Thursday, November 19, 2026

Prabodhini Ekadashi - Devutthana Ekadashi - ప్రబోధిని ఏకాదశి - దేవుత్తాన ఏకాదశి

ప్రబోధిని ఏకాదశి - దేవుత్తాన ఏకాదశి

దేవుత్తాన ఏకాదశిని ప్రబోధిని ఏకాదశి, హరిబోధిని ఏకాదశి అని కూడా పిలుస్తారు. హిందూ సంప్రదాయంలో 24 ఏకాదశులలో ఈ ఏకాదశికి ఎంతో ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉంది. ఈ రోజున శ్రీమహావిష్ణువు నాలుగు నెలల యోగనిద్ర నుంచి మేల్కొంటాడని భక్తుల నమ్మకం.

దేవుత్తాన ఏకాదశి ఎందుకు జరుపుకుంటారు?
ఆషాఢ మాసంలోని శుక్లపక్ష ఏకాదశి రోజున శ్రీమహావిష్ణువు యోగనిద్రలోకి వెళ్తాడని, ఆ సమయం నుంచి కార్తీక మాసం వరకు నాలుగు నెలల పాటు యోగనిద్రలో ఉంటాడని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. ఈ నాలుగు నెలల కాలాన్ని చాతుర్మాసం అంటారు.

కార్తీక మాసంలోని శుక్లపక్ష ఏకాదశి రోజున స్వామివారు యోగనిద్ర నుంచి మేల్కొంటాడని విశ్వసిస్తారు. అందుకే ఈ రోజును దేవుత్తాన ఏకాదశిగా జరుపుకుంటారు.

దేవుత్తాన ఏకాదశి ప్రాముఖ్యత :
ఈ రోజును శుభకార్యాల ప్రారంభానికి ఎంతో పవిత్రమైన రోజుగా భావిస్తారు. విష్ణుమూర్తి మేల్కొనే రోజుగా భావించడం వల్ల వివాహాలు, నిశ్చితార్థాలు వంటి శుభకార్యాలకు తిరిగి శుభ ముహూర్తాలు ప్రారంభమవుతాయి.

విష్ణుమూర్తిని మేల్కొలిపే మంత్రం:
ఈ రోజున శ్రీమహావిష్ణువును మేల్కొలుపుతూ ఈ మంత్రాన్ని పఠిస్తారు.
ఉత్తిష్ఠోత్తిష్ఠ గోవింద! ఉత్తిష్ఠ గరుడధ్వజ!
ఉత్తిష్ఠ కమలాకాంత! త్రైలోక్యం మంగళం కురు!!

దేవుత్తాన ఏకాదశి వ్రత కథ:
పూర్వం ఒక రాజు ఉండేవాడు. అతను శ్రీమహావిష్ణువుకు గొప్ప భక్తుడు. ప్రతి ఏకాదశి రోజున భక్తిశ్రద్ధలతో ఉపవాసం ఉండేవాడు. అంతేకాకుండా తన రాజ్యంలో ప్రజలందరూ ఏకాదశి వ్రతాన్ని ఆచరించేలా నియమం పెట్టాడు. ఒకరోజు వేరే రాజ్యానికి చెందిన వ్యక్తి ఆ రాజు దగ్గరకు వచ్చి తనకు పని కల్పించమని కోరాడు. రాజు అతనికి పని ఇవ్వడానికి అంగీకరించాడు. అయితే ఏకాదశి రోజున మాత్రం ఎలాంటి ఆహారం తీసుకోకూడదని షరతు విధించాడు. ఆ వ్యక్తి కూడా అందుకు అంగీకరించాడు.

ఏకాదశి రోజు రాగానే ఆ వ్యక్తి ఆకలిని తట్టుకోలేక రాజును ఆహారం అడిగాడు. రాజు మొదట నిరాకరించినా, అతని పరిస్థితిని చూసి కొంత పిండి, ఇతర పదార్థాలను ఇచ్చాడు. ఆ వ్యక్తి నది ఒడ్డుకు వెళ్లి స్నానం చేసి ఆహారం సిద్ధం చేసుకున్నాడు. అనంతరం శ్రీమహావిష్ణువును ప్రార్థిస్తూ తనతో కలిసి భోజనం చేయడానికి రావాలని కోరాడు. అతని నిజమైన భక్తికి మెచ్చిన విష్ణుమూర్తి ప్రత్యక్షమై అతను సమర్పించిన ఆహారాన్ని స్వీకరించాడని కథ చెబుతుంది.

కొంతకాలం తర్వాత మళ్లీ ఏకాదశి రోజు రాగా, ఆ వ్యక్తి రాజు దగ్గరకు వెళ్లి ఈసారి మరింత ఎక్కువ ఆహారం కావాలని అడిగాడు. ఎందుకని రాజు ప్రశ్నించగా, గతంలో శ్రీమహావిష్ణువు తనతో కలిసి భోజనం చేశాడని, అందుకే ఇద్దరికీ సరిపడా ఆహారం కావాలని చెప్పాడు.అతని మాటలను రాజు నమ్మలేదు. దీంతో ఆ వ్యక్తి రాజును తనతో పాటు వచ్చి స్వయంగా చూడమని కోరాడు. ఇద్దరూ నది ఒడ్డుకు వెళ్లారు. ఆ వ్యక్తి మళ్లీ భక్తితో విష్ణుమూర్తిని ప్రార్థించాడు.

ఈసారి స్వామివారు ప్రత్యక్షం కాకపోవడంతో, తన ప్రాణాలను సైతం అర్పించడానికి సిద్ధపడ్డాడు. అతని అచంచలమైన భక్తిని చూసి శ్రీమహావిష్ణువు ప్రత్యక్షమై అతనికి దర్శనమిచ్చి, తనతో పాటు వైకుంఠానికి తీసుకెళ్లాడని పురాణ కథనం. ఈ సంఘటనను చూసిన రాజు నిజమైన భక్తికి ఉన్న గొప్పతనాన్ని తెలుసుకున్నాడు. కేవలం ఆచారాలు పాటించడం మాత్రమే కాకుండా, మనస్ఫూర్తిగా భగవంతుడిని ఆరాధించడం ముఖ్యమని గ్రహించాడు. అప్పటి నుంచి మరింత భక్తిశ్రద్ధలతో ఏకాదశి వ్రతాన్ని ఆచరించాడు.

కార్తిక పురాణము

సంపూర్ణ కాశీ ఖండం

శివ

న్యూమరాలజీ

వాస్తు శాస్త్రం

జ్యోతిషశాస్త్రము

నిత్య స్తోత్రావళి

నిత్య పారాయణ శ్లోకాలు

స్తోత్రాలు

పంచాంగం

Wednesday, November 18, 2026

14va adhyayamu masachathurdashimaahatmyamu, masasivaratrivrata phalamu - 14వ అధ్యాయము మాసచతుర్దశీమాహాత్మ్యము, మాసశివరాత్రివ్రత ఫలము

కార్తిక పురాణము (స్కాంద పురాణాం) - 14వ అధ్యాయము
మాసచతుర్దశీమాహాత్మ్యము, మాసశివరాత్రివ్రత ఫలము 

కార్తిక పూర్ణిమాదినమందు వృషోత్సర్గమును (ఆబోతు, అచ్చు పోయుట) చేయువానికి జన్మాంతరీయ పాపములుకూడా నశించును. 

కార్తిక వ్రతము మనుష్య లోకమందు దుర్లభము సులభముగా ముక్తినిచ్చునది.

కార్తిక పూర్ణిమనాడు పితృప్రీతిగా వృషోత్సర్గమును జేయువానికి కోటి మాఱులు గయాశ్రాద్ధమును జేసిన ఫలముగలుగును. 

రాజా! స్వర్గమందున్న పితరులు మన వంశమందెవ్వడైనను కార్తిక పూర్ణిమనాడు నల్లని గిత్తను, గిత్తదూడనులేక ఆబోతును విడుచునా, అట్లయిన మనము తృప్తిబొందుదుమని కోరుచుందురు. 

ధనవంతుడు గాని దరిద్రుడు గాని కార్తిక పూర్ణిమ రోజున వృషోత్సర్గమును జేయనివాడు యమలోకమందు అంథతమిశ్రమను నరకమును బొందును. 

కార్తిక పూర్ణిమ రోజున వృషోత్సర్గమును జేయక గయా శ్రాద్ధ మాచరించినను, ప్రతి సంవత్సరము తద్దినము పెట్టినను, పుణ్యతీర్దములు సేవించినను, మహాలయము పెట్టినను పితరులకు తృప్తిలేదు. 

వాటన్నిటికంటే కోడెదూడను అచ్చుపోయుట మిక్కిలి గొప్పది. గయాశ్రాద్ధము వృషోత్సర్గము సమానమని విద్వాంసులు వచించిరి. 

కాబట్టి కార్తికపూర్ణిమనాడు వృషోత్సర్గము సుఖమునిచ్చును. అనేక మాటలతో పనియేమున్నది? కార్తికమాసమందు అన్ని పుణ్యముల కంటే అధికమైన ఫలదానము చేయువాడు దేవృణ, మనుష్యబుణ, పితృబుణముల నుండి విముక్తుడగును. 

కార్తిక పూర్ణిమనాడు దక్షిణతో గూడ ధాత్రీఫలమును (ఉసిరిగపండును) దానమిచ్చువాడు సార్వభౌముడగును. అనగా భూమికి ప్రభువగును. 

కార్తికపూర్ణిమనాడు దీపదానమాచరించువాడు విగతపాపుడై పరమ పదము నొందును. 

కార్తికమాసమందు దీపదానమాచరించువాని మనోవాక్కాయ కృతపాపములన్నియు నశించును. 

