Karthaveeryarjunudu - కార్తవీర్యార్జునుడు

కార్తవీర్యార్జునుడు త్రేతాయుగానికి చెందిన రాజు షట్చక్రవర్తులలో ఒకడు. గొప్ప చక్రవర్తి. వీరాధి వీరుడు. సత్ప్రవర్తనుడు. ప్రజలను కన్న బిడ్డల్లా పరిపాలించిన పాలకుడు.

యదువు పెద్దకుమారుడు సహస్రజిత్, చిన్నకుమారుడు క్రోష్టుడు. బలరామకృష్ణులు, యాదవులందరూ ఈక్రోష్టుడి వంశంవారే. సహస్రజిత్ కొడుకు శతాజిత్, అతని కొడుకు హెహయుడు. ఇతని వలనే హైహయవంశం ఏర్పడింది. హైహయవంశంలో మహిష్మవంతుడు, కృతవీర్యుడు, కార్తావీర్యార్జునుడు గొప్ప చివరి రాజులు. పరశురాముడు కార్తావీర్యార్జునుడిని అతని కుమారులను సంహరించడం వలన హైహయవంశం అంతమైంది.

హైహయ వంశీయుడైన కృతవీర్యుడు వింధ్య పర్వత ప్రాంతంలో ఉన్న అరూప దేశాన్ని మహిష్మతిపురంను రాజధానిగా చేసుకుని పాలిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ మహారాజు కుమారుడే కార్తవీర్యార్జునుడు. పుట్టుకతోనే శాపవశాన చేతులు లేకుండా పుట్టాడు వీరి గురువు గర్గమహర్షి.

కొంత కాలానికి కృతవీర్యుడు వయసు పైబడి వార్డక్యంతో మరణించాడు. ప్రజలు కార్తవీర్యార్జునుడిని రాజై రాజ్యాన్ని పరిపాలించమని కోరారు.

"నేను వికలాంగుడిని. రాజ్యాన్ని ఎలా పాలించగలను. నాకు రాజ్యం వలదు. రాజ భోగములు వలదు" అని వైరాగ్య భావనతో ప్రజల కోరికను తిరస్కరించాడు కార్తవీర్యార్జునుడు.

గురువు గర్గమహర్షి " కార్తవీర్యార్జునా! నీకు ఈ అవిటితనం పోవాలంటే దత్తాత్రేయుడిని ఆశ్రయించి ఆయన కృపను, కరుణను పొందితే ఆ మహాత్ముడి కటాక్షం వలన నీకు వికలాంగత్వం పోయి తేజోవంతమైన మహావీరుడవుతావు. అయితే ఆయన అనుగ్రహం అంత సులువు కాదు. ఆయన చూడడానికి అసహ్యంగా కనబడుతాడు. కుక్కలతో ఆడుకుంటూ ఒకసారి, మధువు సేవిస్తూ ఒకసారి, బంగి తాగుతూ ఒకసారి, స్త్రీలతో కలిసి చిందులేస్తూ ఒకసారి కనిపిస్తాడు. అవేవి పట్టించుకోకుండా ఆయనను సేవిస్తే కరుణించి వరాలు వొసగి అనుగ్రహిస్తాడు. " అని తెలిపి దత్తాత్రేయుడి సన్నిధికి కార్తవీర్యార్జునుడిని పంపుతాడు.

గురువు మాట తలదాల్చి శ్రద్ధాభక్తులను హృదయంలో నిలుపుకొని దత్తాత్రేయుడి ఆశ్రమానికి బయలుదేరుతాడు కార్తవీర్యార్జునుడు. దత్తాత్రేయుడు ఎన్ని వన్నెలు చిన్నెలు చూపిన, ఎన్ని ఇబ్బందులకు గురిచేసినా ఆయన చరణాలు పట్టుకొని ఇడువకుండా ఎన్నో సంవత్సరాలు సేవ చేశాడు కార్తవీర్యార్జునుడు. ఎట్టకేలకు కార్తవీర్యార్జునుడి అకుంఠిత దీక్షకు, అమేయ భక్తి ప్రపత్తులకు అనుగ్రహించి, నిజరూపం దాల్చి వరములు కోరుకోమన్నాడు దత్తాత్రేయుడు.

కార్తవీర్యార్జునుడు " స్వామి! దయామయా! కరుణాసాగరా! ఇన్నాళ్లకు నాపై కృప కల్గిందా దేవా!

పరందామా! నాకు నాలుగు వరములు అనుగ్రహించండి పరమాత్మా!" అంటూ అనేక విధాలుగా వేడుకున్నాడు.

"కోరుకో! కార్తవీర్యార్జునా! నీకు వరములను ప్రసాదిస్తాను" అని అభయం ఇచ్చాడు దత్తాత్రేయుడు.

"1. నాకు వెయ్యి చేతులు కావలెను. యుద్ధభూమిలో నేను వెయ్యి చేతులతో కనిపించవలెను. వెయ్యి చేతులతో ఆయుధాలు ప్రయోగించ గలగవలెను. ఇంట్లో మామూలుగా కనిపించవలెను

2. ఈ భూమండలాంతటినీ జయించి సామర్థ్యంతో పాలించవలెను

3. నేను చెడుగా ప్రవర్తించినప్పుడు మునులు మహర్షులు నన్ను మంచి మార్గంలో పెట్టవలెను.

4. నేను యుద్ధభూమిలో యుద్ధం చేస్తూ నా కంటే గొప్ప వీరుని చేతిలో మరణించవలెను. ఈ వరములను దయతో ప్రసాదించండి ప్రభు!" కోరుకున్నాడు కార్తవీర్యార్జునుడు.

"తదాస్తు! నీవు కోరుకున్న వరములన్నీ ప్రసాదిస్తున్నాను. ఉత్తమ పరిపాలకుడవై ప్రజలను ఏలి ప్రసిద్ధి గాంచు కార్తావీర్యార్జునా!" దీవించి దత్తాత్రేయుడు వరములను వొసగినాడు. తక్షణం కార్తావీర్యార్జునుడికి సహస్ర బాహువులు, దివ్య తేజస్సు, అద్భుత లావణ్య రూపం, సకలాయుధ సహితంగా స్వర్ణరథం సిద్ధించింది.

అంతట దత్తాత్రేయుడికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి, అనేక స్తోత్రంలతో కీర్తించి, సెలవు గైకొని తన రాజ్యంనకు పోయాడు కార్తావీర్యార్జునుడు. రాజ్యాభిషేక్తుడై, అశ్వమేధ యాగం చేసి, వరబలంతో భూమండలాంతటినీ జయించి, సమస్త జీవులపై అదుపు అధికారం సాధించి ధర్మధీక్షతో, న్యాయ బద్దంగా పాలించసాగాడు కార్తావీర్యార్జునుడు.

కార్తావీర్యార్జునుడు ఒకసారి తన దేవేరులతో కలిసి నర్మదా నదిలో క్రీడిస్తూ, నర్మదా నది ప్రవాహానికి తన సహస్ర బాహువులను అడ్డుగా పెట్టి నదీ గమనాన్ని నిలువరించాడు. నదీ ప్రక్కగా ప్రవహిచి సమీపములో ఉన్న రావణుని సైనిక శిబిరాల మీదుగా ప్రవహించింది. రావణుడు కోపించి కార్తావీర్యార్జునుడిపైకి యుద్ధానికి దండెత్తి వచ్చాడు. కార్తావీర్యార్జునుడు రావణుడిని యుద్దంలో ఓడించి చెరశాలలో బంధించాడు. రావణుడి తాత పులస్త్యుడు కార్తావీర్యార్జునుడి దగ్గరికి వచ్చి రావణుడిని విడిచి పెట్టుమని కోరగా రావణుడిని బంధవిముక్తుని చేసి సగౌరవంగా సాగనంపాడు.

కార్తావీర్యార్జునుడి పాలనను కిన్నెర కింపురుష గంధర్వులు ప్రశంసించారు. సకల లోకాలలో కీర్తించ బడినాడు. దానితో అతని లోనికి గర్వం అహంకారం అహంభావం ప్రవేశించి విర్రవీగాడు. వరబలంతో బలగర్వంతో దేవలోకాలను జయించాడు. ఇంద్రుడిని కూడ పీడించాడు కార్తావీర్యార్జునుడు.

ఒకనాడు అగ్ని దేవుడు కార్తావీర్యార్జునుడి దగ్గరకు వచ్చి "రాజా! నాకు ఆకలిగా ఉంది. ఆహారం కావాలి. నీవు రక్షణగా నిలబడితే ఈ గిరినగరారణ్యాన్ని స్వాహా చేసి నా ఆకలి తీర్చుకుంటాను" అర్థిస్తూ అడిగాడు.

మదోన్మత్తుడై ఉన్న కార్తావీర్యార్జునుడు " ఈ గిరినగరారణ్యాన్ని స్వాహా చేసి నీ ఆకలి తీర్చుకో అగ్నిబట్టారకా! " అంటూ అనుమతినిచ్చి అండగా నిలిచాడు కార్తావీర్యార్జునుడు.

అగ్ని గిరినగరారణ్యాన్ని యథేచ్ఛగా స్వాహా చేస్తూ అడవిలోని పల్లెలను, ఆశ్రమాలను కూడా కాల్చివేశాడు. ఆ అరణ్యంలోనే ఉన్న వశిష్టుని ఆశ్రమాన్ని కూడా దహనం చేశాడు. దానితో వశిష్టుడు కోపించి రక్షణగా నిలిచిన రాజును "కార్తావీర్యార్జునా! దురాంకారముతో, బలమదంతో చెలరేగిపోతున్నావు! నీ అంతం సమీపించింది. నిన్ను ఒక ముని కుమారుడు నీ సహస్ర బాహువులను తెగ నరికి నీ మస్తకాన్ని త్రుంచుతాడు" అని శపించాడు వశిష్ట మహర్షి. కార్తావీర్యార్జునుడు బలమదంతో శాపాన్ని లెక్క చేయలేదు

దేవతలందరూ వైకుంఠం చేరి కార్తావీర్యార్జునుడి ఆగడాలు శృతి మించి, మితిమీరాయని, అతని పీడ నుండి తమను రక్షించమని శ్రీమహావిష్ణువుకు మొరపెట్టుకున్నారు. వారికి అభయం ఇస్తూ
" కార్తావీర్యార్జునుడిని సంహరించే సమయం ఆసన్నమైంది. నేను పరశురామావతారం ఎత్తి హతమార్చుతాను. కార్తావీర్యార్జునుడు నా సుదర్శన చక్రాయుధమే. ఒకనాడు సుదర్శనుడు ' నా వలనే నీవు ఎందరినో రాక్షసులను, లోకకంటకులను సంహరించావు. నేను లేకుంటే నీవు చంపలేక పోయేవాడివి' అని మిడిసిపడినాడు. అట్లైన కార్తావీర్యార్జునుడిగా నీవు భూలోకమునందు జన్మించు! నేను పరశురాముడిగా అవతారం దాల్చి నీతో తలపడతాను. అప్పుడు నీవు లేకున్నా నేను జయించలేనేమో నీవే చూస్తావు" అని సంఘర్షించాము. ఆకారణంగానే సుదర్శనుడు భూమిపై జన్మించాడు" అని గతాన్ని చెప్పి దేవతలను పంపించాడు శ్రీమహావిష్ణువు.

అనంతరం విష్ణుమూర్తి భూలోకంలో పరశురాముడిగా జమదగ్ని రేణుకా ముని దంపతులకు జన్మించి, పెరిగి పెద్ద అవుతాడు. సకల విద్యలు, శాస్త్రాలు అభ్యసించి మహావీరుడుగా ఎదుగుతాడు పరశురాముడు.

చాల కాలం తరువాత ఒకనాడు అడవిలో క్రూర మృగాలు గ్రామాలపై బడి బాధిస్తుండగా వాటిని వేటాడుటకు బయలుదేరుతాడు కార్తావీర్యార్జునుడు. దినమంతా క్రూర జంతువులను వేటాడి, అక్కడే వున్న జమదగ్నిమహర్షిని దర్శించడానికి ఆశ్రమానికి తన సైన్యంతో సహా వెళ్తాడు కార్తావీర్యార్జునుడు.

జమదగ్ని కుమారుడు పరశురాముడు ఇంట్లోలేని సమయంలో జమదగ్ని మహర్షి, ఆశ్రమవాసులు రాజును, సైన్యాన్ని ఆదరించి, సేదదీర్చి, రాజుకు సైనికులకు పంచభక్ష్య పరమాన్నాలు వడ్డించి సంతృప్తి పరుస్తారు. రాజు - ఇంతమంది సైనికులకు భోజనాలు పెట్టిన ఆశ్రమవాసుల్ని చూసి విస్మయం చెంది కార్తావీర్యార్జునుడు జమదగ్ని మహర్షిని సమీపించి "మహర్షి! ఇంత పెద్ద సైన్యానికి ఎలా భోజనం ఏర్పాటు చేశారు. మీ దగ్గర అంత ధాన్యం లేదు కదా! ఎలా సాధ్యం అయింది. " అడిగాడు.

