుని భక్తి రాజసభక్తి యనబడును.
కనుక నరుడు తనతొంటి జన్మకోటుల పాపరాసులు పటాపంచలగుటకు వేదసమ్మత ముగ కర్మములును తత్పలితములును కర్తవ్యాతామతితో పరమేశ్వరార్పణ మొసరించవలయును.
ఓ నగసత్తమా! ఇంక నన్ను తనకు భిన్ననుగ దలించినను నిశ్చితమతితో నా ప్రీతికై చేయుభక్తి సాత్వికభక్తియగును. ఇందు బేధముండుటనతనది పరాభక్తి కాదు. కానియాసాత్వికభక్తివలన క్రమముగపరాభక్తిసాధ్యయమగును. తామసరాజభక్తులు మాత్రముపరాభక్తిని గల్గింపజాలవు.
ఇపుడు పరా నిశ్చల భక్తిని గూర్చి తెల్పుదును. వినుము. నాదివ్య గుణమహిమలు వినుట నాదివ్యనామ సంకీర్తన సల్పుట గుణరత్నములకు నిధినగు నాయుందు చిత్తము నిలిపి తైలధారవలె నన్నే నిత్యము మననము చేయుట నా సామీప్య-సార్షి-సాలోక్య- సాయుజ్య ముక్తులందుగాని మఱి ఫలకారణమున గాని ఫలమందుగాని కాంక్షలేకుండట నాదివ్య సేవలుతక్క నితరము గోరుకుండుట సేవ్యసావకభావము వదలి మోక్షమునుసైతము గోరుకుండుట పరానురాగమున నప్రమత్తతతో జితేంద్రియుడై నన్నే చింతించుట నన్ను తన కభిన్నముగ సచ్చిదానంద స్వరూపముగనెఱుంగుట సార్షిటత-
ఎల్ల జీవులందును నా స్వరూపము చింతంతచుట- తన యాత్మ మీదనున్న ప్రేమ మితరుల యాత్మయందుంచుట ప్రాణులందఱిలో నొకే జీవచైతన్యముండుట వలన నన్నిరూపములను నా కభిన్నముగ చూచుట - ఎవనియందును భేదబుద్ధి ద్రోహబుద్ధి నుంచక చండాలుడు మొదలీశ్వరునివఱ కందఱిని నమస్కరించి గౌరవించుటం నా దివ్య - పుణ్య- తీర్థ క్షేత్రములను భక్తులను దర్శించి సేవించుట యందును నా మంత్రతంత్రములందును నా శాస్త్రశ్రవణము లందును భక్తి శ్రద్దలు- వినయము గల్గియుండుట నా ప్రేమ భక్తిలో వ్యాకులతజెందుట నా నిత్య ప్రేమవలన కన్నులానంద బాష్పములు కురియగ నన్ను తలంచినంతనే యానంద పులకిత చిత్తముతో డగ్గుత్తికతో మాటాడుట - అనన్యభావమున సర్వకారణ-జగత్కారణ- జగదీశ్వరినగునన్నే పూజించుట డబ్బునకు వెనుకముందు లాడక నిత్యమైకాంతిక భక్తితో నిత్యనైమిత్తికమలు నా వ్రతములు సేయుచుండుట నా దివ్య మహాత్సవములు సహజసిద్ధముగ జరుపుటయందు చూచుటయందును కోరిక గల్గియుండుట - అహంకారము మాని దేహాభిమానము పోద్రోలి యొలుగెత్తి నా దివ్య నామములు సంకీర్తించుట నా దేవీ కథా నృత్యములు సేయుట నా ప్రారబ్దమెట్లున్న నట్లే జరుగును.