కార్తికపూర్ణిమనాడు ఈశ్వర లింగదానమాచరించువాడు ఈ జన్మ మందు అనేక భోగములననుభవించి ఉత్తర జన్మమందు సార్వభౌముడు అగును. ఈశ్వర లింగదానము వలన సమస్త పాపములు నశించును. పుణ్యము గలుగును. 

కార్తికమాసమందు లింగదానము చేయక మిగిలిన ధర్మములు చేసినందున పాపములు ఎంత మాత్రమును కరిగిపోవు. (ఈశ్వరలింగము) (బాణము). 

కార్తికవ్రతము అనంత ఫలప్రదము. సామాన్యముగా దొరకనిది. కనుక కార్తికమాసమందు ఇతరుల అన్నమును భుజించుట, పితృవేషమును, తినగూడని వస్తువులను భక్షించుట, శ్రాద్ధాన్నమును సేవించుట అనగా భోక్తగా నుండుట, తిలదానమును గ్రహించుట ఈ అయిదును విడువవలెను. 

కార్తికమాసమందు సంఘాన్నమును, శూద్రాన్నమును, దేవార్చకులయన్నమును, అపరిశుద్ధాన్నమును, కర్మలను విడిచిపెట్టిన వాని అన్నమును, విథవాన్నమును భుజించరాదు. 

కార్తికమాసమున అమావాస్యయందును, పూర్ణిమయందును, పితృదినమందును, ఆదివారమందును, సూర్యచంద్ర గ్రహణములందును రాత్రిభోజనము చేయరాదు. 

కార్తిక మాసము ఏకాదశినాడు రాత్రింబగళ్ళును, వ్యతీపాత వైధృతి మొదలైన నిషిద్ధదినము లందును రాత్రి భుజించరాదు. అప్పుడు ఛాయానక్తమును జేయవలెనుగాని రాత్రి భోజనము చేయగూడదు. ఛాయానక్తమే రాత్రిభోజన ఫలమిచ్చును. 

కనుక రాత్రి భోజనముకూడని దినములందు కార్తిక వ్రతము చేయువాడు ఛాయానక్తమునే గ్రహించ వలెను. ఛాయానక్తమనగా తన శరీరము కొలతకు రెట్టింపునీడ వచ్చినప్పుడు భుజించుట, ఇది నిషిద్ధదినములందు గృహస్థునకుఎల్లప్పుడు యతివిధవలకు ఛాయానక్తము విహితము. 

సమస్త వుణ్యములనుయిచ్చు కార్తికమాసమందు నిషిద్ధ దినములందు భుజించువాని పాదములు అనంతములగును. ఆ పాపవిస్తారము నేనెట్లు చెప్పగలను. చెప్పుటకు కూడా అశక్తుడను. 

కాబట్టి విచారించి కార్తిక వ్రతమును ఆచరించవలెను. కార్తిక మాసమందు 
1.తైలాభ్యంగము
2.పగలు నిద్రయు 
3. కంచుపాత్రలో భోజనము 
4. మఠాన్నభోజనము 
5. గృహమందుస్నానము 
6. నిషిద్ధదినములందు రాత్రిభోజనము 
7. వేదశాస్త్రనింద 
యీ ఏడునుజరుపగూడదు. తైలాభ్యంగము తలంటుకొనుట. 

కార్తికమాసమందు శరీరసామర్థ్యముండియు, గృహమందు ఉష్ణోదక స్నాన మాచరించిన యెడల ఆ స్నానము కల్లుతో స్నానమగునని బ్రహ్మదేవుడు చెప్పెను. 

తులయందు రవియుండగా కార్తికమాసమందు నదీస్నానము ముఖ్యము. సర్వశ్రేష్ఠము. తులారాశిలో సూర్యుడు ప్రవేశించినది మొదలు నెలరోజులు నదీస్నానమే చేయవలెను. 

అట్లు నదియుండనిచో తటాకమందుగాని, కాలువలందుగాని ,బావులవద్దగాని స్నానము చేయవలెను. 

తటాక కూపములందు స్నాన సమయమున గంగా ప్రార్థన చేయవలెను. ఇది గంగయందును, గోదావరి యందును, మహానదుల యందును అవసరము. 

గంగా గోదావరి మొదలైన నదులు సన్నధిలో లేనప్పుడు తటాకస్నానము కర్తవ్యము. గంగకు నమస్కరింపవలెను. 

కార్తికమాసము ప్రాతస్నానమాచరించనివాడు నరకమందు యాతనలను అనుభవించి తరువాత చండాలుడైపుట్టును. 

గంగాది సమస్త నదులను స్మరించి స్నానము చేసి సూర్యమండలగతుడైన హరినిధ్యానించి హరిచరిత్రను విని గృహమునకు వెళ్ళవలెను. 

పగలు చేయదగిన వ్యాపారములన్నియు చేసికొని సాయంకాలము తిరిగి స్నానముచేసి ఆచమించి పూజాస్థానమందు పీఠముంచి దానియందు శంకరుని ఉంచి పంచామృతములతోను, ఫలోదకములతోను, కుశోదకముతోను మహాస్నానము చేయించి షోడశ ఉపచారములతోను పూజించవలెను. 

తరువాత శంకరుని ఆవాహనము చేయవలెను. 

1. శంకరాయ ఆవాహనం సమర్పయామి.  
2. వృషధ్వజాయ ధ్యానం సమర్ప యామి. 
3. గౌరీ ప్రియాయపాద్యం సమర్పయామి 
4 లోకేశ్వరాయ అర్ఘ్యం సమర్పయామి. 
5. రుద్రాయ ఆచమనీయం సమర్పయామి. 
6. గంగాధరాయ స్నానం సమర్పయామి 
7. ఆశాంబరాయ వస్త్రం సమర్పయామి. 
8. జగన్నాధాయ ఉపవీతం సమర్ప యామి. 
9. కపాలధరిణే గంధం సమర్పయామి. 
10.ఈశ్వరాయ అక్షతాన్‌ సమర్పయామి.
11. పూర్ణగుణాత్మనే పుష్పం సమర్పయామి. 
12.తేజోరూపాయ దీపం సమర్పయామి.
13. లోకరక్షాయ నైవేద్యం సమర్పయామి. 
14 లోకసాక్షిణే తాంబూలం సమర్పయామి.
15. భవాయ ప్రదక్షిణం సమర్పయామి. 
16. కపాలినే నమస్కారం సమర్పయామి.
ఈ ప్రకారముగా షోడశోపచారములచేత శంకరుని పూజింపవలెను. పైన జెప్పిన నామములతో భక్తితో పూజించి మాసమంతయు సహస్ర నామముల చేత నిత్యము పూజించి పూజావసానమందు (మంత్రము) 

శ్లో పార్వతీకాంత దేవేశ పద్మజార్చ్యాంఘ్రిపంకజ।
 అర్ఘ్యంగృహాణదైత్యా రేదత్తం చేదముమాపతే” 
అను మంత్రముతో అర్ఘ్యము నివ్వవలెను. ఇట్లు భక్తితో చేయువాడు ముక్తుడగును. సంశయములేదు. 

రాజా! తనశొక్తి కొలది దీపమాలలను సమర్పించి శక్తివంచన చేయక బ్రాహ్మణులకు దానమివ్వవలెను. 

ఈ ప్రకారము కార్తికమాసమంతయు బ్రాహ్మణులతో గూడి నక్తవ్రతమును జేయువాడు వేయి సోమయాగములు, నూరువాజపేయయాగములు, వేయి అశ్వమేధయాగములు చేసిన ఫలములు బొందును. 

కార్తికమాసమునందీ ప్రకారముగా మాసనక్త వ్రతమాచరించువాడు పాపములను సమూలముగా పరిహరించుకొనునని నారదాదులుచెప్పిరి. 

కార్తికమందు మాస నక్త వ్రతమువలన పుణ్యమధికమగును. సమస్త పాపములునశించును. ఇందుకు సందేహము లేదు. 

కార్తికమాసమున చతుర్దశి యందు పితృప్రీతి కొరకు బ్రాహ్మణునకు భోజనమును బెట్టిన యెడల పితరులందరు తృప్పినొందుదురు. 

కార్తికమాసమున శుక్ల చతుర్దశియందు ఔరసపుత్రుడు తిలతర్పణ మాచరించిన యెడల పితృలోకస్థులయిన పితరులు తృప్తినొందుదురు. 

కార్తిక మాసమందు చతుర్ధశినాడు ఫలదానమాచరించువాని సంతతికి విచ్చేదము గలుగదు. సందేహములేదు. 

కార్తికమాసమందు చతుర్దశినాడు ఉపవాసమాచరించి శంకరుని ఆరాధించి తిలదానమాచరించువాడు కైలాసమునకు ప్రభువగును. 

సమస్తపాపములను పోగొట్టు నదియు, సమస్త పుణ్యములను వృద్ధిపరచునదియు అయిన కార్తిక వ్రతమును జేయువాడు విగతపాపుడై మోక్షమొందును. 

పవిత్రకరమైన యీ అధ్యాయమును భక్తితో వినువారు సమస్త పాతకములకు ప్రాయశ్చిత్తమును జేసికొన్నవారగుదురు.

Tuesday, November 17, 2026

13va adhyayamu kartikadvadashimaahatyyamu, suveera srutakirti katha - 13వ అధ్యాయము కార్తికద్వాదశీమాహాత్య్యము, సువీర శ్రుతకీర్తి కథ

కార్తిక పురాణము (స్కాంద పురాణాం) - 13వ అధ్యాయము
కార్తికద్వాదశీమాహాత్య్యము, సువీర శ్రుతకీర్తి కథ
 

వసిష్ణుడిట్లు చెప్పెను. జనకరాజా! కార్తికమాసమందు చేయదగిన ధర్మములను జెప్పెదను. నీవు స్వచ్చమైన మనస్సుతో వినుము. ఆ ధర్మము లన్నియు ఆవశ్యకములైనవి. 