" మహారాజా! ఇది నా గొప్పతనం కాదు. నా దగ్గర దైవ ప్రసాదితమైన కామదేనువు సంతతికి చెందిన ఒక గోవు ఉన్నది. దాని మహిమ వలననే మీకు ఆతిథ్యం ఇయ్యడం సాధ్యమైంది. " అని వివరించాడు జమదగ్ని మహర్షి.

" ఇలాంటివి రాజు దగ్గర వుంటే ప్రజలకు ఎక్కువ సేవ చేయగలడు. కాబట్టి మహర్షి! ఈ గోవును నాకు ఇవ్వండి. బదులుగా మీకు ఏమి కావాలంటే అవి ఇస్తాను. భూమి, ధాన్యం, ధనం, బంగారం ఏది కోరుకుంటే అది ఇస్తాను. ఆవును మాత్రం నాకివ్వండి. మీరివ్వకపోతే బలవంతంగానైనా తీసుకపోవలసి వస్తుంది. కాబట్టి మీరే సగౌరవంగా ఇచ్చి పంపుతే గౌరవంగా ఉంటుంది" నయానా భయానా చెప్పాడు కార్తావీర్యార్జునుడు. జమదగ్ని మహర్షి నిర్ద్వంద్వంగా నిరాకరించాడు.

కార్తావీర్యార్జునుడు బలవంతంగా గోవును తోలుకొని తన రాజధాని మహిష్మతి నగరాన్ని చేరుతాడు. ఇంటికి వచ్చిన పరశురాముడు విషయం తెలుసుకుని కోపోద్రిక్తుడై మహిష్మతి నగరంపై దండెత్తి, భీకరాకృతి దాల్చి కార్తావీర్యార్జునుడి సమస్త సైన్యాన్ని సంహరించాడు. కార్తావీర్యార్జునుడితో జరిగిన మహభయంకర యుద్ధంలో అతడి సహస్ర బాహువులను, తలను ఖండిస్తాడు పరశురాముడు.

"అసువులు బాసిన కార్తావీర్యార్జునుడి పార్థీవ దేహం నుండి సుదర్శనుడు బయటికి వచ్చి పరశురాముడికి నమస్కరించి "నా గర్వం, అహంకారం, అహంభావం తొలగి పోయాయి ప్రభు. విశ్వప్రభువైన నీతోనే గర్వించి ఆత్మస్థుతి చేసుకున్నాను. నా గొప్పదనం నీ వలన సంప్రాప్తించినదే అని గుర్తించలేని అజ్ఞానిని. క్షమించు ప్రభు!" అని పరశురామావతారమూర్తిని స్థుతించి, వైకుంఠం జేరి, చక్రాయుధ రూపు ధరించి శ్రీ మహావిష్ణు దివ్యహస్తంను అలంకరించాడు సుదర్శనుడు.

Renuka Devi - రేణుక దేవి

హిందూ పురాణాల ప్రకారము ఈ విశాల భారతదేశం ఎందరో దేవీ దేవతలకు పుట్టినిల్లు. విష్ణుమూర్తి యొక్క దశావతారాలు, షట్చక్రవర్తులుగా పేరుగాంచిన హరిశ్చంద్రుడు, నలుడు, పురుకుత్సుడు, పురూరవుడు, సగరుడు, మరియు కార్తవీర్యుడు. పంచ పతీవ్రతలు అయినటువంటి సీత, ద్రౌపతి, మండోదరి, తారాదేవి అహల్య ఈ నెల పైనే జన్మముందిరి. యాగ యజ్ఞ ఫలాలుగా ఎందరో దేవతలు జన్మించి అందరికీ ఆదర్శప్రాయంగా మారి అందరి పాలిట దైవంగా పరిగణించ బడుతున్నారు. వారిలో రేణుక ఎల్లమ్మ కూడా ఒకరు.

రేణుక దేవిని వివిధ ప్రాంతాలలో వివిధ నామాలతో పిలుస్తారు. త్రిమూర్తులను సృష్టించి పసిపాపలుగా ఆడించినందున తనని జగదంబ అని పిలుస్తా ఎల్లరకు అమ్మ కనుక ఎల్లమ్మ అని ఊరికి ఎల్లల్లో ఉండటం వలన ఎల్లారమ్మ అని చండాల వాటికలో ఉద్భవించినందున మాతంగి అని లజ్జా గౌరీ అని క్షేమకరీమాత అని కుంకుడు చెట్టు కింద వెలుచుట వలన కుంకుళ్లమ్మ అని ఆటలమ్మ మసూచి వంటి వ్యాధుల నివారణ చేయటం వలన మారెమ్మ అని పోచమ్మ అని ముత్యాలమ్మ అని ఇలా వివిధ పేర్లతో కొనియాడుతారు భక్తులు దక్షిణ భారతదేశంలోనే కాక ఉత్తరాది రాష్ట్రాలైనటువంటి ఉత్తరాఖండ్ కాశ్మీరు ప్రాంతంలో అమ్మవారి యొక్క తంత్ర సాధన చాలా ప్రసిద్ధిగాంచినది విదేశాలు అయినటువంటి థాయిలాండ్, మలేషియా సింగపూర్ ఇండోనేషియా మొదలగు ప్రాంతాలలో అమ్మవారి పూజ చాలా వైభవంగా జరుపుకుంటారు ఇంతటి మహిమాన్వితమైనటువంటి ఈ దేవేరి త్రికాలజ్ఞాని త్రినేత్రదారుడు బృగు వంశమునందు జన్మించినటువంటి సప్తర్షి జమదగ్ని మహర్షి యొక్క ఇల్లాలు జమదగ్ని మహాముని క్రోధ దేవతల యొక్క ఆశీర్వాదము వలన నేరము చేసిన వారిని తన యొక్క కోపోజ్వాలలో భస్మిపట్లము చేయగల సమర్థులు.

జమదగ్ని జననము
బ్రహ్మదేవుని యొక్క మానస పుత్రులలో ఒకరైనటువంటి భృగు మహర్షి వంశము చాలా ప్రాశస్తం పొందినది అమ్మవారిని సేవించి లక్ష్మీదేవినే తనకు కుమార్తెగా పొందిన మహా ఋషులు భృగు మహర్షి ఆయనకు చ్యవనుడు అనే కుమారుడు జన్మించెను ఆయన పులోమజా అను పతివ్రత వలన ఋచీకుడు అను మహామునికి జన్మనిచ్చింది. ఋచీకుని భార్య సత్యవతి వారికి పుట్టిన సంతానమే జమదగ్ని.

సత్యవతి గాది మహారాజు యొక్క ఏకైక పుత్రిక తమకు ఒక్కగానొక్క సంతానము అయినటువంటి సత్యవతికి వివాహము జరిపించి రాజ్యమునంతటిని సామంతులకు అప్పగించి నిశ్చయించారు సర్వశక్తి సంపన్నుడు అయినటువంటి ముని వంశస్థుడు సత్శీలత కలిగినటువంటి ఋచీకునికి ఇచ్చి వివాహము జరిపించెను తాను క్షత్రియ కులకాంత అవుట వలన తమకి జన్మించే సంతానము కూడా క్షత్రియ గుణములతో పుడతాడు అది ముని అయిన తన భర్త వంశమునకు కీడు వంటిది అని భావించి ఋచీకునికి తనకు కేవలం సాత్విక గుణములు కలిగిన బిడ్డ కావాలన్న కోరికను విన్నవించెను. అలానే మగసంతానము లేని తన తల్లిదండ్రులకు కూడా క్షత్రియ గుణములు కలిగిన బిడ్డను ప్రసాదించమని అడిగాను. సత్యవతి కోరిక మేరకు అత్తకు భార్యకు సంతానము నివ్వదలిచి యాగము చేసి రెండు కుండలలో పరమాన్నముతో నింపి ఒకటి అత్తగారిని ఇంకొకటి భార్యని భుజించమని అత్తగారికి ఇచ్చి పంపెను. ఆ రెండు కుండలలో క్షత్రియకుల సతి అయిన గాది యొక్క భార్యకి క్షత్రియ గుణములు గల బిడ్డను, ముని భార్య అయిన సత్యవతికి సాత్విక గుణములుగల బాలుడు పుట్టవలెను అనే ఉద్దేశంతో రెండు కుండలను విడివిడిగా ఇచ్చిన కానీ అల్లుడు ఋచీకుడు యందు అనుమానం కలిగిన సత్యవతి తల్లి తనకు మంచి బిడ్డ పుట్టవలెను అను ఉద్దేశంతో ఋచీకుడు తన భార్య కుండలో ఏవైనా శక్తులు నింపాడేమో అనుకొని స్వార్థంతో సత్యవతికి ఇచ్చిన కుండా భుజించి తనకు ఇచ్చిన ప్రసాదాన్ని సత్యవతికి ఇచ్చెను. అవి భుజించిన వారి గర్భంలో మారు బిడ్డలు పెరుగుచుండరి. అది గ్రహించిన ఋచీకుడు తన భార్య క్షత్రియ బిడ్డను మోస్తుంది అన్న విషయం తనకి తెలియజేశాను. అంతట భయమొందిన సత్యవతి ఆ బిడ్డను తన కుటుంబ తరువాతి తరమునకు చెందనున్న తన కోడలి గర్భమునకు మార్చమని ఋచీకుడుని అడిగింది. ఋచీకుడు అలాగే చేశాడు. అత్తకు మరియు భార్యకు కూడా సాత్విక గుణములు కలిగిన సంతానము కలిగిరి. గాది తన బిడ్డకు విశ్వామిత్రుడు అని నామకరణము చేసినది. సత్యవతి తన బిడ్డకు జమదగ్ని అను నామకరణం చేసినది అలా సత్యవతి తల్లికి విశ్వామిత్రుడు, సత్యవతికి జమదగ్ని జన్మించితిరి. ఆ ముని బిడ్డ జమదగ్ని క్రోధ దేవతల ఆశీర్వాదంతో తనకు కోపం కలిగించిన వారిని తన క్రోధాగ్ని జ్వాలలతో భస్మము చేయగల శక్తి పొందెను.

రేణుక జననము
పూర్వం మధ్య భారత దేశము నందు వైగంగా నది తీరాన విదర్భ రాజ్యము విలసిల్లుతుండేది.  ఆ రాజ్యము ఇష్వాకు వంశస్తులైనటువంటి ప్రశ్నజిత్తు మహారాజు ఏలుబడిలో ఉండేది రాజ్యం అంతటినీ తన కుటుంబంలా భావించి పాలించే రాజుకి సంతానం లేకపోవడం ఒక తీరని లోటులా మారిపోయింది. తన ఆస్థాన అర్చకుల ఆదేశం మేరకు రాజుగారు పుత్రకామేష్టి యాగం చేయించి అమ్మవారి కృప వలన యాగశికల నుండి తేజవంతమైనటువంటి ఒక పసిపాప కాంతులనీనుతూ ఆవిర్భవించెను. సంతోషించిన రాజు ఆ పాపకు రేణుక అను నామకరణం చేసిరి

రేణుక పుట్టిన తర్వాత తన తల్లి చనిపోవటం వలన రేణుక యొక్క పోషణ భారం ఆస్థాన పరిచారకురాలు అయినటువంటి మాతంగికి అప్పగించారు రాజుగారు. మాతంగి పర్యవేక్షణలో ఆస్థానంలో అందరి ప్రేమ అభిమానాలతో అల్లారుముద్దుగా పెరగసాగింది. క్షత్రియ కాంత అయినందున సమస్త యుద్ధ విద్యలు నేర్చుకొని మహారాగ్నికి ఉండవలసిన అన్ని లక్షణాలను ఇనుమడింప చేసుకొనెను.  వేదవేదాంగాలు, ధనుర్విద్య మొదలగు విద్యలను అవపాసన చేసుకొనెను. యుద్ధ విద్యలతో పాటు భగవంతునిపై ఎనలేని భక్తి నమ్మకం తో కొంతకాలం తపస్సు ఆచరించెను. అలా కొన్ని కాలం గడిచిన తరుణంలో అగస్త్య మహాముని కోరిక మేరకు ప్రశ్నజిత్తు రేణుకను భృగుకులా వంశస్తుడైనటువంటి జమదగ్ని మహామునికి ఇచ్చి పరిణయము చేయనిచయించిరి.