ఎల్ల జీవులందును నా స్వరూపము చింతంతచుట- తన యాత్మ మీదనున్న ప్రేమ మితరుల యాత్మయందుంచుట ప్రాణులందఱిలో నొకే జీవచైతన్యముండుట వలన నన్నిరూపములను నా కభిన్నముగ చూచుట - ఎవనియందును భేదబుద్ధి ద్రోహబుద్ధి నుంచక చండాలుడు మొదలీశ్వరునివఱ కందఱిని నమస్కరించి గౌరవించుటం నా దివ్య - పుణ్య- తీర్థ క్షేత్రములను భక్తులను దర్శించి సేవించుట యందును నా మంత్రతంత్రములందును నా శాస్త్రశ్రవణము లందును భక్తి శ్రద్దలు- వినయము గల్గియుండుట నా ప్రేమ భక్తిలో వ్యాకులతజెందుట నా నిత్య ప్రేమవలన కన్నులానంద బాష్పములు కురియగ నన్ను తలంచినంతనే యానంద పులకిత చిత్తముతో డగ్గుత్తికతో మాటాడుట - అనన్యభావమున సర్వకారణ-జగత్కారణ- జగదీశ్వరినగునన్నే పూజించుట డబ్బునకు వెనుకముందు లాడక నిత్యమైకాంతిక భక్తితో నిత్యనైమిత్తికమలు నా వ్రతములు సేయుచుండుట నా దివ్య మహాత్సవములు సహజసిద్ధముగ జరుపుటయందు చూచుటయందును కోరిక గల్గియుండుట - అహంకారము మాని దేహాభిమానము పోద్రోలి యొలుగెత్తి నా దివ్య నామములు సంకీర్తించుట నా దేవీ కథా నృత్యములు సేయుట నా ప్రారబ్దమెట్లున్న నట్లే జరుగును.
ఈ శరీర పోషణ కింతగ చింతింపగనేల యని తలంచుట ఆత్మ-దేవీ-విచారము దక్క నితర మాలోచింపకుండుట- అనున వన్నియును గల్గియున్న భక్తి పరాభక్తియని పేర్కోనబడును.ఇట్టి నిశ్చలపరాభక్తి యెపుడెవనియందు గలుగునో యపుడదతడు చిన్నాత్రనగునా రూపమందు లీనుడైపోవును. ఇట్టి భక్తికి వైరాగ్యమునకు పరాకాష్ఠ(చివరిదశ)ను జ్ఞానమందురు. ఇట్టి పరాభక్తి గల్గినప్పటికిని ప్రారబ్దవశమున నెవనికి జ్ఞానముగల్గదో యతడు నామణిద్వీపముచేరగలడు. ఓనగోత్తమా ! అతడచట తన కిష్టమున్నను లేకున్నను తేన ముక్తః సదైవ స్యాత్ జ్ఞానాన్ముక్తి ర్న చాన్యథా|
అపుడే యతడు ముక్తుడగును. జ్ఞానమువలననే కాని మరిదేనివలనను ముక్తిగల్గదు. హృదయమందలి ప్రత్యగాత్మ జ్ఞానము గలవాని ప్రాణములు లేచిపోవు. అటులే నా దివ్యజ్ఞాన స్వరూప మెఱిగినవాని ప్రాణములను లేచిపోవు. అవి వాని శరీరమందే లయమొందును. అతడు బ్రహ్మవిదుడు కనుక బ్రహ్మమే యగును. నరుడు భ్రమవలన తన మెడలోని హారమును తానే మఱిచిపోవును కాని జ్ఞానము గల్గిన పిమ్మట భ్రాంతి తొలగి యది తన మెడలోనే యున్నదని తెలిసికొనును.
అపుడే యతడు ముక్తుడగును. జ్ఞానమువలననే కాని మరిదేనివలనను ముక్తిగల్గదు. హృదయమందలి ప్రత్యగాత్మ జ్ఞానము గలవాని ప్రాణములు లేచిపోవు. అటులే నా దివ్యజ్ఞాన స్వరూప మెఱిగినవాని ప్రాణములను లేచిపోవు. అవి వాని శరీరమందే లయమొందును. అతడు బ్రహ్మవిదుడు కనుక బ్రహ్మమే యగును. నరుడు భ్రమవలన తన మెడలోని హారమును తానే మఱిచిపోవును కాని జ్ఞానము గల్గిన పిమ్మట భ్రాంతి తొలగి యది తన మెడలోనే యున్నదని తెలిసికొనును.
No comments:
Post a Comment