రాజా! కార్తికధర్మములు మా తండ్రియైన బ్రహ్మచేత నాకుజెప్పబడినవి. అవియన్నియు చేయదగినవి చేయని యెడల పాపము సంభవించును. ఇది నిజము. 

సంసార సముద్రము నుండి దాట గోరువారును, నరకభయముగలవారును ఈ ధర్మములను తప్పక చేయవలెను. 

కార్తీకమాసమందు కన్యాదానము, ప్రాతస్నానము, శిష్టుడైన బ్రాహ్మణుని పుత్రునకు ఉపనయనము జేయించుటకు ధనమిచ్చుట విద్యాదానము, వస్త్రదానము, అన్నదానము ఇవి ముఖ్యములు. 

కార్తికమాసమందు ద్రవ్యహీనుడైన బ్రాహ్మణ పుత్రునకు ఉపనయనమును జేయించ దక్షిణనిచ్చిన యెడల అనేక జన్మములలోని పాపములు నశించును. 

తన ద్రవ్యమిచ్చి ఉపనయనము చేయించినప్పుడు ఆ వటువుచే చేయబడిన గాయత్రీ జపఫలములు వలన పంచమహాపాతకములు భస్మమగును. 

గాయత్రీ జపము, హరిపూజ, వేద విద్యాదానము వీటి ఫలమును జెప్పుటకు నాకు శక్యముగాదు. 

పదివేలు తటాకములను త్రవ్వించు పుణ్యమును, నూరు రావిచెట్లు పాతించిన పుణ్యమును, నూతులు దిగుడు బావులు నూరు బావులు త్రవ్వించిన పుణ్యమును, నూరు తోటలు వేయించిన పుణ్యమును ఒక బ్రాహ్మణునకుపనయనము చేయించిన పుణ్యములో పదియారవవంతుకు కూడసరిపోవు. 

కార్తిక మాసమందు ఉపనయనదానము జేసి తరువాత మాఘ మాసమందుగాని, వైశాఖ మాసమందు గాని ఉపనయనమును జేయించవలయును. 

సాధువులు శ్రోత్రియులును అగు బ్రాహ్మణుల కుమారులకు ఉపనయనము చేయించిన యెడల అనంత ఫలము గలదని ధర్మవేత్తలైన మునులు చెప్పిరి. 

ఆ ఉపనయనములకు సంకల్పము కార్తికమాసమందు చేయవలెను. అట్లు చేసిన యెడల గలిగెడి ఫలమును జెప్పుటకు భూమియందుగాని, స్వర్గమందుగాని యెవ్వనికి సామర్ధ్యము కలదు? 

పరద్రవ్యము వలన తీర్థయాత్రయు దేవ బ్రాహ్మణ సంతర్పణము చేసిన యెడల ఆ పుణ్యము ద్రవ్యదాతకు గలుగును. 

కార్తిక మాసమందు ధనమిచ్చి యొక బ్రాహ్మణునకు ఉపనయనమును వివాహమును జేయించిన యెడల అనంత ఫలము కలుగును. 

కార్తికమాసమందు కన్యాదాన మాచరించువాడు తాను పాపవిముక్తుడగును. తన పితరులకు బ్రహ్మలోక ప్రాప్తి కలిగించిన వాడగును. 

ఓజనకరాజా! ఈ విషయమై పురాతన కథ యొకటి గలదు. చెప్పెదను, సావధానుడవై వినుము. 

ద్వాపరయుగమున వంగదేశమున సువీరుడను రాజు కలడు. మిక్కిలి వీర్యశౌర్యములు కలవాడు. 
ఆతడు దురాత్ముడు. 

ఆ రాజు కొంతకాలమునకు దైవయోగము వలన దాయాదులచేత జయించబడినవాడై రాజ్యభ్రష్టుడై “అరోథవా ఏషా ఆత్మనోయత్పత్నీత” అను శ్రుత్తుక్త ప్రకారముగా భార్య అర్థాంగి గనుక ఆమెను కూడా తీసికొని అరణ్యమునకు బోయి ధనము లేక జీవించుటకై చాలా దుఃఖపడుచుందెను. 

ఆ యరణ్యమందు రాజును భార్యయు కందమూలాదులు భక్షించుచు కాలమును గడుపుచుండిరి. 

అట్లుండగా భార్య గర్భవతియాయెను. నర్మదాతీరమందు రాజు పర్ణశాలను నిర్మించెను. ఆ పర్ణశాలయందామె సుందరియైన ఒక కన్యను గనెను. 

రాజు అరణ్య నివాసము, వన్యాహారము, అందు సంతాన సంభవము, సంతాన పోషణకు ధనము లేకుండుట మొదలైన వాటిని తలచుకుని తన పురాకృతపాపమును స్మరించుచు బాలికను కాపాడు చుండెను. 

తరువాత పూర్వపుణ్యవశముచేత ఆ కన్యక వృద్ధినొంది సౌందర్యముతోను లావణ్యముతోను ఒప్పియున్నదై చూచువారికి నేత్రానంద కారిణి యై యుండెను. 

ఆ చిన్నదానికి ఎనిమిది సంవత్సరముల వయస్సు వచ్చినది. మనస్సుకు బహురమ్యముగా ఉన్నది. ఇట్లున్న కన్యకను జూసి యొక ముని కుమారుడు సువీరా! నీ కూతురును నాకిచ్చి వివాహము చేయుమని యాచించెను. 

ఆ మాటవిని రాజు మునికుమారకా! నేను దరిద్రుడను గనుక నేను కోరినంత ధనమును నీవిచ్చితివేని ఈ కన్యను నీకిచ్చెదను. 

ఓ జనకమహారాజా! ఈ మాటను విని మునికుమారుడు ఆ కన్య యందుండు కోరికతో రాజుతో ఇట్లనెను. 

ఓ రాజా! నేను తపస్సు చేసి సంపాదించి బహుధనమును నీకిచ్చెదను దానితో నీవు రాజ్యమందుండు సుఖములను బొందగలవని మునికుమారుడు చెప్పెను. 

ఆ మాటలను విని రాజు సంతోషించి అలాగుననే చేసెదననెను. 

తరువాత మునికుమారుడు ఆ నర్మదాతీరమందే తపమాచరించి బహుధనమును సంపాదించి ఆ ధనమంతయు రాజునకిచ్చెను. 

రాజు ఆ ధనమంతయు గ్రహించి ఆనందించి తృప్తినొంది ఆ మునికుమారునకు తన కూతురినిచ్చి తనయొక్క గృహ్య సూత్రమందు చెప్పబడిన ప్రకారము వివాహము అరణ్యమునందే చేసెను. 

ఆ కన్యయు వివాహము కాగానే భర్తవద్దకు చేరెను. రాజు కన్యా విక్రయ ద్రవ్యముతో తాను భార్యయు జీవించుచుండిరి. 

రాజు భార్య తిరిగి యొక కుమార్తెను కనెను. రాజు దానిని జూసి సంతోషించి యీ సారి యీ కన్యకను విక్రయించిన యెడల చాలా ద్రవ్యము రావచ్చును. దానితో నాజన్మమంతయు గడచునని సంతోషించుచుందెను. 

రాజిట్లు తలచుచుండగా పూర్వపుణ్యవశముచేత ఒకయతీశ్వరుడు స్నానార్థము నర్మదానదికివచ్చి పర్ణశాలముందు ఉన్న రాజును, రాజు భార్యను, రాజు కూతురును జూచెను. 

చూసి కౌండిన్య గోత్రుడైన ఆ యతీశ్వరుడు దయతో ఓయీ నీవెవ్వడవు యీ అరణ్యమందు ఇప్పుడు ఎందుకు ఇట్లున్నావు చెప్పుమని యడిగెను. 

దారిద్య్రముతో సమానమైన దుఃఖము, పుత్రమృతితో సమానమైన శోకము, భార్యవియోగముతో సమానమయిన వియోగ దుఃఖములేవు. 

కాబట్టి దారిద్ర దుఃఖముతో శాకమూల ఫలాదులను భుజింపుచు ఈ వనమందు నివాసము చేయుచు కాలము గడుపుచున్నాను. 

ఈ యరణ్యమందే పర్ణశాలలో నాకు కుమార్తె కలిగినది. ఆ చిన్న దానిని యౌవనము రాగానే ఒక మునికుమారుని వలన బహు ధనమును గ్రహించి వానికిచ్చి వివాహముచేసి ఆ ధనముతో సుఖముగా జీవించుచున్నాను. 

ఇంక యేమివినగోరితివో చెప్పుము. ఇట్లు రాజు వాక్యమునువిని యతి ఇట్లనెను. 

రాజా! ఎంతపనిచేసితివి. మూఢుని వలె పాపములను సంపాదించుకొంటివి. కన్యాద్రవ్యముచేత జీవించువాడు యమలోకమందు అసిపత్రవనమను నరక మందు నివసించును. 

కన్యాద్రవ్యముచేత దేవఋషి పితరులను తృప్తి జేయుచున్న వానికి పితృదేవతలు ప్రతిజన్మమందును ఇతనికి పుత్రులు కలుగకుండుగాక అని శాపమునిత్తురు. 

కన్యా ద్రవ్యముతో వృత్తిని సంపాదించి ఆవృత్తివల్ల జీవనముచేయు పాపాత్ముడు రౌరవ నరకమును పొందును. 