రేణుక జమదగ్నిల కళ్యాణం (కుండలినీపురం)

జమదగ్ని మహాముని యొక్క గొప్పదనం తెలుసుకోదలిచిన రేణుక తనని పెంచి పెద్ద చేసినటువంటి పరిచారకురాలు మాతంగితో కలిసి జమదగ్ని ఆశ్రమనకు వెలుటకు దక్షిణాన ఉన్న పాండ్య దేశమందలి కుండలిపురమునకు బయలుదేరును అది దట్టమైన అటవీ ప్రాంతం పచ్చని చెట్లు పొదలతో పక్షుల రాగములతో శోభిస్తున్న సుందర ప్రదేశం. ఆ వాతావరణము ప్రకృతి శోభను చూసి అమ్మవారు రేణుక ఎంతో చకితురాలాయెను. ఆశ్రమమునకు చేరుకున్న తరువాత రేణుక, మాతంగి లోపలకి అడుగుపెట్టే సమయానికి కొందరు జమదగ్ని శిష్యులు స్త్రీకి లోపలికి అనుమతి లేదు అని అడ్డుకొనెను. వాళ్లు రేణుకతో వాగ్వివాదమునకు దిగెను. రేణుకా మాత కోపించి తన తపశక్తితో త్రినేత్రాన అగ్ని రగిల్చెను. వనమంతా మంటలు వ్యాపించినవి. ధ్యాన నిమగ్నుడైన జమదగ్ని దీనిని గమనించి వెంటనే తన యొక్క కమండలం నుంచి ఒక నీటి ధారను ఆ మంటలపై వ్యాపింపజేసెను. అంతటా ఆ మంటలు చల్లారిపోగా ఆ నీటి దార మాత్రం ఆగకుండెను. జమదగ్ని ముని ఆ నీటి ప్రవాహానికి కమండలు నది అని నామకరణం చేసెను. అప్పుడు శిష్యులు జమదగ్నిని చేరి అమ్మవారి యొక్క విషయము తెలియజేసెను. రేణుకాదేవి అత్యంత శాంతముతో తాను వచ్చిన వివరములు మునివర్యులకు తెలియజేసెను. జమదగ్ని వెంటనే మీరు రాజపుత్రిక ఋషులను పరిణయ మాడి మీరు ఏం సుఖాన్ని అనుభవిస్తారు.  ఆశ్రమ ధర్మాలు అత్యంత కఠినముగా ఉంటాయి అవి మీరు పాటించలేకపోవచ్చు అనెను. వెంటనే రేణుక తాను ఇక్కడే కొన్ని రోజులు ఉండి మునికి పరిచర్యలు చేస్తాను అప్పుడు నిర్ణయించండి అని వేడుకొనెను. అందుకు సమ్మతించిన జమదగ్ని రేణుకను అనుమతించెను. 

రేణుక తన యొక్క తపో బలముతో ఆశ్రమ కార్యక్రమాన్ని చక్కగా నెరవేర్చుచు జమదగ్ని మునియొక్క మనస్సు చూరగొనేను. కొంతకాలానికి జమదగ్ని మనసు మారి వివాహమునకు సమ్మతించెను. వారి యొక్క వివాహమునకు ఎందరో ఋషులు,దేవతలు విచేసినారు. వారి వివాహమునకు విచ్చేసిన ఇంద్రుడు వివాహ కానుకగా జమదగ్నికి కామధేనువును బహుమతిగా ఇచ్చెను. 

సన్యాశ్రమము నుండి గృహస్థాశ్రమము లోకి అడుగు పెట్టిన జమదగ్ని మహర్షి సతీ సమేతుడై నిత్య కర్మలను అనుష్టానము చేయసాగెను. మాతంగి కూడా రేణుకాదేవి తోనే సహాయకురాలిగా ఆశ్రమము నందే ఉండసాగెను. తన పాతివ్రత్య శక్తితో నదీ తీరానికి వెళ్లి పోడి ఇసుకతో కుండలు చేసి వాటిలో నీటిని నింపి తీసుకువస్తూ ఉండేది. 

రేణుక జమదగ్నుల గృహస్థాశ్రమం జమదగ్నికి సూర్యుని శాపం 

వివాహ అనంతరము రేణుక జమదగ్ని మహర్షి యొక్క నిత్య కర్మలలో సహకరిస్తూ ఉండేది. ఒకరోజు జమదగ్నిముని రేణుకా సమేతుడై కమండలు నది తీరాన పయనిస్తుండెను. రేణుక యందు  కామ వంచ కలిగిన జమదగ్ని రేణుకను త్వరత్వరగా నడిపించ సాగెను. అప్పుడు రేణుక ఎండవేడికి ఇసుక తినెల్లో నడవలేక నిలుచుండి పోయాను. కారణం తెలుసుకున్న జగదగ్ని సూర్యునిపై కన్నెరజేసెను. వెంటనే సూర్యుని తలుచుకొని నీ యొక్క తీక్షణ వెలుగు రేఖలు కృషించిపోవును గాక అని శపించెను. అప్పుడు సూర్యుడు కోపోద్రిక్తుడు అయి సూర్యుని ఎదుట రతి జరపరాదు అన్న నియమమును మరిచిన నీవు పాలించు రాజు చేతిలో ఘోరమరణం పొందుగాక అని శపించెను. అప్పుడు నారదుడు వచ్చి మహర్షి శాపం సూర్యునికి గ్రహణం రూపంలో సూర్యుని శాపం మహర్షికి ఉత్తమ గతులు కలిగించినట్లుగా ఒక ఉపశమనము చేశాను. శాంతించిన సూర్యుడు తన వేడిని తట్టుకొనుటకు కాళ్ళకి పాదుకలు తలకి ఛత్రము జమదగ్ని రేణుకలకు కానుకగా ఇచ్చి అంతర్దానమయ్యేను.  

కొన్ని సంవత్సరముల తరువాత రేణుక తన భర్త ఆయన జమదగ్ని వలన నలుగురు పుత్రులకు జన్మనిచ్చెను. వారు వరుసగా సులోచన , విలోచన, బృహలోచన మరియు భార్గవ రాముడు. ఆఖరివాడైన భార్గవ రాముడు శివుని గూర్చి ఘోర తపమాచరించెను. అంత శివుడు ప్రత్యక్షము కాగా వరము కోరామని అడిగెను. భార్గవ రాముడు వరములు ఏమియునూ కోరక శివుని భక్తితో స్తుతించెను. అంత శివుడు సంతసించి ఆయుధములలో శ్రేష్టమైన పరుశువుని ప్రసాదించి ధర్మాన్ని  రక్షించ మని ఆజ్ఞాపించెను. అప్పటి నుండి భార్గవ రాముడు పరశురాముడు గా మారెను. పరశురాముడు బహుపరాక్రమశాలి.

రేణుక తన యొక్క రాజమందిరపు భోగాలన్నీ విడిచి కేవలం పతిభక్తితో నార చీరలు రుద్రాక్ష మాలలు ధరించి సాధువుల జీవితాన్ని గడుపుతూ ఉండేది ఈ అవతారంలో ఉన్న రేణుకాదేవిని శబరి రేణుక అని తంత్రమందు అభివర్ణిస్తారు అమ్మవారి యొక్క పంచాక్షర మంత్రము యొక్క ఉపాసన అత్యంత ఫలదాయకము మరియు మోక్షదాయకం. అయితే కఠిన నిష్టలతో పాతివ్రత్యం వలన రేణుక ప్రతిరోజు  కమండలుని నదీతీరానికి వెళ్లి పొడి ఇసుకతో కుండలు తయారు చేసి వాటిలో నింపి నీటిని నింపి ఆదిశేషుడిని తలచుట్టగా పెట్టుకుని దానిపై ఈ కుండను ఆశ్రమం వద్దకు మోసుకు వెళ్ళేది. ఒక కథనం ప్రకారం ఇసుక వేణువులన్నీ తన తపశక్తితో కుండగా మార్చడం వలన ఈవిడకీ రేణుక అని నామం ఏర్పడింది అని ప్రస్ఫుటించబడును. 

పరశురాముని అవతార రహస్యం:

పరశురాముడు జమదగ్ని రేణుకల నాలుగవ సంతానం సత్యవతి కోరిక మేరకు క్షత్రియ గుణములు కలిగిన బిడ్డ తన తరువాతికి మార్చబడిన కోరిక ఇలా రేణుక గర్భమున పరుశురాముని రూపంలో వ్యక్తమైంది. అయితే పరశురాముడు అలా జన్మించుటకు వెనుక ఒక అవతార రహస్యము ఉన్నది పూర్వము పాలసముద్రమున పవళిస్తున్న లక్ష్మీ సమేతుడైన నారాయణుడి వద్దకు నారద ముని వచ్చును. నారాయుని యొక్క తరువాతి అవతారం గురించి తెలుసుకోవాలని ఉత్సుకత కలిగిన వాడై నారాయణుడిని శతధా పొగుడుచున్నారు. అది విన్న సుదర్శన చక్రం కోపంతో నేను లేనిదే విష్ణుమూర్తి అంతటి కార్యములు చేయగలడా అది కేవలం నా గొప్పతనమే అని అహంకారము వెళ్ళబుచ్చెను. అది విన్న శ్రీహరి ఫక్కున నవ్వి నాయనా సుదర్శన నీవు అవివేకంతో మాట్లాడుచున్నావు అది ఎంత పరమేశ్వరుని లీల నా శక్తిని ప్రయోగించుటకు నీవు ఒక సాధనము వంటివాడివి అంతియే అని అనెను. అప్పుడు సుదర్శనుడు కోపముతో అయితే నీ యొక్క తరువాతి అవతారంలో నా సహాయము లేకుండా మీ కార్యముని నిర్వహింపుడు అని అనెను. సరే నేను రానున్న కృతయుగములో భృగు వంశమునందు భార్గవరామునిగా జన్మించి అదే సమయంలో కార్తవీర్యార్జునుడిగా జన్మించిన నిన్ను ఓడించి శత్రుసంహారము చేసెద అని అనెను. ఆ ఆజ్ఞ వల్లే విష్ణుమూర్తి తన దశావతారాలలో ఆరవధి అయిన పరుశురామునిగా జన్మించెను. 

రేణుకకు జమదగ్ని శాపం మరియు రేణుక చిన్నమస్తగా(ప్రచండ చండిక) మారుట:
మహర్షి జమదగ్ని ఋషివర్యులు అందరి సమక్షంలో గృహస్థాశ్రమ ధర్మాలను త్యజించి వాన ప్రస్తాశ్రమం తీసుకునెను. అప్పుడు వాళ్లు కుండలినీపురం వదిలి ప్రస్తుత వైశాఖవనంగా చెప్పబడే నల్లమల అడవులలో ఉన్న అలంపూర్ సంస్థానానికి చేరుకున్నారు. అక్కడ తమ ఆశ్రమాన్ని నిర్మించుకొని అక్కడే కొలువై ఉన్న బాలబ్రహ్మేశ్వర స్వామిని శక్తిమాత అలంపూర్ యోగినీ దేవతలకు అధినేత్రి అయినటువంటి జోగులాంబని సేవిస్తూ నిత్య కర్మలను అనుష్టించేవారు. ఒకానొక రోజు రేణుక ఎప్పటి వలె నీరు తెచ్చుకొనుటకు తుంగభద్రా నది తీరానికి వెళ్ళెను అక్కడ నీటిలో గంధర్వలోకంలో తమ చెలికత్తెలతో శృంగార కేళీ జరుగుతున్న చిత్రరథుడు అను గంధర్వుడి నీడ కనిపించెను. ఆ కామకేళిని చూసి మనస్సు చెల్లించిన రేణుక ఒకసారె తేరుకొని పొడి ఇసుకతో కుండను చేయుటకు ప్రయత్నించెను. కానీ ఇసుక నిలువటలేదు. వెంట వచ్చిన సర్పము చేతికి అందక మాయమయ్యాను. తాను పాతివ్రత్యముని మరిచి వానప్రస్థాశ్రమంలో ఉండగా ఇటువంటి ఆలోచన చేసి ఘోర పాపము చేసితిని అని భావించి ఒట్టి చేతులతో ఆశ్రమానికి చేరుకొనెను. అది అంతయు జ్ఞానదృష్టితో తెలుసుకొని జమదగ్ని కోపోద్రిక్తుడై రేణుకకు వెంటనే ఆశ్రమ బహిష్కరణ విధించెను. అంతియేకాక భయంకరమైన చర్మవ్యాధితో బాధపడుతూ పంచభూతాల నిరాదరణకు లోనుకమ్ము అని శపించెను.  దిక్కుతోచని రేణుక తన సేవకురాలు మాతంగితో అడవులబాట పట్టెను. మాతంగి రేణుకకు సేవలు చేస్తూ కాలము గడుపుతుండగా ఒకనాడు దారిలో ఏకనాథ్, జోగినాథ్ అని ఇద్దరు సాధుపుంగవులు రేణుకని గుర్తించి ఆమె ఈ స్థితికి కారణం తెలుసుకొని బాధపడెను. రేణుకను రక్షించి దలచిన వారు రేణుకకు ఒక పాతివ్రత్య వ్రతమును బోధించెను. 

"అమ్మా రేణుక నీ దుర్భరస్థితి నుండి కేవలం పరమశివుడు మాత్రమే రక్షించగలడు వెంటనే మేము చెప్పినట్లుగా చేయుము నీవు ఐదు గ్రామములలో సమస్త వర్ణాల వారి నుండి బిక్షపొందు, వచ్చిన దానితో అగ్ని లేకుండా పరమాన్నము వండి ఆ శివునికి నివేదించి తపస్సులో నిమగ్నమవ్వు అనెను". 

మునుల మాట విన్న రేణుక వెంటనే అలా ధాన్యమును బిక్షగా పొంది ఏడుకుండలలో ధాన్యము,  నీరు నింపి తన కటి భాగముపై నిలిపి సూర్యుని వేడితో అన్నము వండెను. ఏడు బోనాలు ఎత్తుకొని పరమశివుడు గంగాసమేతుడిగా ఉన్న ప్రదేశానికి వెళ్లి పరమాన్నము నివేదించి తపస్సులో నిమగ్నమాయెను. అమ్మవారు అలా కొంత కాలం ఆచరించగా తన చుట్టూ చెదలు పుట్టలు పెట్టి అమ్మవారిని కప్పేసేను. తన తపోనిష్ఠకు మెచ్చిన శివుడు ప్రత్యక్షమై రేణుకను శాప విముక్తురాలు చేసెను. అలా చేశాక రేణుకకు హెచ్చరికగా ఇలా అనెను అమ్మా రేణుక ఇప్పుడు నీవు ఆశ్రమముకి వెళ్ళు అక్కడ నీవు ఒక కఠిన పరీక్ష ఎదురు అవుతుంది ధైర్యంగా ఎదుర్కొని ఆహ్వానించి తర్వాత నువ్వు ఉత్తమ గతులు పొందుతావు అని వరం ఇచ్చి అదృశ్యమయ్యాను. 

రేణుక మిక్కిలి సంతోషముతో మాతంగిని తోడుకొని ఆశ్రమముకి వెళ్ళెను సమస్తము తన దివ్య దృష్టితో తెలుసుకున్న మహర్షి తన కూతురు జాడ తెలుపమని రేణుకా దేవి తండ్రి జమదగ్ని ని నిలదీస్తున్నసమయంలో వచ్చిన శాప విముక్తురాలైన రేణుకా ఎల్లమ్మ ను చూసి , జమదగ్ని కోపంతో ఆశ్రమ ప్రవేశం లేదని చెప్పినా మళ్ళీ ఎందుకు వచ్చావని అంటున్నా, అతని మాట వినకుండా నా భర్త పాదాల దగ్గరే నేను ఉంటాను అని పట్టు బట్టిన రేణుకా ఎల్లమ్మ ను భస్మం చేయ తీర్థ జలం ప్రయోగించబోతుంటే, మీ చేతుల్లో భస్మం కావడం నాకు వరమే అని నిలుచున్న ఎల్లమ్మని చూసి, నీకు ఈ పవిత్ర జలాన్ని తాకే అర్హత కూడా లేదు అని కుమారులను పిలిచి , భర్త ఆజ్ఞ మీరిన భార్య మీ తల్లి. శిరచ్ఛేదం చేయమని కొడుకులను ఆజ్ఞాపించినాడు.

రేణుక వెంటనే పరమేశ్వరుని మాటలు గుర్తుతెచ్చుకొని మిక్కిలి సంతుష్టురాలై తన అంగీకారము తెలిపినది.  అప్పుడు జమదగ్ని వెంటనే కుమారులను పిలిచి రేణుక శిరస్సును ఖండించమని అడిగెను.  దిగ్భ్రాంతి చెందిన మాతంగి మరియు కుమారులు దీనిని వ్యతిరేకించెను. కన్నతల్లిని చంపే అంత ఘోర పాపము మేము చేయజాలము అని పలికెను. అప్పుడు నాలుగవ వాడైన పరుశురాముని పిలిచెను తండ్రి మాటలోని అంతరార్థమును గమనించిన రాముడు వెంటనే తన గండ్రగొడ్డలితో రేణుకా శిరస్సును ఖండించ ముందుకు సాగెను కన్నులు మూసుకుని గొడ్డలి పైకెత్తగా భయపడిన మాతంగి రేణుకకు అడ్డుగా నుంచుంటుంది అప్పుడు రామభద్రుడు చూడక మాతంగి తల నరికి వేస్తాడు. ఆశ్చర్యపడిన రాముడు తండ్రి మాట పాటించుటకు రేణుకను కూడా నరుకుతారు రేణుక ముండెం ఆనందంతో తాండవం చేస్తుంది అలా శిరస్సులేని రూపముగా చిన్నమస్తగా మారింది అమ్మవారు. 

రేణుకా దేవి, రేణుకా ఎల్లమ్మగా  మారుట
పితృవాక్య పాలన చేసిన పరుశురాముని చూసి మహర్షి తల్లిని పోగొట్టుకున్న దుఃఖంలో ఉన్న పరుశురామును చూసి మూడు కోరికలు కోరుకోమనెను. అంతట సంతోషించిన పరశురాముడు తన తల్లిని బ్రతికించమని వేడుకొను జమదగ్ని కుమారునికి కొంత పుణ్య జలముని తన కమండలం నుండి తీసి పరుశురామునికి ఇచ్చి తలాముండెం జోడించి వాటిపై చల్లమని ఆదేశించిన పరశురాముడు కంగారులో మాతంగి తల రేణుకకు రేణుక తల మాతంగి జోడించి నీరు చల్లుతాడు.  ఇద్దరు స్త్రీలు తమ యొక్క మారిన దేహములతో పైకి లేస్తారు అది చూసి చికిత్యుడైన పరుశురాముడు వాళ్ళని మారిన అమ్మలు మారెమ్మగా పిలుస్తాడు అలా మారెమ్మ యొక్క ఆవిర్భావం జరిగింది ఆ మారమ్మయే తమిళనాడులో మారీ అమ్మన్ గా ప్రసిద్ధి చెందినది. 

అయితే మహర్షి ఈ గతాన్ని మర్చిపోవటకు తన నివాసముని హిమాలయములకు మార్చుటకు పయనం అయ్యెను. అయితే అప్పటికే వృద్ధాప్యంలోకి చేరుకున్న మాతంగి శరీరం మిగులు ప్రయాణానికి సహకరించకపోవడంతో తాను అక్కడికి రాలేను ఇక్కడే ఉంటాను అని చెప్పాను. అప్పుడు మహర్షి రేణుకా శిరస్సు కలిగిన మాతంగిని పరలోక సాయం చేస్తూ నీ మహిమ వలన ఇక్కడి ప్రజలను కాపాడుచూ ఇక్కడే వుండు అని చెప్పిను. రేణుక శిరస్సు కలిగిన నీవు ఎల్లరకు అమ్మవై రేణుక ఎల్లమ్మగా మారి పూజలు అందుకొనుము అని పలికెను. అప్పుడు ఆ మారిన మాతంగి వనములకు పయనమయెను. ఆవిడను ప్రజలు తోట మారెమ్మ దండు మారెమ్మగా రేణుక ఎల్లమ్మగా అభివర్ణిస్తారు.

Maa Mundeshwari Temple - ముండేశ్వరీ ఆలయం

భారతదేశంలోని మొట్టమొదటి అత్యంత పురాతనమైనది ఈ దుర్గామాత ఆలయం.

దుర్గ శక్తి దేవాలయం
ప్రపంచంలో అత్యంత ఎక్కువ ఆలయాలు, కట్టడాలు ఉన్న దేశం మనది. మతపరమైన నిర్మాణాలు కూడా మన దగ్గరే అధికంగా ఉన్నవి. అలాంటి కట్టడాలను చూడడానికి ప్రపంచం నలుమూలల నుంచి వస్తుంటారు. ఎంతో నేపథ్యం ఉన్న కట్టడాలు కూడా నిర్లక్ష్యం వల్ల భూస్థాపితమయ్యాయి. కొన్ని మాత్రం ఇప్పటికీ సజీవంగా చెక్కు చెదరకుండా ఉన్నాయి. అలాంటి వాటిలో ఈ ఆలయం కూడా ఒకటి.

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న హిందూ దేవాలయాల్లో అతి పురాతనమైంది. బీహార్లో కైమూర్ జిల్లాలోని కౌరా ప్రాంతంలోని ముండేశ్వరీ ఆలయం. ఇది ప్రపంచంలోనే అతి పురాతనమైందని చరిత్రకారుల అంచనా. మూడు, నాలుగు శతాబ్దాల కాలంలో దీన్ని నిర్మించారని చెప్తుంటారు. విష్ణు భగవానుడు ఇక్కడ కొలువై ఉన్నాడు. ఏడవ శతాబ్దంలో శివుని విగ్రహాన్ని కూడా పెట్టారు. ఈ ఆలయం సముద్రమట్టానికి 608 అడుగుల ఎత్తులో ఉన్నది. ఇది వారణాసికి 60 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్నది.

ముండేశ్వరి దేవి ఆలయం శివుడు మరియు శక్తికి అంకితం చేయబడింది మరియు ముండేశ్వరి కొండలలో ఉంది. దీనిని భారతదేశంలోని పూజాదికాలు జరపబడుతున్న అత్యంత పురాతన ఆలయంగా పేర్కొనవచ్చును. దుర్గాదేవి వైష్ణవి రూపంలో ఇక్కడ ముండేశ్వరి మాతగా దర్శనమిస్తుంది. ముండేశ్వరి మాత చూడటానికి కొంత వరకూ వరాహి మాతగా కనిపిస్తుంది. ఇక్కడ అమ్మవారి వాహనం మహిషుడు. అమ్మవారి దేవాలయం అష్టభుజి దేవాలయం. దక్షిణ దిశలో అమ్మవారి ప్రధాన ఆలయ ద్వారం ఉండటం గమనార్హం.

ఈ ఆలయంలో అమ్మవారు 10 చేతులతో ఎద్దు పైన స్వారీ చేస్తూ మహిషాసురమర్ధిని రూపంలో వుంటుంది. ఇక్కడ శివుడు కూడా 4 ముఖాలతో వుంటాడు.

ఈ ఆలయంలో సూర్యుడు, వినాయకుడు, విష్ణుమూర్తి ప్రతిమలు కూడా వున్నాయి.ఆ కాలంనుండి ఇక్కడ పూజాదికాలనేవి కొనసాగుతూ రావటం అనేది ఎంతో ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తుంది. శతాబ్దాలు మారినా పూజాకార్యక్రమాలు మాత్రం కొనసాగుతూనే వున్నాయి.

చైత్రమాసంలో ఈ ఆలయాన్ని సందర్శించటానికి అధికసంఖ్యలో పర్యాటకులు వస్తూవుంటారు. ఈ ఆలయంలో ప్రధాన విశేషం సాత్విక బలి. అంటే ఇక్కడ మొదట బలి ఇవ్వాల్సిన మేకను అమ్మవారి విగ్రహం ముందుకు తీసుకువస్తారు. పూజారి మంత్రించిన అక్షింతలను మేక పై వేస్తారు. దీంతో మేక కొన్ని క్షణాల పాటు సృహతప్పి పడిపోతుంది. అటుపై మరోసారి పూజారి అక్షింతలను మేక పై వేస్తాడు. దీంతో ఆ మేక మరలా యథా స్థితికి వచ్చి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోతుంది.