సమస్తమయిన పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము చెప్పబడియున్నది. కాని కన్యా విక్రయ పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము ఎచ్చటా జెప్పబడియుండలేదు. 

కాబట్టి ఈ కార్తికమాసమందు శుక్షపక్షమందు ఈ రెండవ కూతురునకు బంగారు ఆభరణములతో అలంకరించి కన్యకను దానము ఇచ్చి వివాహము చేయుము. 

కార్తికమాసమందు విద్యాతేజశ్శీలయుక్తుడయని వరునకు కన్యా దానము చేసిన వాడు గంగాదిసమస్త తీర్థములందు స్నానదానములు చేసెడి వాడు పొందెడి ఫలమును, యధోక్తదక్షిణాయుతముగా అశ్వమేధాది యాగములను జేసినవాడు పొందెడి ఫలమును బొందును. 

ఇట్లు యతి చెప్పగా విని రాజు సకల ధర్మవేత్తయయిన యతీశ్వరునితో నీచుడై ధనాశతో ఇట్లనియె. బ్రాహ్మణుడా ఇదియేమి మాట. పుత్రదారాదులు, గృహక్షేత్రాదులు, వస్త్రాలంకారాదులు ఉన్నందుకు దేహమును సుఖపెట్టి భోగించవలెను గాని ధర్మమనగా యేమిటి? పుణ్యలోకమనగా ఏమిటి? దానమనగా ఏమిటి? ఫలమనగా ఏమిటి? 

ఎటైనా ధనమును సంపాదించి భోగించుట ముఖ్యము. నా యీ రెండవ కూతురును పూర్తిగా  ద్రవ్యమిచ్చువానికిచ్చి ఆ ద్రవ్యముతో సుఖభోగములను బొందెదను. నీకెందుకు నీ దారిని నీవుపొమ్ము. 

ఆ మాటవిని యతిస్నానము కొరకు నర్మదానదికి పోయెను. తరువాత కొంతకాలమునకు ఆ యరణ్యమందే సువీరుడు మృతినొందగా యమదూతలు పాశములతో వచ్చి రాజు కట్టి యమలోకమునకు తీసికొని పోయిరి. 

అచ్చట యముడు వానిని జూసి కళ్లెఱ్ఱజేసి అనేక నరకములందు యాతనలను బొందించి అసిపత్రవనమందు రాజును రాజుపితరులను గూడ పడవేయించెను. 

అసిపత్రమనగా కత్తులే ఆకులుగాగల వృక్షములతో గూడిన చిక్కనివనము. 

ఈ సువీరుని వంశమందు శ్రుతకీర్తి యనువాడొకడు సమస్త ధర్మములను నూఱు యజ్ఞములు చేసి ధర్మముగా రాజ్యపాలనము కావించెను. 

స్వర్గమునకు బోయి ఇంద్రాదులచేత సేవించబడుచుండెను. ఈ శ్రుతకీర్తిని సువీరుని పాపశేషము చేత స్వర్గము నుండ తాను నరకమునపడి యమ యాతనల నొందుచు యొకనాడు యిదియెమి యన్యాయము. పుణ్యము జేసిన నన్నుయమలోకమందుంచినారని విచారించుకుని ధైర్యముతో యమునితో నిట్లనియె. 

సర్వమును దెలిసిన ధర్మరాజా! నా మనవి వినుము. ఎంతమాత్రమును పాపమును జేయని నాకు ఈ నరకమెందుకు వచ్చినది? 

అయ్యో, ఋషీశ్వరులు చెప్పిన ధర్మములన్నియు వృధాగా పోయినవే. ఇదిగాక స్వర్గమందున్న నాకు నరకమునపడుట ఎందుకు కలిగినది? 

శ్రుతకీర్తి యిట్లు చెప్పిన మాటలను విని యముడు పల్కెను. శ్రుత కీర్తి! నీవన్నమాట సత్యమేగాని నీ వంశస్థుడు సువీరుడనువాడు ఒకడు దురాచారుడై కన్యా ద్రవ్యముచేత జీవించినాడు. 

ఆ పాపముచేత వాని పితరులైన మీరు స్వర్గస్థులైనను నరకమందున్నారు. తరువాత భూమి యందు దుష్టయోనులందు జన్మించెదరు. 

శ్రుతకీర్తి వినుము. సువీరుని యొక్క రెండవ కుమార్తె ఉన్నది. నర్మదా నది తీరమందు పర్ణశాలలో తల్లివద్ద ఉన్నది. దానికింకను వివాహము కాలేదు. 

కాబట్టి నీవు నా ప్రసాదము వలన యీ దేహముతో అచ్చటికి బోయి అచ్చటనున్న మునులతో యీ మాటను జెప్పి కార్తికమాసమందు ఆ కన్యను యోగ్యుడైన వరునికిచ్చి కన్యాదానము చేయుము. 

కార్తికమాసమందు సర్వాలంకార యుక్తమయిన కన్యను వరునికిచ్చువాడు లోకాధిపతి యగును. 

శాస్త్ర ప్రకారము కన్యాదానము ప్రశస్తము. అట్లు కన్యాదానము చేయుటకు కన్యా సంతానము లేనివాడు ఒక బ్రాహ్మణునకు ధనమిచ్చిన యెడల ధనదాతయును, లోకాధిపతియునగును. 

కన్యలు లేనివాడు రెండు పాడియావులనిచ్చి కన్యకను దీసికొని వరునికిచ్చి వివాహము చేసిన యెడల కన్యాదాన ఫలమును బొందును. 

కాబట్టి నీవు శీఘ్రముగా పోయి బ్రాహ్మణులకు కన్యామూల్యము ఇమ్ము. దానిచేత నీ పితరులందరు తృప్తినొంది నిత్యము సంతోషింతురు. 

శ్రుతకీర్తి యమునిమాట విని అట్లేనని యమునకు వందనమాచరించి నర్మదాతీరమందున్న కన్యను సువర్ణాభరణములతో కార్తిక శుక్షపక్షమందు ఈశ్వర ప్రీతిగా విద్యుక్తముగా కన్యాదానము చెసెను. 

పుణ్య మహిమచేత సువీరుడు యమపాశ విముక్తుడై స్వర్గమునకు బోయి సుఖముగా నుండెను. తరువాత శ్రుతకీర్తి పదిమంది బ్రాహ్మణ బ్రహ్మచారులకు కన్యా మూల్యమును యిచ్చెను. 

దానిచేత వాని పితరులందరు విగతపాపులై స్వర్గమునకు బోయిరి. తానును యథాగతముగా స్వర్గమును జేరెను. 

కాబట్టీ కార్తికమాసమందు కన్యాదాన మాచరించువాడు విగతపాపుడగును. ఇందుకు సందేహములేదు. 

కన్యామూల్యము యివ్వలేని వారు మాటతోనయినా వివాహమునకు సహాయము జేసిరేని వారి పుణ్యమునకు అంతములేదు. 

కార్తిక మాసమందు కార్తిక వ్రతమాచరించువాడు హరిసాయుజ్యమును బొందును. ఇదినిజము. నా మాట నమ్ముము. 

ఈ ప్రకారముగా కార్తిక ప్రతమాచరించని వారు రౌరవనరకమునుబొందుదురు. 

14వ అధ్యాయము మాసచతుర్దశీమాహాత్మ్యము, మాసశివరాత్రివ్రత ఫలము

12va adhyayamu kartikadvadashimaahatyamu dharmaveeropakyanamu, saalagramadana mahima - 12వ అధ్యాయము కార్తికద్వాదశీమాహాత్యము ధర్మవీరోపాఖ్యానము, సాలగ్రామదాన మహిమ

కార్తిక పురాణము (స్కాంద పురాణాం) - 12వ అధ్యాయము
కార్తికద్వాదశీమాహాత్యము ధర్మవీరోపాఖ్యానము, సాలగ్రామదాన మహిమ
 

వశిష్టమహాముని తిరిగి ఇట్లు చెప్పెను. ఓ రాజా! కార్తికమాసమందు సోమవార మహాత్యమును వినుము. సోమవారముకంటే శనిత్రయోదశి నూరురెట్లు ఫలము గలది. శనిత్రయోదశికంటె కార్తిక పూర్ణిమ వెయ్యిరెట్లు ఫలముగలది. పూర్ణిమకంటె శుద్ధపాడ్యమి లక్షరెట్లు అధిక ఫలము. శుక్ల పాడ్యమికంటే చివర ఏకాదశికోటి గుణఫల ప్రదము. అంతిమైకాదశికంటే కార్తిక ద్వాదశి అనంతగుణ ఫలప్రదము. 

ఇచ్చట అంతిమైకాదశి యనగా కార్తికబహుళైకాదశి వచ్చుచున్నది గాని పూర్ణిమాంతమాస శాస్త్రప్రకారముగా చూచిన యెడల కార్తికశుదైెకాదశియేయగును. 

వింధ్యోత్తరదేశ మందు అంతిమైకాదశి యనగా కార్తికశుదైకాదశినీ గ్రహింతురు. అచ్చట పూర్ణిమాంతమే మాసము. 

ఇదిగాక ముందు కార్తికశుద్దైకాదశిని గురించియే అనంత మహిమ చెప్పబడుచున్నది. అంబరీషుని చరిత్రమందును శుద్దైకాదశియే గ్రహించబడినది. 

మోహముచేతనైనా అంతిమైకాదశినాడు ఉపవాసముచేసి గీతవాద్య పురాణముల చేత జాగరణ మాచరించువాడు సమస్త పాపవిముక్తుడై విష్ణు లోకమందు నివసించును. 