Sri Chinnamastha Sahasranamavali - శ్రీ ఛిన్నమస్తా సహస్రనామావళి

శ్రీ ఛిన్నమస్తా సహస్రనామావళి

ధ్యానమ్ :
ప్రత్యాలీఢపదాం సదైవ దధతీం ఛిన్నం శిరః కర్త్రికాం
దిగ్వస్త్రాం స్వకబన్థశోణితసుధాధారాం పిబన్తీం ముదా ।
నాగాబద్ధశిరోమణిం త్రినయనాం హృద్యుత్పలాల్కృతాం
రత్యాసక్తమనోభవోపరి దృఢాం వన్దే జపాసన్నిభామ్‌ ।

ఓం ప్రచణ్డచణ్డికాయై నమః ।
ఓం చణ్డాయై నమః ।
ఓం చణ్డదేవ్యై నమః ।
ఓం అవినాశిన్యై నమః ।
ఓం చాముణ్డాయై నమః ।
ఓం సుచణ్డాయై నమః ।
ఓం చపలాయై నమః ।
ఓం చారుదేహిన్యై నమః ।
ఓం లలజ్జిహ్వాయై నమః ।
ఓం చలద్రక్తాయై నమః ॥ 10 ॥

ఓం చారుచన్ధ్రనిభాననాయై నమః ।
ఓం చకోరాక్ష్యై నమః ।
ఓం చణ్డనాదాయై నమః ।
ఓం చ్చలాయై నమః ।
ఓం మనోన్మదాయై నమః ।
ఓం చేతనాయై నమః ।
ఓం చితిసంస్థాయై నమః ।
ఓం చిత్కలాయై నమః ।
ఓం జ్ఞానరూపిణ్యై నమః ।
ఓం మహాభయ్కరీదేవ్యై నమః ॥ 20 ॥

ఓం వరదాభయధారిణ్యై నమః ।
ఓం భయాఢ్యాయై నమః ।
ఓం భవరూపాయై నమః ।
ఓం భవబన్థవిమోచిన్యై నమః ।
ఓం భవాన్యై నమః ।
ఓం భువనేశ్యై నమః ।
ఓం భవసంసారతారిణ్యై నమః ।
ఓం భవాబ్ధయే నమః ।
ఓం భవమోక్షాయై నమః ।
ఓం భవబన్ధవిఘాతిన్యై నమః ॥ 30 ॥

ఓం భాగీరథ్యై నమః ।
ఓం భగస్థాయై నమః ।
ఓం భాగ్యభోగ్యప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం కమలాయై నమః ।
ఓం కామదాయై నమః ।
ఓం దుర్గాయై నమః ।
ఓం దుర్గబన్థవిమోచిన్యై నమః ।
ఓం దుర్దర్శనాయై నమః ।
ఓం దుర్గరూపాయై నమః ।
ఓం దుర్జేయాయై నమః ॥ 40 ॥

ఓం దుర్గనాశిన్యై నమః ।
ఓం దీనదుఃఖహరాయై నమః ।
ఓం నిత్యాయై నమః ।
ఓం నిత్యశోకవినాశిన్యై నమః ।
ఓం నిత్యానన్దమయ్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం నిత్యకల్యాణరూపిణ్యై నమః ।
ఓం సర్వార్ధసాధనకర్యై నమః ।
ఓం సర్వసిద్ధి స్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం సర్వక్షోభణశక్ష్త్యై నమః ।
ఓం సర్వవిద్రావిణ్యై నమః ॥ 50 ॥

ఓం పరాయై నమః ।
ఓం సర్వర్జనశక్త్యై నమః ।
ఓం సర్వోన్మాదస్వరూపిణ్యై నమః ।

ఓం సర్వజ్ఞాయై  నమః ।

ఓం సిద్ధిదాత్య్రై  నమః ।

ఓం సిద్దివిద్యాస్వరూపిణ్యై నమః ।

ఓం సకలాయై   నమః ।

ఓం నిష్కలాయై నమః ।

ఓం సిద్ధాయై నమః ।
ఓం కలాతీతాయై నమః ॥ 60 ॥

ఓం కలామయ్యై నమః ।
ఓం కులజ్ఞాయై నమః ।
ఓం కులరూపాయై నమః ।
ఓం చక్షురానన్దదాయిన్యై నమః ।
ఓం కులీనాయై నమః ।
ఓం సామరూపాయై నమః ।
ఓం కామరూపాయై నమః ।
ఓం మనోహరాయై నమః ।
ఓం కమలస్థాయై నమః ।
ఓం క్జముఖ్యై నమః ॥ 70 ॥

ఓం క్జురేశ్వరగామిన్యై నమః ।
ఓం కులరూపాయై నమః ।
ఓం కోటరాక్ష్యై నమః ।
ఓం కమలాయై నమః ।
ఓం ఐశ్వర్యదాయిన్యై నమః ।
ఓం కున్త్యై నమః ।
ఓం కకుద్మిన్యై నమః।
ఓం కుల్లాయై నమః ।
ఓం కురుకుల్లాయై నమః ।
ఓం కరాలికాయై నమః ॥ 80 ॥

ఓం కామేశ్వర్యై నమః ।
ఓం కామమాత్రే నమః ।
ఓం కామతాపవిమోచిన్యై నమః ।
ఓం కామరూపాయై నమః ।
ఓం కామసత్త్వాయై నమః ।
ఓం కామకౌతుకకారిణ్యై నమః ।
ఓం కారుణ్యహృదయాయై నమః ।
ఓం క్రీం నమః ।
ఓం క్రీం మన్త్రరూపాయై నమః ।
ఓం కోటరాయై నమః ॥ 90 ॥

ఓం కౌమోదక్యై నమః ।
ఓం కుముదిన్యై నమః ।
ఓం కైవల్యాయై నమః ।
ఓం కులవాసిన్యై నమః ।
ఓం కేశవ్యై నమః ।
ఓం కేశవారాధ్యాయై నమః ।
ఓం కేశిదైత్యనిషూదిన్యై నమః ।
ఓం క్లేశహాయై నమః ।
ఓం క్లేశరహితాయై నమః ।
ఓం క్లేశస్ఘవినాశిన్యై నమః ॥ 100 ॥

ఓం కరాల్యై నమః ।
ఓం కరాలాస్యాయై నమః ।
ఓం కరాలాసురనాశిన్యై నమః ।
ఓం కరాలచర్మాసిధరాయై నమః ।
ఓం కరాలకులనాశిన్యై నమః ।
ఓం క్కన్యై నమః ।
ఓం క్కనిరతాయై నమః ।
ఓం కపాలవరధారిణ్యై నమః ।
ఓం ఖడ్గహస్తాయై నమః ।
ఓం త్రినేత్రాయై నమః ॥ 110 ॥

ఓం ఖడ్గముణ్డాసిధారిణ్యై నమః ।
ఓం ఖలహాయై నమః ।
ఓం ఖలహన్త్యై నమః ।
ఓం క్షరత్యై నమః ।
ఓం సదా ఖగత్యై నమః ।
ఓం గ్గయై నమః ।
ఓం గౌతమపూజ్యాయై నమః ।
ఓం గౌర్యై నమః ।
ఓం గన్ధర్వవాసిన్యై నమః ।
ఓం గన్ధర్వాయై నమః ॥ 120 ॥

ఓం గగణారాధ్యాయై నమః ।
ఓం గణాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వసేవితాయై నమః ।
ఓం గణత్కారగణాదేవ్యై నమః ।
ఓం నిర్గుణాయె నమః ।
ఓం గుణాత్మికాయై నమః ।
ఓం గుణతాయై నమః ।
ఓం గుణదాత్య్రై నమః ।
ఓం గుణగౌరవదాయిన్యై నమః ।
ఓం గణేశమాత్రే నమః ॥ 130 ॥

ఓం గమ్బీరాయై నమః ।
ఓం గగణాయై నమః ।
ఓం జ్యోతికారిణ్యై నమః ।
ఓం గౌర్గ్యా నమః ।
ఓం గయాయై నమః ।
ఓం గమ్యాయై నమః ।
ఓం గౌతమస్థానవాసిన్యై నమః ।
ఓం గదాధరప్రియాయై నమః ।
ఓం జ్ఞేయాయై నమః ।
ఓం జ్ఞానగమ్యాయై నమః ॥ 140 ॥

ఓం గుహేశ్వర్యై నమః ।
ఓం గాయత్య్రై నమః ।
ఓం గుణవత్యై నమః ।
ఓం గుణాతీతాయై నమః ।
ఓం గుణేశ్వర్యై నమః ।
ఓం గణేశజనన్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం గణేశవరదాయిన్యై నమః ।
ఓం గణాధ్యక్షనుతాయై నిత్యాయై నమః ।
ఓం గణాధ్యక్షప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం గిరీశరమణ్యై దేవ్యై నమః ॥ 150 ॥

ఓం గిరీశపరివన్దితాయై నమః ।
ఓం గతిదాయై నమః ।
ఓం గతిహాయై నమః ।
ఓం గీతాయై నమః ।
ఓం గౌతమ్యై నమః ।
ఓం గురుసేవితాయై నమః ।
ఓం గురుపూజ్యాయై నమః ।
ఓం గురుయుతాయై నమః ।
ఓం గురుసేవనతత్పరాయై నమః ।
ఓం గన్ధద్వారాయై నమః ॥ 160 ॥

ఓం గన్ధాఢ్యాయై నమః ।
ఓం గన్ధాత్మనే నమః ।
ఓం గన్ధకారిణ్యై నమః ।
ఓం గీర్వాణపతిసమ్పూజ్యాయై నమః ।
ఓం గీర్వాణపతితుష్టిదాయై నమః ।
ఓం గీర్వాణాధీశరమణ్యై నమః ।
ఓం గీర్వాణాధీశవన్దితాయై నమః ।
ఓం గీర్వాణాధీశసంసేవ్యాయై నమః ।
ఓం గీర్వాణాధీశహర్షదాయై నమః ।
ఓం గానశక్త్యై నమః ॥ 170 ॥

ఓం గానగమ్యాయై నమః ।
ఓం గానశక్తిప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం గానవిద్యాయై నమః ।
ఓం గానసిద్ధాయై నమః ।
ఓం గానసన్తుష్టమానసాయై నమః ।
ఓం గానాతీతాయై నమః ।
ఓం గానగీతాయై నమః ।
ఓం గానహర్షప్రపూరితాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వపతిసంహృష్టాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వగుణమణ్డితాయై నమః ॥ 180 ॥

ఓం గన్ధర్వగణసంసేవ్యాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వగణమధ్యగాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వగణకుశలాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వగణపూజితాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వగణనిరతాయై నమః ।
ఓం గన్ధర్వగణభూషితాయై నమః ।
ఓం ఘర్ఘరాయై నమః ।
ఓం ఘోరరూపాయై నమః ।
ఓం ఘోరఘుర్ఘురనాదిన్యై నమః ।
ఓం ఘర్మబిన్దుసముద్భూతాయై నమః ॥ 190 ॥

ఓం ఘర్మబిన్దుస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం ఘణ్టారవాయై నమః ।
ఓం ఘనరవాయై నమః ।
ఓం ఘనరూపాయై నమః ।
ఓం ఘనోదర్యై నమః ।
ఓం ఘోరసత్త్వాయై నమః ।
ఓం ఘనదాయై నమః ।
ఓం ఘణ్టానాదవినోదిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరచాణ్డాలిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరాయై నమః ॥ 200 ॥

ఓం ఘోరచణ్డవినాశిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరదానవదమన్యై నమః ।
ఓం ఘోరదానవనాశిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరకర్మాదిరహితాయై నమః ।
ఓం ఘోరకర్మనిషేవితాయై నమః ।
ఓం ఘోరతత్త్వమయ్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం ఘోరతత్త్వవిమోచిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరకర్మాదిరహితాయై నమః ।
ఓం ఘోరకర్మాదిపూరితాయై నమః ।
ఓం ఘోరకర్మాదినిరతాయై నమః ॥ 210 ॥

ఓం ఘోరకర్మప్రవర్ధిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరభూతప్రమథన్యై నమః ।
ఓం ఘోరవేతాలనాశిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరదావాగ్నిదమన్యై నమః ।
ఓం ఘోరశత్రునిషూదిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రయుతాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రమనోభిజ్ఞాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రఫలప్రదాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రనిధయే నమః ॥ 220 ॥

ఓం ఘోరమన్త్రకృతాస్పదాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రేశ్వర్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రార్థమానసాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రార్థతత్త్వజ్ఞాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రార్థపారగాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రార్థవిభవాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రార్థబోధిన్యై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రార్థనిచయాయై నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రార్థజన్మభువే నమః ।
ఓం ఘోరమన్త్రజపరతాయై నమః ॥ 230 ॥

ఓం ఘోరమన్త్రజపోద్యతాయై నమః ।
ఓం కారవర్ణనిలయాయై నమః ।
ఓం కారాక్షరమణ్డితాయై నమః ।
ఓం కారాపరరూపాయై నమః ।
ఓం కారాక్షరరూపిణ్యై నమః ।
ఓం చిత్రరూపాయై నమః ।
ఓం చిత్రనాడ్యై నమః ।
ఓం చారుకేశ్యై నమః ।
ఓం చయప్రభాయై నమః ।
ఓం చ్చలాయై నమః ॥ 240 ॥

ఓం చ్చలాకారాయై నమః ।
ఓం చారురూపాయై నమః ।
ఓం చణ్డికాయై నమః ।
ఓం చతుర్వేదమయ్యై నమః ।
ఓం చణ్డాయై నమః ।
ఓం చాణ్డాలగణమణ్డితాయయై నమః ।
ఓం చాణ్డాలచ్చేదిన్యై నమః ।
ఓం చణ్డతాపనిర్మూలకారిణ్యై నమః ।
ఓం చతుర్భుజాయై నమః ।
ఓం చణ్డరూపాయై నమః ॥ 250 ॥

ఓం చణ్డముణ్డవినాశిన్యై నమః ।
ఓం చన్ద్రికాయై నమః ।
ఓం చన్ద్రకీర్తయే నమః ।
ఓం చన్ద్రకాన్త్యై నమః ।
ఓం చన్ద్రాస్యాయై నమః ।
ఓం చన్ద్రరూపాయై నమః ।
ఓం చన్ద్రమౌలిస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం చన్ద్రమౌలిప్రియాయై నమః ।
ఓం చన్ద్రమౌలిసన్తుష్టమానసాయై నమః ।
ఓం చకోరబన్ధురమణ్యై నమః ॥ 260 ॥

ఓం చకోరబన్థుపూజితాయై నమః ।
ఓం చక్రరూపాయై నమః ।
ఓం చక్రమయ్యై నమః ।
ఓం చక్రాకారస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం చక్రపాణిప్రియాయై నమః ।
ఓం చక్రపాణిప్రీతిప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం చక్రపాణిరసాభిజ్ఞాయై నమః ।
ఓం చక్రపాణివరప్రదాయై నమః ।
ఓం చక్రపాణివరోన్మత్తాయై నమః ।
ఓం చక్రపాణిస్వరూపిణ్యై నమః ॥ 270 ॥

ఓం చక్రపాణీశ్వర్యై నమః ।
ఓం నిత్యం చక్రపాణినమస్కృతాయై నమః ।
ఓం చక్రపాణిసముద్భూతాయై నమః ।
ఓం చక్రపాణిగుణాస్పదాయై నమః ।
ఓం చన్ద్రావళ్యై నమః ।
ఓం చన్ద్రవత్యై నమః ।
ఓం చన్ద్రకోటిసమప్రభాయై నమః ।
ఓం చన్దనార్చితపాదాబ్జాయై నమః ।
ఓం చన్దనాన్వితమస్తకాయై నమః ।
ఓం చారుకీర్తయే నమః ॥ 280 ॥

ఓం చారునేత్రాయై నమః ।
ఓం చారుచన్ద్రవిభూషణాయై నమః ।
ఓం చారుభూషాయై నమః ।
ఓం చారువేషాయై నమః ।
ఓం చారువేషప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం చారుభూషాభూషిత్గ్యా నమః ।
ఓం చతుర్వక్త్రవరప్రదాయై నమః ।
ఓం చతుర్వక్త్రసమారాధ్యాయై నమః ।
ఓం చతుర్వక్త్రసమాశ్రితాయై నమః ।
ఓం చతుర్వక్త్రాయై నమః ॥ 290 ॥

ఓం చతుర్బాహాయై నమః ।
ఓం చతుర్థ్యై నమః ।
ఓం చతుర్దశ్యై నమః ।
ఓం చిత్రాయై నమః ।
ఓం చర్మణ్వత్యై నమః ।
ఓం చైత్య్రై నమః ।
ఓం చన్ద్రభాగాయై నమః ।
ఓం చమ్పకాయై నమః ।
ఓం చతుర్దశయమాకారాయై నమః ।
ఓం చతుర్దశయమానుగాయై నమః ॥ 300 ॥

ఓం చతుర్దశయమప్రీతాయై నమః ।
ఓం చతుర్దశయమప్రియాయై నమః ।
ఓం ఛలస్థాయై నమః ।
ఓం ఛిద్రరూపాయై నమః ।
ఓం ఛద్మదాయై నమః ।
ఓం ఛద్మరాజికాయై నమః ।
ఓం ఛిన్నమస్తాయై నమః ।
ఓం ఛిన్నాయై నమః ।
ఓం ఛిన్నముణ్డవిధారిణ్యై నమః ।
ఓం జయదాయై నమః ॥ 310 ॥

ఓం జయరూపాయై నమః ।
ఓం జయన్త్యై నమః ।
ఓం జయమోహిన్యై నమః ।
ఓం జయాయై నమః ।
ఓం జీవనసంస్థాయై నమః ।
ఓం జాలన్థరనివాసిన్యై నమః ।
ఓం జ్వాలాముఖ్యై నమః ।
ఓం జ్వాలదాత్య్రై నమః ।
ఓం జాజ్జ్వల్యదహనోపమాయై నమః ।
ఓం జగద్వన్ధ్యాయై నమః ॥ 320 ॥

ఓం జగత్పూజ్యాయై నమః ।
ఓం జగత్త్రాణపరాయణాయై నమః ।
ఓం జగత్యై నమః ।
ఓం జగదాధారాయై నమః ।
ఓం జన్మమృత్యుజరాపహాయై నమః ।
ఓం జనన్యై నమః ।
ఓం జన్మభూమ్యై నమః ।
ఓం జన్మదాయై నమః ।
ఓం జయశాలిన్యై నమః ।
ఓం జ్వరరోగహరాయై నమః ॥ 330 ॥

ఓం జ్వాలాయై నమః ।
ఓం జ్వాలామాలాప్రపూరితాయై నమః ।
ఓం జమ్భారాతీశ్వర్యై నమః ।
ఓం జమ్భారాతివైభవకారిణ్యై నమః ।
ఓం జమ్భారాతిస్తుతాయై నమః ।
ఓం జమ్భారాతిశత్రునిషూదిన్యై నమః ।
ఓం జయదుర్గాయై నమః ।
ఓం జయారాధ్యాయై నమః ।
ఓం జయకాల్యై నమః ।
ఓం జయేశ్వర్యై నమః ॥ 340 ॥

ఓం జయతారాయై నమః ।
ఓం జయాతీతాయై నమః ।
ఓం జయశ్కరవల్లభాయై నమః ।
ఓం జలదాయై నమః ।
ఓం జహ్నుతనయాయై నమః ।
ఓం జలధిత్రాసకారిణ్యై నమః ।
ఓం జలధివ్యాధిదమన్యై నమః ।
ఓం జలధిజ్వరనాశిన్యై నమః ।
ఓం జ్గమేశ్యై నమః ।
ఓం జాడ్యహరాయై నమః ॥ 350 ॥

ఓం జాడ్యస్ఘనివారిణ్యై నమః ।
ఓం జాడ్యగ్రస్తజనాతీతాయై నమః ।
ఓం జాడ్యరోగనివారిణ్యై నమః ।
ఓం జన్మదాత్య్రై నమః ।
ఓం జన్మహర్త్య్రై నమః ।
ఓం జయఘోషసమన్వితాయై నమః ।
ఓం జపయోగసమాయుక్తాయై నమః ।
ఓం జపయోగవినోదిన్యై నమః ।
ఓం జపయోగప్రియాయై నమః ।
ఓం జాప్యాయై నమః ॥ 360 ॥

ఓం జపాతీతాయై నమః ।
ఓం జయస్వనాయై నమః ।
ఓం జాయాభావస్థితాయై నమః ।
ఓం జాయాయై నమః ।
ఓం జాయాభావప్రపూరిణ్యై నమః ।
ఓం జపాకుసుమస్కశాయై నమః ।
ఓం జపాకుసుమపూజితాయై నమః ।
ఓం జపాకుసుమసమ్ప్రీతాయై నమః ।
ఓం జపాకుసుమమణ్డితాయై నమః ।
ఓం జపాకుసుమవద్భాసాయై నమః ॥ 370 ॥

ఓం జపాకుసుమరూపిణ్యై నమః ।
ఓం జమదగ్నిస్వరూపాయై నమః ।
ఓం జానక్యై నమః ।
ఓం జనకాత్మజాయై నమః ।
ఓం ఝావాతప్రముక్త్గ్యా నమః ।
ఓం ఝేరఝ్కరవాసిన్యై నమః ।
ఓం ఝకరకారిణ్యై నమః ।
ఓం ఝవాతరూపాయై నమః ।
ఓం ఝకర్యై నమః ।
ఓం కారాణుస్వరూపాయై నమః ॥ 380 ॥

ఓం టవట్ట్కరనాదిన్యై నమః ।
ఓం ట్కర్యై నమః ।
ఓం టకువాణ్యై నమః ।
ఓం ఠకారాక్షరరూపిణ్యై నమః ।
ఓం డిణ్డిమాయై నమః ।
ఓం డిమ్భాయై నమః ।
ఓం డిణ్డుడిణ్డిమవాదిన్యై నమః ।
ఓం ఢక్కామయ్యై నమః ।
ఓం ఢిలమయ్యై నమః ।
ఓం నృత్యశబ్దవిలాసిన్యై నమః ॥ 390 ॥

ఓం ఢక్కాయై నమః ।
ఓం ఢక్కేశ్వర్యై నమః ।
ఓం ఢక్కాశబ్దరూపాయై నమః ।
ఓం ఢక్కానాదప్రియాయై నమః ।
ఓం ఢక్కానాదసన్తుష్టమానసాయై నమః ।
ఓం ణకారాయై నమః ।
ఓం ణాక్షరమయ్యై నమః ।
ఓం ణాక్షరాదిస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం త్రిపురాయై నమః ।
ఓం త్రిపురమయ్యై నమః ॥ 400 ॥

ఓం త్రిశక్త్యై నమః ।
ఓం త్రిగుణాత్మికాయై నమః ।
ఓం తామస్యై నమః ।
ఓం త్రిలోకేశ్యై నమః ।
ఓం త్రిపురాయై నమః ।
ఓం త్రయీశ్వర్యై నమః ।
ఓం త్రివిద్యాయై నమః ।
ఓం త్రిరూపాయై నమః ।
ఓం త్రినేత్రాయై నమః ।
ఓం త్రిరూపిణ్యై నమః ॥ 410 ॥

ఓం తారిణ్యై నమః ।
ఓం తరలాయై నమః ।
ఓం తారాయై నమః ।
ఓం తారకారిప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం తారకారిసమారాధ్యాయై నమః ।
ఓం తారకారివరప్రదాయై నమః ।
ఓం తారకారిప్రసువే నమః ।
ఓం తన్వ్యై నమః ।
ఓం తరుణ్యై నమః ।
ఓం తరలప్రభాయై నమః ॥ 420 ॥

ఓం త్రిరూపాయై నమః ।
ఓం త్రిపురగాయై నమః ।
ఓం త్రిశూలవరధారిణ్యై నమః ।
ఓం త్రిశూలిన్యై నమః ।
ఓం తన్త్రమయ్యై నమః ।
ఓం తన్త్రశాస్త్రవిశారదాయై నమః ।
ఓం తన్త్రరూపాయై నమః ।
ఓం తపోమూర్తయే నమః ।
ఓం తన్త్రమన్త్రస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం తడితే నమః ॥ 430 ॥

ఓం తడిల్లతాకారాయై నమః ।
ఓం తత్త్వజ్ఞానప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం తత్త్వజ్ఞానేశ్వర్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం తత్త్వజ్ఞానప్రమోదిన్యై నమః ।
ఓం త్రయీమయ్యై నమః ।
ఓం త్రయీసేవ్యాయై నమః ।
ఓం త్య్రక్షర్యై నమః ।
ఓం త్య్రక్షరేశ్వర్యై నమః ।
ఓం తాపవిధ్వంసిన్యై నమః ।
ఓం తాపస్ఘనిర్మూలకారిణ్యై నమః ॥ 440 ॥

ఓం త్రాసకర్యై నమః ।
ఓం త్రాసహర్యై నమః ।
ఓం త్రాసదాత్య్రై నమః ।
ఓం త్రాసహాయై నమః ।
ఓం తిధీశాయై నమః ।
ఓం తిథిరూపాయై నమః ।
ఓం తిథిస్థాయై నమః ।
ఓం తిథిపూజితాయై నమః ।
ఓం తిలోత్తమాయై నమః ।
ఓం తిలదాయై నమః ॥ 450 ॥

ఓం తిలప్రీతాయై నమః ।
ఓం తిలేశ్వర్యై నమః ।
ఓం త్రిగుణాయై నమః ।
ఓం త్రిగుణాకారాయై నమః ।
ఓం త్రిపుర్యై నమః ।
ఓం త్రిపురాత్మికాయై నమః ।
ఓం త్రికూటాయై నమః ।
ఓం త్రికూటాకారాయై నమః ।
ఓం త్రికూటాచలమధ్యగాయై నమః ।
ఓం త్రిజటాయై నమః ॥ 460 ॥