కార్తికమాసమందు ఏకాదశినాడు ఉపవాసమాచరించి ద్వాదశినాడు బ్రాహ్మణులతో గూడా పారణచేయువాడు సాయుజ్యముక్తిపొందును. 

కార్తిక మాసమందు ద్వాదశి నాడు అన్నదానము జేయువానికి సమస్త సంపత్తులు వృద్ధిబొందును. 

సూర్యగ్రహణమందు గంగా తీరమున కోటి బ్రాహ్మణులకు భోజనము పెట్టిన పుణ్యము ద్వాదశినాడు ఒక బ్రాహ్మణునకు అన్నము పెట్టిన లభించును. 

వేయి గ్రహణములును, పదివేల వ్యతీపాత యోగములును, లక్ష అమావాస్యలును కలిపి ద్వాదశీ వ్రతఫలానికి పదహారవంతుకు కూడా చాలవు. 

పుణ్యములనిచ్చెడు తిథులనేకములున్నవి గాని ద్వాదశి హరి ప్రియముగాన వాటికన్నిటికంటే అధికఫల ప్రదము. క్షీరాబ్ధిద్వాదశియే ద్వాదశి శ్రీహరిదేవతగా కలది. 

కార్తికశుద్ధ ద్వాదశినాడు అనగా ఏకాదశినాడు రాత్రి యామముండగా హరిపాల సముద్రము నుండీ నిద్రలేచునుగాన ఆ ద్వాదశి హరిబోధిని యనబడును. 

ఆ ద్వాదశినాడు ఒకబ్రాహ్మణునకయినను అన్నదాన మాచరించువాడు యిచ్చట భోగములను బొంది అంతకాలమందు హరిసన్నిధి పొందును. 

కార్తికమాసమందు ద్వాదశినాడు పెరుగు అన్నమును దానము చేసిన యెడల సమస్త ధర్మముల కంటే అధిక ఫలమును బొందును. 

స్త్రీ గాని, పరుషుడు గాని కార్తికశుక్ల ద్వాదశినాడు పాలిచ్చెడియావునకు బంగారపు కొమ్ములు వెండి డెక్కలను చేయించి పెట్టి పూజించి దూడతో గూడ గోదానమాచరించిన యెడల ఆ గోవుకు యెన్నివేల వెంట్రుకలుండునో అన్నివేల యేండ్లు స్వర్గనివాసము కలుగును. 

కార్తికమాసమందు ద్వాదశినాడు భక్తితో వస్త్రదానమాచరించువాడు పూర్వజన్మార్జిత పాపములను నశింపజేసికొని వైకుంఠలోకమును బోవును. ఇందుకు సందేహములేదు. 

కార్తికమాసమందు ద్వాదశియందుగాని, పూర్ణిమ యందుగాని, పాడ్యమి యందుగాని కంచు పాత్రలో ఆవు నెయ్యి ఉంచి దీపమును వెలిగించి దానిమిచ్చువానికి కోటి జన్మములలో చేయబడిన పాపములు నశించును. 

కార్తికద్వాదశినాడు ఫలమును, యజ్ఞోపవీతమును, తాంబూలమును, దక్షిణను యిచ్చువాడు యీలోకమందు అనేక భోగములను బొంది అంతమందు వైకుంఠమున విష్ణువుతో గూడా చిరకాలము సుఖీంచును. 

కార్తిక ద్వాదశినాడు బంగారపు తులసీవృక్షమును, సాలగ్రామమును దానము చేయువాడు పొందెడి ఫలమును జెప్పెదను వినుము. 

కార్తిక ద్వాదశినాడు పూర్వోక్తదానమును జేసినవాడు నాలుగు సముద్రముల మధ్యనున్న భూమినంతయు దానమిచ్చువాడు పొందెడి ఫలమును బొందును. 

ఈ విషయమందు ఒక కథ గలదు చెప్పెదను వినుము. విన్నవారి సమస్త పాతకములు నశించును. 

గోదావరీ తీరమందు దురాచారవంతుడైన యొక కోమటి గలడు. అతడు స్వల్పదానమైననుచేయుట ఎఱుగడు. తానైనను అనుభవించుటయునులేదు. వాడు ఎవ్వనికిని ఉపకారమాచరించలేదు. నిత్యము పరనిందచేయువాడు, పరద్రవ్యములందాసక్తి గలిగియుండు వాడు. 

ఆ కోమటియొక బ్రాహ్మణునకు అధికముగా అప్పునిచ్చి ఆ ఋణమును తిరిగి పుచ్చుకొనుటకు ఆయన యూరికివెళ్ళి అతడు గ్రామాంతర మందున్నట్లు తెలిసికొని అచ్చటికి వెళ్ళి బ్రాహ్మణుడా! నా సొమ్ము నాకిమ్ము అని యడిగెను. 

బ్రాహ్మణుడా మాటవిని ఓయీ! యీనెలాఖరుకు నీ సొమ్మును నీకు యేదోయొక విధముగా యిచ్చెదను. కాబట్టీ కొంచెము నిదానించి నీ సొమ్మును తీసికొని పొమ్మనెను. 

ఋణమును పుచ్చుకొని తిరిగి సొమ్మునివ్వనివాడు నరకమందు యాతనలనొంది తిరిగి ఋణదాతకు పుత్రుడై జన్మించి వాని సొమ్మును యివ్వవలసియుండును. 

బ్రాహ్మణుడిట్లు చెప్పినమాటను విని వైశ్యుడు కోపముచేత కళ్ళె ర్రజేసి ఓరీ మూఢా! బ్రాహ్మణాధమా! నాధనము నాకిప్పుడేయిమ్ము. లేనియెడల యీకత్తితో నిన్ను నఱుకుదునని దుర్మార్గబుద్ధితో ఆవేదాంతవేత్తయైన బ్రాహ్మణుని జుట్టుపట్టుకుని లాగి క్రిందపడద్రోసి పాపబుద్ధిగల వాడగుటచేత తన కాలితో ఆ బ్రాహ్మణుని. తన్ని కత్తితోకొట్టెను. 

ఆ కత్తి దెబ్బచేత ఆ బ్రాహ్మణుడు సింహము దెబ్బచేత లేడివలె మృతినొందెను. తరువాత కోమటి రాజదండన వచ్చునను భయముతో అచ్చటనుండి పరిగెత్తి యింటికిపోయి బ్రాహ్మణుని చంపితినను సిగ్గులేక సుఖముగా నుండి కొంతకాలమునకు మృతినొందెను. 

అంత కరాళముఖులును, అమావాస్యరాత్రి చీకటితో సమానమైన కాంతిగలవారును, భయంకరులునునగు యమదూతలు పాశములను ధరించి వచ్చి ఆ వైశ్యుని యమపాశములచేత బంధించి యమలోకమునకు గొనిపోయి అచ్చట భయంకరమైన రౌరవమను నరకమందు యమాజ్ఞచొప్పున బాధించుచుండిరి. 

రౌరవము రురువనగా మృగవిశేషము దాని సంబంధమైనది రౌరవము. అనగా రురుమృగములచేత వాటి కొమ్ములతో బాధింపించెడి నరకము రౌరవనరక మనబడును. 

ఆ వైశ్యుని పుత్రుడు ధర్మవీరుడనువాడు తండ్రిపోయిన తరువాత తండ్రి సంపాదించిన ధనముచేత నూతులు త్రవ్వించి తోటలు వేయించి చెరువులు త్రవ్వించి చిన్నచిన్న నదులకు వంతెనలు కట్టించి ఉపనయనములు వివాహములు చేయించుచు యజ్ఞములను జేయించుచు నిత్యము బ్రాహ్మణులకు అన్నదానము చేయుచు అన్నిజాతుల వారికి ఆకలి గలిగిన వారికి అన్నము పెట్టుచు నిత్యము ధర్మములను జేయుచుందెను. 

ఇట్లుండగా ఒకప్పుడు ఆ ధర్మవీరుడు హరిని బూజించుసమయమున నారద మహాముని సమస్తలోకములందు తిఱుగుచు ఆనాడు యమలోకము నుండి బయలుదేరి తన వీణా తంతువులను ధ్వనిచేయుచు రోమాంచితుడై గోవింద, నారాయణ, కృష్ణ, విష్ణో, అనంత, వైకుంఠ, శ్రీనివాస, శ్రీవత్స భూషవిశ్వంభర, సమస్తదేవతాచక్రవర్తి నమస్తే నమస్తే ఇట్లని కీర్తనము చేయుచు వచ్చెను. 

ఇట్లు నృత్యము చేయుచున్న నారదమునీశ్వరుజూచి వైశ్యుడు ఆనంద సాగరమగ్నుడై నేత్రముల వెంట అనందబాష్పములను వదలుచుముని పాదములకు నమస్కరించి దండప్రణామమాచరించెను. 

నారదుడు తనపాదములకు ప్రణమిల్లిన వైశ్యుని ప్రీతితోకౌగలించుకొనెను. 

తరువాత ఆ వైశ్యుడు నారదమునీశ్వరునిముందఱ అంజలినిబట్టిన వాడై అర్ఘ్యాదులచేత పూజించి హే నారదా మీరు మా గృహమునకు వచ్చుట చాలా దుర్లభము. 

నేను పూర్వమందు యేమిపుణ్యము చేసితినో మీరు దర్శనమిచ్చినారు కాబట్టి నా పూర్వ పుణ్యమిప్పుడు ఫలించినది. 

మునీంద్రా! మీకుదాసుడను. ఏమిసేవచేయవలెనో చెప్పుము చేసెదను. 

వైశ్యుడిట్లు పలికిన మాటను విని నారదమునీశ్వరుడు చిరునవ్వుతో గూడిన ముఖముగలవాడై ధర్మవీరునితో నిట్లనియె. 