ఓం త్రినేత్రాయై నమః ।
ఓం త్రినేత్రవరసున్దర్యై నమః ।
ఓం తృతీయాయై నమః ।
ఓం త్రివర్షాయై నమః ।
ఓం త్రివిధాయై నమః ।
ఓం త్రిమతేశ్వర్యై నమః ।
ఓం త్రికోణస్థాయై నమః ।
ఓం త్రికోణేశ్యై నమః ।
ఓం త్రికోణయన్త్రమధ్యగాయై నమః ।
ఓం త్రిసన్ధ్యాయై నమః ॥ 470 ॥

ఓం త్రిసన్ధ్యార్చ్యాయై నమః ।
ఓం త్రిపదాయై నమః ।
ఓం త్రిపదాస్పదాయై నమః ।
ఓం స్థానస్థితాయై నమః ।
ఓం స్థలస్థాయై నమః ।
ఓం ధన్యస్థలనివాసిన్యై నమః ।
ఓం థకారాక్షరరూపాయై నమః ।
ఓం స్థూలరూపాయై నమః ।
ఓం స్థూలహస్తాయై నమః ।
ఓం స్థూలాయై నమః ॥ 480 ॥

ఓం స్థైర్యరూపప్రకాశిన్యై నమః ।
ఓం దుర్గాయై నమః ।
ఓం దుర్గార్తిహన్త్య్రై నమః ।
ఓం దుర్గబన్ధవిమోచిన్యై నమః ।
ఓం దేవ్యై నమః ।
ఓం దానవసంహన్త్య్రై నమః ।
ఓం దనుజేశనిషూదిన్యై నమః ।
ఓం దారాపత్యప్రదాయై నిత్యాయై నమః ।
ఓం శ్కరార్థాధారిణ్యై నమః ।
ఓం దివ్గ్యా నమః ॥ 490 ॥

ఓం దేవమాత్రే నమః ।
ఓం దేవదుష్టవినాశిన్యై నమః ।
ఓం దీనదుఃఖహరాయై నమః ।
ఓం దీనతాపనిర్మూలకారిణ్యై నమః ।
ఓం దీనమాత్రే నమః ।
ఓం దీనసేవ్యాయై నమః ।
ఓం దీనదమ్భవినాశిన్యై నమః ।
ఓం దనుజధ్వంసిన్యై నమః ।
ఓం దేవ్యై నమః ।
ఓం దేవక్యై నమః ॥ 500 ॥

ఓం దేవవల్లభాయై నమః ।
ఓం దానవారిప్రియాయై నమః ।
ఓం దీర్ఘాయై నమః ।
ఓం దానవారిప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం దీర్ఘస్వరాయై నమః ।
ఓం దీర్ఘతన్వ్యై నమః ।
ఓం దీర్ఘదుర్గతినాశిన్యై నమః ।
ఓం దీర్ఘనేత్రాయై నమః ।
ఓం దీర్ఘచక్షుషే నమః ।
ఓం దీర్ఘకేశ్యై నమః ॥ 510 ॥

ఓం దిగమ్బరాయై నమః ।
ఓం దిగమ్బరప్రియాయై నమః ।
ఓం దాన్తాయై నమః ।
ఓం దిగమ్బరస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం దుఃఖహీనాయై నమః ।
ఓం దుఃఖహరాయై నమః ।
ఓం దుఃఖసాగరతారిణ్యై నమః ।
ఓం దుఃఖదారిద్య్రశమన్యై నమః ।
ఓం దుఃఖదారిద్య్రకారిణ్యై నమః ।
ఓం దుఃఖదాయై నమః ॥ 520 ॥

ఓం దుస్సహాయై నమః ।
ఓం దుష్టఖణ్డనైకస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం దేవవామాయై నమః ।
ఓం దేవసేవ్యాయై నమః ।
ఓం దేవశక్తిప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం దామిన్యై నమః ।
ఓం దామినీప్రీతాయై నమః ।
ఓం దామినీశతసున్దర్యై నమః ।
ఓం దామినీశతసంసేవ్యాయై నమః ।
ఓం దామినీదామభూషితాయై నమః ॥ 530 ॥

ఓం దేవతాభావసన్తుష్టాయై నమః ।
ఓం దేవతాశతమధ్యగాయై నమః ।
ఓం దయార్ద్రాయై నమః ।
ఓం దయారూపాయై నమః ।
ఓం దయాయై నమః ।
ఓం దానపరాయణాయై నమః ।
ఓం దయాశీలాయై నమః ।
ఓం దయాసారాయై నమః ।
ఓం దయాసాగరసంస్థితాయై నమః ।
ఓం దశవిద్యాత్మికాయై నమః ॥ 540 ॥

ఓం దేవ్యై నమః ।
ఓం దశవిద్యాస్వరూపిణ్యై నమః ।

ఓం ధరణ్యై నమః ।
ఓం ధనదాయై నమః ।
ఓం ధాత్య్రై నమః ।
ఓం ధన్యాయై నమః ।
ఓం ధన్యపరాయై నమః ।
ఓం శివాయై నమః ।
ఓం ధర్మరూపాయై నమః ।
ఓం ధనిష్ఠాయై నమః ॥ 550 ॥

ఓం ధేయాయై నమః ।
ఓం ధీరగోచరాయై నమః ।
ఓం ధర్మరాజేశ్వర్యై నమః ।
ఓం ధర్మకర్మరూపాయై నమః ।
ఓం ధనేశ్వర్యై నమః ।
ఓం ధనుర్విద్యాయై నమః ।
ఓం ధనుర్గమ్యాయై నమః ।
ఓం ధనుర్ధరవరప్రదాయై నమః ।
ఓం ధర్మశీలాయై నమః ।
ఓం ధర్మలీలాయై నమః ॥ 560 ॥

ఓం ధర్మకర్మవివర్జితాయై నమః ।
ఓం ధర్మదాయై నమః ।
ఓం ధర్మనిరతాయై నమః ।
ఓం ధర్మపాఖణ్డఖణ్డిన్యై నమః ।
ఓం ధర్మేశ్యై నమః ।
ఓం ధర్మరూపాయై నమః ।
ఓం ధర్మరాజవరప్రదాయై నమః ।
ఓం ధర్మిణ్యై నమః ।
ఓం ధర్మగేహస్థాయై నమః ।
ఓం ధర్మాధర్మస్వరూపిణ్యై నమః ॥ 570 ॥

ఓం ధనదాయై నమః ।
ఓం ధనదప్రీతాయై నమః ।
ఓం ధనధాన్యసమృద్ధిదాయై నమః ।
ఓం ధనధాన్యసమృద్ధిస్థాయై నమః ।
ఓం ధనధాన్యవినాశిన్యై నమః ।
ఓం ధర్మనిష్ఠాయై నమః ।
ఓం ధర్మధీరాయై నమః ।
ఓం సదా ధర్మమార్గరతాయై నమః ।
ఓం ధర్మబీజకృతస్థానాయై నమః ।
ఓం ధర్మబీజసురక్షిణ్యై నమః ॥ 580 ॥

ఓం ధర్మబీజేశ్వర్యై నమః ।
ఓం ధర్మబీజరూపాయై నమః ।
ఓం ధర్మగాయై  నమః ।
ఓం ధర్మబీజసముద్భూతాయై నమః ।
ఓం ధర్మబీజసమాశ్రితాయై నమః ।
ఓం ధరాధరపతిప్రాణాయై నమః ।
ఓం ధరాధరపతిస్తుతాయై నమః ।
ఓం ధరాధరేన్ద్రతనుజాయై నమః ।
ఓం ధరాధరేన్ద్రవన్దితాయై నమః ।
ఓం ధరాధరేన్ద్రగేహస్థాయై నమః ॥ 590 ॥

ఓం ధరాధరేన్ద్రపాలిన్యై నమః ।
ఓం ధరాధరేన్ద్రసర్వార్తినాశిన్యై నమః ।
ఓం ధర్మపాలిన్యై నమః ।
ఓం నవీనాయై నమః ।
ఓం నిర్మలాయై నమః ।
ఓం నిత్యాయై నమః ।
ఓం నగరాజప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం నాగేశ్వర్యై నమః ।
ఓం నాగమాత్రే నమః ।
ఓం నాగకన్యాయై నమః ॥ 600 ॥

ఓం నగ్నికాయై నమః ।
ఓం నిర్లేపాయై నమః ।
ఓం నిర్వికల్పాయై నమః ।
ఓం నిర్లోమాయై నమః ।
ఓం నిరుపద్రవాయై నమః ।
ఓం నిరాహారాయై నమః ।
ఓం నిరాకారాయై నమః ।
ఓం నిర్జనస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం నాగిన్యై నమః ।
ఓం నాగవిభవాయై నమః ॥ 610 ॥

ఓం నాగరాజపరిస్తుతాయై నమః ।
ఓం నాగరాజగుణజ్ఞాయై నమః ।
ఓం నాగరాజసుఖప్రదాయై నమః ।
ఓం నాగలోకగతాయై నమః ।
ఓం నిత్యం నాగలోకనివాసిన్యై నమః ।
ఓం నాగలోకేశ్వర్యై నమః ।
ఓం నాగభగిన్యై నమః ।
ఓం నాగపూజితాయై నమః ।
ఓం నాగమధ్యస్థితాయై నమః ।
ఓం నాగమోహస్ష్కభదాయిన్యై నమః ॥ 620 ॥

ఓం నృత్యప్రియాయై నమః ।
ఓం నృత్యవత్యై నమః ।
ఓం నృత్యగీతపరాయణాయై నమః ।
ఓం నృత్యేశ్వర్యై నమః ।
ఓం నర్తక్యై నమః ।
ఓం నృత్యరూపాయై నమః ।
ఓం నిరాశ్రయాయై నమః ।
ఓం నారాయణ్యై నమః ।
ఓం నరేన్ద్రస్థాయై నమః ।
ఓం నరముణ్డాస్థిమాలిన్యై నమః ॥ 630 ॥

ఓం నిత్యం నరమాంసప్రియాయై నమః ।
ఓం సదా నరరక్తప్రియాయై నమః ।
ఓం నరరాజేశ్వర్యై నమః ।
ఓం నారీరూపాయై నమః ।
ఓం నారీస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం నారీగణార్చితాయై నమః ।
ఓం నారీమధ్యగాయై నమః ।
ఓం నూతనామ్బరాయై నమః ।
ఓం నర్మదాయై నమః ।
ఓం నదీరూపాయై నమః ॥ 640 ॥

ఓం నదీస్గమసంస్థితాయై నమః ।
ఓం నర్మదేశ్వరసమ్ప్రీతాయై నమః ।
ఓం నర్మదేశ్వరరూపిణ్యై నమః ।
ఓం పద్మావత్యై నమః ।
ఓం పద్మముఖ్యై నమః ।
ఓం పద్మక్జిల్కవాసిన్యై నమః ।
ఓం పట్టవస్త్రపరిధానాయై నమః ।
ఓం పద్మరాగవిభూషితాయై నమః ।
ఓం పరమాయై నమః ।
ఓం నిత్యం ప్రీతిదాయై నమః ॥ 650 ॥

ఓం ప్రేతాసననివాసిన్యై నమః ।
ఓం పరిపూర్ణరసోన్మత్తాయై నమః ।
ఓం ప్రేమవిహ్వలవల్లభాయై నమః ।
ఓం పవిత్రాసవనిష్పూతాయై నమః ।
ఓం ప్రేయస్యై నమః ।
ఓం పరమాత్మికాయై నమః ।
ఓం ప్రియవ్రతపరాయై నమః ।
ఓం నిత్యం పరమప్రేమదాయిన్యై నమః ।
ఓం పుష్పప్రియాయై నమః ।
ఓం పద్మకోశాయై నమః ॥ 660 ॥

ఓం పద్మధర్మనివాసిన్యై నమః ।
ఓం ఫేత్కారిణీతన్త్రరూపాయై నమః ।
ఓం ఫేరుఫేరవనాదిన్యై నమః ।
ఓం వంశిన్యై నమః ।
ఓం వేశరూపాయై నమః ।
ఓం బగలాయై నమః ।
ఓం వామరూపిణ్యై నమః ।
ఓం వ్మాయ్యై నమః ।
ఓం వసుధాయై నమః ।
ఓం వృష్యాయై నమః ॥ 670 ॥

ఓం వాగ్భవాఖ్యాయై నమః ।
ఓం వరాననాయై నమః ।
ఓం బుద్ధిదాయై నమః ।
ఓం బుద్ధిరూపాయై నమః ।
ఓం విద్యాయై నమః ।
ఓం వాదస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం బాలాయై నమః ।
ఓం వృద్ధమయీరూపాయై నమః ।
ఓం వాణ్యై నమః ।
ఓం వాక్యనివాసిన్యై నమః ॥ 680 ॥