నారదుడిట్లు పల్కెను. ధర్మవీరా!నా మాటను జాగ్రత్తగా వినుము. కార్తికద్వాదశి విష్ణుమూర్తికి ప్రియమైనది గనుక ఆరోజున చేసిన స్నానదానాదికము అనంతఫల ప్రదమగును. 

సూర్యుడు తులారాశియందుండగా కార్తికమాసమందు ద్వాదశినాడు ధనికుడు గాని, దరిద్రుడుగాని, యతిగాని, వానప్రస్థుడుగాని, బ్రాహ్మణుడుగాని, క్షత్రియుడుగాని, వైశ్యుడుగాని, శూద్రుడుగాని, స్త్రీగాని సాలగ్రామ దానమాచరించువారికి జన్మజన్మాంతర కృత పాపములు నశించును. 

ధర్మవీరా! వినుము. నీతండ్రి చచ్చిపోయి యమలోకమందు బాధల నొందుచున్నాడు. అతని పాపవిశుద్ధికొరకు కార్తికద్వాదశినాడు శీఘ్రముగా సాలగ్రామ శిలదానమును జేయుము. 

నారదమునీశ్వరుడిట్లు చెప్పిన మాటలను విని వైశ్యుడిట్లనియె. మునీంద్రా! గోదానము, భూదానము, తిలదానము, సువర్ణదానము మొదలయిన మహాదానములచేత కాని ముక్తిశిలాదానముచేత యెట్లు గలుగును? శిలాదానమువృధాగా చేయుట యెందుకు? అది భోజ్యముగాదు. భక్షణముగాదు. కనుక నేను రాతిని నీచునివలె దానముచేయను. 

నారద మహర్షి ఎంతగా నొక్కిచెప్పినను వైశ్యుడు మూఢుడై సాలగ్రామ దానమును జేయుటకు సమ్మతించలేదు. 

అంత నారదుడు అంతర్థానమాయిను. తరువాత కొంతకాలమునకు ధర్మవీరుడు మృతినొంది మహాత్ముల మాటవినని దోషముచేతను, సాలగ్రామదానము చేయని దోషముచేతను నరకమందు బాధలనొంది తరువాత మూడుసారులు వ్యాఘ్రమై జన్మించి తరువాత ముమ్మారు కోతిగా పుట్టి అనంతరము అయిదుమారులు వృషభమై యుండి తరువాత పదిమారులు స్త్రీగా జన్మించి గతభర్తయై వైధవ్యమును బొందియుండెను. 

ఇట్లు పదిజన్మలు గడచిన తరువాత పదకొండవ జన్మమందు యాచకుని కుమార్తెగా జన్మించెను. 

తరువాత కొంతకాలమునకు యౌవనము రాగానే తండ్రి తగిన వరున కిచ్చి వివాహముచేసెను. 

కానీ పూర్వకర్మవలన ఆ వరుడపుడే మృతుడయ్యెను. దానిని, మృతినొందిన ఆ అల్లుని బంధువులందరు వచ్చి చూచి అట్టి బాల్యవైధవ్యమునకు కారణమును దెలిసికొని బంధువులందరికిని కుమార్తెయొక్క పూర్వపుణ్యమును, పూర్వపాపమును జెప్పెను. 

ఇట్లు చెప్పి కూతురుయొక్క పాపముల నాశనము కొరకు జన్మాంతరార్జిత పాప నాశన సమర్థమగు సాలగ్రామ దానమును కార్తికసోమవారమందు వేదాంతవేత్తయైన బ్రాహ్మణునకు దానముచేసెను. 

ఆ సాలగ్రామ శిలాదాన మహిమ చేత కూతురు భర్త తిరిగి జీవించెను. తరువాత దంపతులిద్దరు సుఖముగా చిరకాలము నుండి స్వర్గమునకుబోయి అందు బహుకాల మానందముతో యుండి తిరిగి భూమియందు జన్మించి బ్రాహ్మణుడై పూర్వపుణ్యము చేత వానికి జ్ఞానోదయమయ్యెను. 

ప్రతి సంవత్సరమందు కార్తిక సోమవారమున సాలగ్రామ శిలాదాన మాచరించి ఆ పుణ్యముతో మోక్షసామ్రాజ్యపదవిని పొందెను. 

రౌరవ నరకమందున్న వాని తండ్రియు ఆ సాలగ్రామ దాన మహిమచేత ముక్తుడాయెన. 

కాబట్టి జనకరాజా! కార్తికమందు సాలగ్రామ దానముచేత హరి సంతోషించును. ఇందుకు సందియములేదు. 

పాపకర్ములు కోటి జన్మలలో చేసిన పాతకములు కార్తిక శుద్ధ ఏకాదశ్యుపవాస ద్వాదశీ సాలగ్రామ దానాదులచేత పోగొట్టుకొనగల్గుదురు. 

కార్తికమాసమందు సాలగ్రామ దానమువలన సమస్త పాపములు నశించును. ఇదియే ముఖ్యమైన ప్రాయశ్చిత్తము. ఇంతకంటే వేరు ప్రాయశ్చిత్తములేదు. ఇందుకు సందియములేదు.

13వ అధ్యాయము కార్తికద్వాదశీమాహాత్య్యము, సువీర శ్రుతకీర్తి కథ

11va adhyayamu susilaamandara vruttantamu, puranasravana phalamu - 11వ అధ్యాయము సుశీలామందర వృత్తాంతము, పురాణశ్రవణ ఫలము

కార్తిక పురాణము (స్కాంద పురాణాం) - 11వ అధ్యాయము
సుశీలామందర వృత్తాంతము, పురాణశ్రవణ ఫలము 

రాజోత్తమా! తిరిగి చెప్పెదను వినుము. కార్తికమాసమందు అవిసె పువ్వులతో హరినిపూజించినవాని పాపములు నశించును. చాంద్రాయణ వ్రతఫలము పొందును. 

కార్తికమాసమందు గరికతోను, కుశలతోను హరిని పూజించువాడు పాపవిముక్తుడై వైకుంఠమును జేరును. 

కార్తికమాసమందు చిత్రరంగులతో గూడిన వస్త్రములను హరికి సమర్పించినవాడు మోక్ష మొందును. 

కార్తికమాసమందు స్నానమాచరించి హరిసన్నిధిలో దీపమాలల నుంచువాడును, పురాణమును జెప్పువాడును, పురాణమును వినువాడును పాపములన్నియును నశింపజేసికొని పరమపదమును బొందుదురు. 

ఈ విషయమై యొక పూర్వకథగలదు. అది విన్నమాత్రముననే పాపములు పోవును. ఆయురారోగ్యములనిచ్చును. బహు ఆశ్చర్యకర ముగా నుండును. దానిని చెప్పెద వినుము. 

కళింగదేశమందు మందరుడను నొక బ్రాహ్మణుడు గలడు. అతడు స్నాన సంధ్యావందనాదులను విడిచి పెట్టినవాడై ఇతరులకు కూలిచేయుచుండెడివాడు. 

అతనికి మంచిగుణములు గలిగి సుశీలయను పేరు గల ఒక భార్య యుండెను. ఆమెపతివ్రతయు, సమస్త సాముద్రిక లక్షణములతో గూడినదై ఆడవారిలో శ్రేష్ఠురాలై యుండెను. 

ఓ రాజా! ఆ సుశీల భర్తదుర్గుణపూర్ణుడైనను అతనియందు ద్వేషమునుంచక సేవించుచుండెను. తరువాత వాడు వేరైన జీవనోపాయము తెలియక కూలిజీవనము కష్టమనితలచి కత్తిని ధరించి అడవిలో మార్గము కనిపెట్టుకుని యుండి దానిడుచువారిని కొట్టి వారి ధనములనపహరించుచు కొంతకాలమును గడిపెను. 

 అట్లు చౌర్యమువలన సంపాదించిన వస్తువులను ఇతర దేశములకు పోయి అమ్ముకొని ఆ ధనముతో కుటుంబమును పోషించుచుండెను. 

ఒకప్పుడు ఆ బ్రామ్మణుడు చౌర్యముకొరకు మార్గమును కనిపెట్టియుండి మార్గానవచ్చునొక బ్రాహ్మణుని పట్టుకొని మఱ్ఱి చెట్టుకు కట్టి అతని సొమ్మంతయును హరించెను. 

ఇంతలోనే క్రూరుడైన కిరాతుడొకడు వచ్చి అయిద్దురు బ్రాహ్మణులను చంపి ఆ ధనమంతయు తాను హరించెను. 

తరువాత గుహలోనున్న పెద్దపులి కిరాత మనుష్యగ్రంథమును ఆఘ్రాణించి వచ్చి వానిని కొట్టెను. 

కిరాతుడును కత్తితో పులిని కొట్టెను. ఇట్లు ఇద్దరును పరస్పర ప్రహారములచేత ఒక్కమారే చనిపోయిరి. 

ఇట్లు ఇద్దరు బ్రాహ్మణులు, పులి, కిరాతుడు నలుగురు ఒకచోట మృతినొంది యమలోకమునకు బోయి కాలసూత్రనరకమందు యాతన బడిరి. యమభటులు వారినందరిని పురుగులతోను, అమేధ్యముతోను కూడినటువంటి భయంకరమైన చీకటిలో సలసలకాగుచున్నారక్తమందు బడవైచిరి. 

జనకమహారాజా! ఆ బ్రాహ్మణుని భార్య సమస్త ధర్మములను జేయుచు ఆచారవంతురాలై హరిభక్తియుతయై సజ్జనసహవాసమును జేయుచునిరంతరము భర్తను ధ్యానించుచుండెను. 

ఓరాజా! ఇట్లుండగా దైవవశముచేత ఒక యతీశ్వరుడు హరినామ స్మరణచేయుచు నాట్యము చేయుచు పులకాంకితశరీరుడై హరినామామృతమును పానము చేయుచు సమస్త వస్తువులందు హరిని దర్శించుచు ఆనందబాష్పయుతుడై ఆమె యింటికి వచ్చెను. 

ఆమెయు ఆయతినిజూచి భిక్షమిడి అయ్యా, యతిపుంగవా! మీరు మా యింటికి వచ్చుటచేత నేను తరించితిని. మీవంటి వారి దర్శనము దుర్లభము. మాయింటి వద్ద నా భర్తలేడు. నేనొక్కదాననే పతిధ్యానమును జేయుచున్నదానను. 

ఆమె యిట్లు చెప్పగా విని యతీశ్వరుడు ప్రియ భాషిణియు శ్యామయునయిన ఆమెతో ఇట్లనియెను. 

అమ్మాయీ! ఈ రోజు కార్తికపూర్ణిమ మహాపర్వము. ఈ దిన సాయంకాలము హరిసన్నిధిలో మీ యింటిలో పురాణపఠనము జరుపవలెను. 

ఆ పురాణమునకు దీపము కావలెను. నూనె తెచ్చెదను. గనుక నీవు వత్తినిచేసి ఇమ్ము. 

శ్యామయనగా యౌవనవతియని అర్థము. 

యతీశ్వరుడిట్లు చెప్పగా ఆ చిన్నది విని సంతోషముతో గోమయము తెచ్చి ఆ యిల్లు చక్కగా అలికినదై అందు ఐదురంగులతో ముగ్గులను బెట్టి పిమ్మట దూదిని పరిశుద్ధము చేసినదై ఆ దూదిచే రెండు వత్తులనుజేసి నూనెతో యతీశ్వరునివద్ద వెలిగించి స్వామికి సమర్పించెను. 

ఆ చిన్నది దీపపాత్రను, వత్తిని తాను యిచ్చినందుకు యతీశ్వరుడు చాలా సంతోషించి దీపమును వెలిగించెను. యతియు ఆ దీపము ముందు హరిని బూజించి మనశ్ళుద్ధి కొరకై పురాణపఠనమారంభించెను. 

ఆమెయు ప్రతియింటికిబోయి పురాణశ్రవణమునకు రండని చాలా మందిని పిలుచుకుని వచ్చి వారితో సహా ఏకాగ్రమనస్సుతో పురాణమును వినెను. 

తరువాత యతీశ్వరుడు యధేచ్చగా పోయెను. కొంతకాలమునకు హరిధ్యానము చేత జ్ఞానమును సంపాదించుకొని ఆమె మృతినొందెను. 

అంతలో శంఖచక్రాంకితులును, చతుర్భాహులును, పద్మాక్షులును, పీతాంబర ధారులనునైన విష్ణుదూతలు దేవతల తోటలోనున్న పుష్పములతోను, ముత్యాలతోను, పగడములతోను రచించినమాలికలతోను, వస్త్రములతోను, ఆభరణములతోను అలంకరించబడిన విమానమును దీసికొని వచ్చి సూర్యుడువలె ప్రకాశించెడి ఆ విమాన మందు ఆమెను ఎక్కించి జయ జయధ్వనులతో కరతాళములు చేయుచు చాలామంది వెంటరాగా వైకుంఠలోకమునకు చేరెను. 

ఆమె వైకుంఠమునకు బోవుచు మధ్యమార్గమందు నరకమును జూచి అచ్చట తనపతి నరకము నందు ఉండుటకు ఆశ్చర్యమొంది విష్ణుదూతలతో నిట్లుపలికెను. 

ఓ విష్ణుదూతలారా! నిమిషమాత్రము ఉండండి. ఈ నరక కూపమందు నా భర్తముగ్గురితో పడియుండుటకు కారణమేమి? ఈ విషయమును నాకు జెప్పుడు. 

వీడు నీ భర్త, వీడు కూలిచేసియు, దొంగతనమును జేసియు, పరధనాపహరణము జేసినాడు, వేదొక్తమయిన ఆచారమును వదలి దుర్మార్గమందు చేరినాడు. 

అందువల్ల వీడు నరకమందున్నాడు. ఈ రెండవ బ్రాహ్మణుడు మిత్రద్రోహి, మహాపాతకుడు, ఇతడు బాల్యము నుండి మిత్రుడైయున్నవాని నొకనిని చంపి వానిధనము అపహరించి ఇతరదేశమునకు బోవుచున్నంతలో నీభర్తచేత హతుడాయెను. 

అట్టి పాపాత్మడు గనుక ఇతడు నరకమందు బడియున్నాడు. ఈ మూడవవాడు కిరాతుడు. వీడు నీ భర్తను యీ బ్రాహ్మణుని యిద్దరిని చంపినాడు. 

అందుచేత వీడు నరకమందుండెను. ఈ నాల్గవవాడు, పులి, కిరాతులు పరస్పర ఘాతములచే మృతినొందిరి. 

ఈ పులి పూర్వమందు ద్రావిడ బ్రాహ్మణుడు. ఇతడు ద్వాదశినాడు భక్ష్యాభక్ష్య విచారణ చేయక నూనెతో చేసిన వంటకములను భుజించినాడు. 

అందుచేత వీడు నరకమందున్నాడు. ఇట్లు నలుగురు నరకమందు యాతనలనొందుచున్నారు. 

ద్వాదశినాడు నేయి వాడవలెను. నూనె వాడకూడదు. 

విష్ణుదూతలిట్లు చెప్పగా విని ఆమె అయ్యలారా, ఏ పుణ్యముచేత వీరు నరకమునుండి ముక్తులగుదురని యడిగెను. 

ఆ మాట విని దూతలిట్లనిరి. అమ్మా! కార్తికమాసమందు నీచేత చేయబడిన పుణ్యమందు పురాణశ్రవణఫలమును నీ భర్తకిమ్ము దానితో వాడు ముక్తుడగును. 

ఆ పురాణశ్రవణార్థమై దీపమునకు నీవు సమర్పించిన వర్తిపుణ్యమును యీ కిరాతవ్యాఘ్రములకు సమానముగానిమ్ము. దానివలన వారు ముక్తులగుదురు. 

పురాణశ్రవణార్థమై నీవు ప్రతిగృహమునకు బోయి ప్రజలను బిలిచిన పుణ్యమును యీకృతఘ్నునకిమ్ము. దానితో వాడు ముక్తుడగును. 

ఇట్లు ఆయా పుణ్యదానములచేత వారు వారు ముక్తులగుదురు. 

విష్ణుదూతలమాటలు విని ఆశ్చర్యమొంది బ్రాహ్మణ స్త్రీ ఆయా పుణ్యములను వారివారికిచ్చెను. 

దానిచేత వారు నరకమునుండి విడుదలయై దివ్యమానములనెక్కి ఆ స్త్రీని కొనియాడుచు మహాజ్ఞానులు పొందెడి ముక్తి పదమును గూర్చి వెళ్ళిరి. 

కాబట్టి కార్తికమాసమందు పురాణ శ్రవణమును జేయువాడు హరిలోకమందుండును. 

ఈ చరిత్రను వినువారు మనోవాక్కాయములచేత సంపాదించబడిన పాపమును నశింపజేసికొని మోక్షమును బొందుదురు. 

12వ అధ్యాయము కార్తికద్వాదశీమాహాత్యము ధర్మవీరోపాఖ్యానము, సాలగ్రామదాన మహిమ

కార్తిక పురాణము

10va adhyayamu ajamila puurvajanma vruthanthamu - 10వ అధ్యాయము అజామిళ పూర్వజన్మ వృత్తాంతము

కార్తిక పురాణము (స్కాంద పురాణాం) - 10వ అధ్యాయము
అజామిళ పూర్వజన్మ వృత్తాంతము 

జనకుడు తిరిగి ఇట్లు అడిగెను. ఓ మునీశ్వరా! ఈ అజామిళుడు పూర్వజన్మ మందెవ్వడు? ఏమి పాపమునుజేసెను? విష్ణుదూతలు చెప్పిన మాటలనువిని యమభటులు ఎందుకు యూరకుడిరి? యముని వద్దకు పోయి యమునితో ఏమనిచెప్పిరి? 

వసిష్ఠుడు ఇట్లు చెప్పెను. యమదూతలు విష్ణుదూతలమాటలు విని శీఘ్రముగా యమునివద్దకు బోయి సర్వవృత్తాంతమును యమునితో జెప్పిరి. 

అయ్యా! పాపత్ముడును, దురాచారుడును, నిందితకర్మలను ఆచరించువాడును నగు అజామిళుడు తోడితెచ్చుటకు పోయినంతలో విష్ణుదూతలు వచ్చి మమ్ములను ధిక్కరించి అతనిని విడిపించిరి. 

మేము వారిని ధిక్కరించుటకు అశక్తులమైవచ్చితిమి అని చెప్పిరి. ఆ మాటను వినికోపించి యముడు జ్ఞానదృష్టితో చూచి యిట్లనియె. 

ఈ అజామిళుడు దుర్మార్గుడైనను అంత్యకాలమందు హరినామస్మరణ చేయుట చేత పాపములు నశించి వైకుంఠ ప్రియుడాయెను. 

అందువలననే అతనిని విష్ణుదూతలు స్వీకరించిరి. దుష్టాత్ములై మహిమను తెలిసికొనక హరినామస్మరణ చేసినను పాపములు నశించును. 

తెలియక తాకినను అగ్నికాల్చునుగదా! భక్తితో నారాయణ స్మరణను జేయువాడు జీవన్ముక్తుడై అంతమందు మోక్షము నొందును. 

యముడిట్లు విచారించి యూరకుండెను. 

అజామిళుడు పూర్వజన్మమున సౌరాష్ట్రదేశమందు బ్రాహ్మణుడై శివార్చకుడుగా ఉండి శివ ద్రవ్యమును హరించుచు స్నానసంధ్యలను విడిచి అన్యమానసుడై శివుని పూజించుచు శివునకభిముఖముగా కాళ్ళుచాపుకుని శయనించుచు ఆయుధపాణియై స్నేహితులతోగూడి నానాలంకారశోభితుడై స్వేచ్భావిహారముల తిరుగుచు బహుభాషియై మంచి యౌవనముతో నుండెను. 

ఆయూరిలో నొక బ్రాహ్మణుడుండెను. అతనికొక రూపవతియు యౌవనవతియు నగు భార్యగలదు. ఆ బ్రాహ్మణుడు దరిద్రపీడితుడై అన్నము కొఱకై పట్టణములు, గామములు పల్లెలు తిఱుగుచు యాచించుచుండెడివాడు. 

ఒకానొకప్పుడు బ్రాహ్మణుడు సంపాదించిన ధాన్యాదికమును శిరస్సున నుంచుకొని ఆకలితో యింటి కివచ్చి భార్యతో 

ఓసీ! నాకు ఆకలి కలుగుచున్నది. త్వరగా వంట జేయుము. ముందు మంచినీళ్ళిమ్ము త్రాగి శాంతించెదను. 

భర్తయిట్లెన్ని మాటులడిగినను భార్య అతని మాటను లెక్కచేయకపనులు చేయుచు జారుని మనస్సులో ధ్యానించుచు యూర కుండెను. అంతభర్తకోపించి దండముతో భార్యను గొట్టెను. 

భార్య భర్తను పిడికిలితో గుద్దెను. తరువాత భర్త ఆ గృహమును విడిచి గ్రామాంతరముబోయి అచ్చట భిక్షమెత్తుకొని జీవించుచు భార్యాసంగతిని గూర్చి చింతించు చుండెను. 

భార్యయు సుఖముగానుండి రాత్రి భుజించి మంచి చీరెధరించి తాంబూలము స్వీకరించి యొక చాకలివాని ఇంటికి పోయెను. 

సుందరుడయిన చాకలివానిని జూచి రాత్రి నాతో సంభోగించుమనెను. ఆ మాటవిని వాడు నీవు బ్రాహ్మణస్త్రీవి అర్థరాత్రివేళ మాయింటికి రావచ్చునా? మీరు గొప్పకులమునందు బుట్టినవారు మేము నిందితులము కాబట్టి యిట్టి సంపర్కము మీకు తగునా? 

ఈ ప్రకారముగా వారిరువురును వివాదపడుచు చాకలివాడు రోకలితో దానిని కొట్టెను. అదియు వానినికొట్టి వానిని విడిచి రాజమార్గమున బోవుచుండగా పైన జెప్పిన శివార్చకుని జూచెను. 

అంతలో ఆ స్త్రీ వానిని పట్టుకుని రతికేళి రమ్మనమని పిలుచుకొని పోయి వానితో భోగించి రాత్రియంతయు వానితో కాలక్షేపముచేసి తెల్లవారగానే పశ్చాత్తాపమును బొంది భర్త వద్దకు బోయి ఆయనను బ్రతిమాలి ఆయనతో గూడా గృహ మందు సౌఖ్యముగా నుండెను. 

తరువాత కొంతకాలమునకు శివార్చకుడు మృతినొంది యమలోక మందు క్రమముగా రౌరవాది నరక దుఃఖములననుభవించి తిరిగి భూమి యందు సత్వనిష్ఠుని కొడుకు అజామిళుడై జన్మించెను. 

ఇతనికి కార్తికపూర్ణిమనాడు శివదర్శనములభించినది. అంత్య కాలమందు హరినామ స్మరణ గలిగినది. ఆ హేతువలచేత సప్తజన్మార్థిత పాపములు నశించి మోక్షమును బొందెను. 

ఆ బ్రాహ్మణియు కొంతకాలమునకు మృతినొంది నరకములందనేక యాతనల నొంది తిరిగి భూమియందు కన్యాకుబ్జమందు చండాలునకు పుత్రికగా జన్మించెను. 

చండాలుడు ఇది పుట్టిన సమయము మంచిదా యని యొక బ్రాహ్మణుని యడిగెను. 

అతడు యిది తండ్రిగండాన పుట్టినదని చెప్పెను. ఆమాట విని చండాలుడు ఆ శిశువును దీసికొనిపోయి అరణ్యమందుంచెను. 

అంతలో ఒకబ్రాహ్మణుడు జూచి రోదనము చేయుచున్న ఆ శిశువును దీసికొనిపోయి తనయింటిలో దాసీగానున్న యొక స్త్రీకి నప్పగించెను. 

ఆ దాసీది దీనిని పెంచినది. తరువాత దీనిని అజామిళుడు దగ్గరకు తీసెను. తరువాత కథపూర్వోక్తమే - 

రాజోత్తమా! ఇది నీవడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానము అజామిళుని పూర్వ వృత్తాంతము. 

పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తములు చేయుట కష్టము, హరినామకీర్తనము చేసిన ప్రాయశ్చిత్తములతో పనిలేదు. 

అదిగాని యెడల ధర్మశాస్త్రోక్త ప్రాయశ్చిత్తములు చేయవలెనని భావము. 

ఎవ్వనియొక్క నాలుక హరినామ కీర్తినముచేయదో, మనస్సు హరిపాదపద్మమును స్మరించదో, చెవులు హరిచరిత్రములను వినదో వానిపాపములు యెట్లు నశించును? 

ఇతర చింతనుమాని హరినిస్మరించువారు ముక్తినొందెదరు. ఇందుకు సందియము లేదు. 

కాబట్టి కార్తికమాసమందాచరించిన ధర్మము సూక్ష్మమైనదైనను గొప్ప దైనను పాపము అంతటిని నశింపజేయును. 

కార్తికధర్మమునకు పాపములను నశింపజేయు సామర్ధ్యమున్నది కాబట్టి కార్తిక మాసమందు ధర్మ మాచరించనివాడు నరకము నొందును. ఇది నిశ్చయము. 

పాపములను నశింపజేయు ఈ కథను విన్నవారు సమస్త పాపములను నశింపజేసి మోక్షమొందుదురు. 

ఈ కథను వినిపించువాడు పాపవిముక్తుడై వైకుంఠమందు విష్ణువుతో గూడి సుఖించును.

Monday, November 16, 2026

aparaajitha puvvulu ledaa sankhu puvvulu - అపరాజిత పువ్వులు లేదా శంఖు పువ్వులు

అపరాజిత పువ్వులు లేదా శంఖు పువ్వులు

అపరాజిత పువ్వులు లేదా శంఖు పువ్వులు సాధారణంగా పూజలో ఉపయోగిస్తారు. ఇవి వివిధ రంగులలో ఉంటాయి. 

సాధారణంగా తెలుపు, నీలం రంగు పువ్వుల మొక్కలు ఎక్కువగా కనిపిస్తుంటాయి. వీటిని పూజలో ఉపయోగిస్తే ఏం జరుగుతుందో తెలుసుకుందాం.

అపరాజిత పుష్పాలు లేదా శంఖు పువ్వులు విష్ణువు లేదా శని దేవుడికి చాలా ప్రీతికరమైనవి. వీటితో పూజ చేయడం వల్ల జీవితంలో కష్టాలు తొలగిపోతాయని అంటున్నారు. 

ముఖ్యంగా ఏవైనా పనులు తలపెట్టినప్పుడు ఆటంకాలు ఎదురవుతుంటే ఈ పువ్వులతో శని దేవుడిని పూజించాలట. ఇలా చేస్తే అడ్డంకులు తొలగి పనులు ముందుకు సాగుతాయట.

పూజ చేసేటప్పుడు అపరాజిత పుష్పాలు లేదా శంఖు పుష్పాలను సమర్పిస్తే ఆ ఇంట్లో ఆనందం, శ్రేయస్సు చేకూరుతుందట. 

ముఖ్యంగా ఈ పువ్వులను సమర్పించడం వల్ల విష్ణువు సంతోషిస్తాడు. కుటుంబం మొత్తానికి సంతోషాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

డబ్బు కొరత ఉన్నవారు, ఆర్థిక సమస్యలతో కొట్టుమిట్టాడుతున్నవారు అపరాజిత పుష్పాలను శివలింగానికి సమర్పిస్తే ఆర్థిక స్థితి బలపడి ధనం చేకూరుతుందట.

కోరిన కోరికలు నెరవేరాలన్నా అపరాజిత పుష్పాలతో పూజించడం మంచిది. సాధకుని కోరికలు నెరవేరతాయి. నిలిచిపోయిన పనులు కూడా ముందుకు సాగుతాయి.

అపరాజిత పుష్పాలను దుర్గా దేవికి, శని దేవుడు, విష్ణువు పూజలలో ఉపయోగించాలి.

Prabodhini Ekadashi - Devutthana Ekadashi - ప్రబోధిని ఏకాదశి - దేవుత్తాన ఏకాదశి

ప్రబోధిని ఏకాదశి - దేవుత్తాన ఏకాదశి దేవుత్తాన ఏకాదశిని ప్రబోధిని ఏకాదశి, హరిబోధిని ఏకాదశి అని కూడా పిలుస్తారు. హిందూ సంప్రదాయంలో 24 ఏకాదశులల...