ఓం వరుణాయై నమః ।
ఓం వాగ్వత్యై నమః ।
ఓం వీరాయై నమః ।
ఓం వీరభూషణభూషితాయై నమః ।
ఓం వీరభద్రార్చితపదాయై నమః ।
ఓం వీరభద్రప్రసువే నమః ।
ఓం వేదమార్గరతాయై నమః ।
ఓం వేదమన్త్రరూపాయై నమః ।
ఓం వషట్ప్రియాయై నమః ।
ఓం వీణావాద్యసమాయుక్తాయై నమః ॥ 690 ॥

ఓం వీణావాద్యపరాయణాయై నమః ।
ఓం వీణారవాయై నమః ।
ఓం వీణాశబ్దరూపాయై నమః ।
ఓం వైష్ణవ్యై నమః ।
ఓం వైష్ణవాచారనిరతాయై నమః ।
ఓం వైష్ణవాచారతత్పరాయై నమః ।
ఓం విష్ణుసేవ్యాయై నమః ।
ఓం విష్ణుపత్న్యై నమః ।
ఓం విష్ణురూపాయై నమః ।
ఓం వరాననాయై నమః ॥ 700 ॥

ఓం విశ్వేశ్వర్యై నమః ।
ఓం విశ్వమాత్రే నమః ।
ఓం విశ్వనిర్మాణకారిణ్యై నమః ।
ఓం విశ్వరూపాయై నమః ।
ఓం విశ్వేశ్యై నమః ।
ఓం విశ్వసంహారకారిణ్యై నమః ।
ఓం భైరవ్యై నమః ।
ఓం భైరవారాధ్యాయై నమః ।
ఓం భూతభైరవసేవితాయై నమః ।
ఓం భైరవేశ్యై నమః ॥ 710 ॥

ఓం భీమాయై నమః ।
ఓం భైరవేశ్వరతుష్టిదాయై నమః ।
ఓం భైరవాధీశరమణ్యై నమః ।
ఓం భైరవాధీశపాలిన్యై నమః ।
ఓం భీమేశ్వర్యై నమః ।
ఓం భీమమాత్రే నమః ।
ఓం భీమశబ్దపరాయణాయై నమః ।
ఓం భీమరూపాయై నమః ।
ఓం భీమేశ్యై నమః ।
ఓం భీమాయై నమః ॥ 720 ॥

ఓం భీమవరప్రదాయై నమః ।
ఓం భీమపూజితపాదాబ్జాయై నమః ।
ఓం భీమభైరవపాలిన్యై నమః ।
ఓం భీమాసురధ్వంసకర్యై నమః ।
ఓం భీమదుష్టవినాశిన్యై నమః ।
ఓం భువనాయై నమః ।
ఓం భువనారాధ్యాయై నమః ।
ఓం భవాన్యై నమః ।
ఓం భూతిదాయై నమః ।
ఓం భయదాయై నమః ॥ 730 ॥

ఓం భయహన్త్య్రై నమః ।
ఓం అభయాయై నమః ।
ఓం భయరూపిణ్యై నమః ।
ఓం భీమనాదావిహ్వలాయై నమః ।
ఓం భయభీతివినాశిన్యై నమః ।
ఓం మత్తాయై నమః ।
ఓం ప్రమత్తరూపాయై నమః ।
ఓం మదోన్మత్తస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం మాన్యాయై నమః ।
ఓం మనోజ్ఞాయై నమః ॥ 740 ॥

ఓం మానాయై నమః ।
ఓం మ్గలాయై నమః ।
ఓం మనోహరాయై నమః ।
ఓం మాననీయాయై నమః ।
ఓం మహాపూజ్యాయై నమః ।
ఓం మహిషీదుష్టమర్దిన్యై నమః ।
ఓం మహిషాసురహన్త్య్రై నమః ।
ఓం మాత్గ్య నమః ।
ఓం మయవాసిన్యై నమః ।
ఓం మాధ్వ్యై నమః ॥ 750 ॥

ఓం మధుమయ్యై నమః ।
ఓం ముద్రాయై నమః ।
ఓం ముద్రికామన్త్రరూపిణ్యై నమః ।
ఓం మహావిశ్వేశ్వరీదూత్యై నమః ।
ఓం మౌలిచన్ధ్రప్రకాశిన్యై నమః ।
ఓం యశఃస్వరూపిణ్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం యోగమార్గప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం యోగిన్యై నమః ।
ఓం యోగగమ్యాయై నమః ।
ఓం యామ్యేశ్యై నమః ॥ 760 ॥

ఓం యోగరూపిణ్యై నమః ।
ఓం యజ్ఞ్య నమః ।
ఓం యోగమయ్యై నమః ।
ఓం జపరూపాయై నమః ।
ఓం జపాత్మికాయై నమః ।
ఓం యుగాఖ్యాయై నమః ।
ఓం యుగాన్తాయై నమః ।
ఓం యోనిమణ్డలవాసిన్యై నమః ।
ఓం అయోనిజాయై నమః ।
ఓం యోగనిద్రాయై నమః ॥ 770 ॥

ఓం యోగానన్దప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం రమాయై నమః ।
ఓం నిత్యం రతిప్రియాయై నమః ।
ఓం రతిరాగవివర్ధిన్యై నమః ।
ఓం రమణ్యై నమః ।
ఓం రాససమ్భూతాయై నమః ।
ఓం రమ్యాయై నమః ।
ఓం రాసప్రియాయై నమః ।
ఓం రసాయై నమః ।
ఓం రణోత్కణ్ఠాయై నమః ॥ 780 ॥

ఓం రణస్థాయై నమః ।
ఓం వరార్గప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం రేవత్యై నమః ।
ఓం రణజైత్య్రై నమః ।
ఓం రసోద్భూతాయై నమః ।
ఓం రణోత్సవాయై నమః ।
ఓం లతాయై నమః ।
ఓం లావణ్యరూపాయై నమః ।
ఓం లవణాబ్ధిస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం లవ్గకుసుమారాధ్యాయై నమః ॥ 790 ॥

ఓం లోలజిహ్వాయై నమః ।
ఓం లేలిహాయై నమః ।
ఓం వశిన్యై నమః ।
ఓం వనసంస్థాయై నమః ।
ఓం వనపుష్పప్రియాయై నమః ।
ఓం వరాయై నమః ।
ఓం ప్రాణేశ్వర్యై నమః ।
ఓం బుద్ధిరూపాయై నమః ।
ఓం బుద్ధిదాత్య్రై నమః ।
ఓం బుధాత్మికాయై నమః ॥ 800 ॥

ఓం శమన్యై నమః ।
ఓం శ్వేతవర్ణాయై నమః ।
ఓం శ్కార్యై నమః ।
ఓం శివభాషిణ్యై నమః ।
ఓం శామ్యరూపాయై నమః ।
ఓం శక్తిరూపాయై నమః ।
ఓం శక్తిబిన్దునివాసిన్యై నమః ।
ఓం సర్వేశ్వర్యై నమః ।
ఓం సర్వదాత్య్రై నమః ।
ఓం సర్వమాత్రే నమః ॥ 810 ॥

ఓం శర్వర్యై నమః ।
ఓం శామ్భవ్యై నమః ।
ఓం సిద్ధిదాయై నమః ।
ఓం సిద్ధాయై నమః ।
ఓం సుషుమ్నాయై నమః ।
ఓం స్వరభాసిన్యై నమః ।
ఓం సహస్రదలమధ్యస్థాయై నమః ।
ఓం సహస్రదలవర్తిన్యై నమః ।
ఓం హరప్రియాయై నమః ।
ఓం హరధ్యేయాయై నమః ॥ 820 ॥

ఓం హ్కురబీజరూపిణ్యై నమః ।
ఓం ల్కశ్వర్యై నమః ।
ఓం తరలాయై నమః ।
ఓం లోమమాంసప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం క్షేమ్యాయై నమః ।
ఓం క్షేమకర్యై నమః ।
ఓం క్షామాయై నమః ।
ఓం క్షీరబిన్దుస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం క్షిప్తచిత్తప్రదాయై నమః ।
ఓం నిత్యం క్షౌమవస్త్రవిలాసిన్యై నమః ॥ 830 ॥

ఓం ఛిన్నాయై నమః ।
ఓం ఛిన్నరూపాయై నమః ।
ఓం క్షుధాయై నమః ।
ఓం క్షౌత్కారరూపిణ్యై నమః ।
ఓం సర్వవర్ణమయ్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం సర్వసమ్పత్ప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం సర్వసమ్పత్ప్రదాత్య్రై నమః ।
ఓం సమ్పదాపదభూషితాయై నమః ।
ఓం సత్త్వరూపాయై నమః ।
ఓం సర్వార్ధాయై నమః ॥ 840 ॥

ఓం సర్వదేవప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం సర్వేశ్వర్యై నమః ।
ఓం సర్వమాత్రే నమః ।
ఓం సర్వజ్ఞాయై నమః ।
ఓం సురసాత్మికాయై నమః ।
ఓం సిన్ధవే నమః ।
ఓం మన్దాకిన్యై నమః ।
ఓం గ్గయై నమః ।
ఓం నదీసాగరరూపిణ్యై నమః ।
ఓం సుకేశ్యై నమః ॥ 850 ॥

ఓం ముక్తకేశ్యై నమః ।
ఓం డాకిన్యై నమః ।
ఓం వరవర్ణిన్యై నమః ।
ఓం జ్ఞానదాయై నమః ।
ఓం జ్ఞానగగనాయై నమః ।
ఓం సోమమణ్డలవాసిన్యై నమః ।
ఓం ఆకాశనిలయాయై నమః ।
ఓం నిత్యం పరమాకాశరూపిణ్యై నమః ।
ఓం అన్నపూర్ణాయై నమః ।
ఓం మహానిత్యాయై నమః ॥ 860 ॥

ఓం మహాదేవరసోద్భవాయై నమః ।
ఓం మ్గలాయై నమః ।
ఓం కాలికాయై నమః ।
ఓం చణ్డాయై నమః ।
ఓం చణ్డనాదాతిభీషణాయై నమః ।
ఓం చణ్డాసురస్య మథన్యై నమః ।
ఓం చాముణ్డాయై నమః ।
ఓం చపలాత్మికాయై నమః ।
ఓం చణ్డ్యై నమః ।
ఓం చామరకేశ్యై నమః ॥ 870 ॥

ఓం చలత్కుణ్డలధారిణ్యై నమః ।
ఓం ముణ్డమాలాధరాయై నమః ।
ఓం నిత్యం ఖణ్డముణ్డవిలాసిన్యై నమః ।
ఓం ఖడ్గహస్తాయై నమః ।
ఓం ముణ్డహస్తాయై నమః ।
ఓం వరహస్తాయై నమః ।
ఓం వరప్రదాయై నమః ।
ఓం నిత్యమసిచర్మధరాయై నమః ।
ఓం పాశ్కాశధరాయై పరాయై నమః ।
ఓం శూలహస్తాయై నమః ॥ 880 ॥

ఓం శివహస్తాయై నమః ।
ఓం ఘణ్టానాదవిలాసిన్యై నమః ।
ఓం ధనుర్భాణధరాయై నమః ।
ఓం ఆదిత్యాయై నమః ।
ఓం నాగహస్తాయై నమః ।
ఓం నగాత్మజాయై నమః ।
ఓం మహిషాసురహన్త్య్రై నమః ।
ఓం రక్తబీజవినాశిన్యై నమః ।
ఓం రక్తరూపాయై నమః ।
ఓం రక్తగాత్రాయై నమః ॥ 890 ॥

ఓం రక్తహస్తాయై నమః ।
ఓం భయప్రదాయై నమః ।
ఓం అసితాయై నమః ।
ఓం ధర్మధరాయై నమః ।
ఓం పాశ్కాశధరాయై పరాయై నమః ।
ఓం నిత్యం ధనుర్భాణధరాయై నమః ।
ఓం ధూమ్రలోచననాశిన్యై నమః ।
ఓం పరస్థాయై నమః ।
ఓం దేవతామూర్త్య్రై నమః ।
ఓం శర్వాణ్యై నమః ॥ 900 ॥

ఓం శారదాయై పరాయై నమః ।
ఓం నానావర్ణవిభూష్గ్యా నమః ।
ఓం నానారాగసమాపిన్యై నమః ।
ఓం పశువస్త్రపరీధానాయై నమః ।
ఓం పుష్పాయుధధరాయై పరాయై నమః ।
ఓం ముక్తార్జతమాలాఢ్యాయై నమః ।
ఓం ముక్తాహారవిలాసిన్యై నమః ।
ఓం స్వర్ణకుణ్డలభూషాయై నమః ।
ఓం స్వర్ణసింహాసనస్థితాయై నమః ।
ఓం సున్దర్గ్యా నమః ॥ 910 ॥

ఓం సువర్ణాభాయై నమః ।
ఓం శామ్భవ్యై నమః ।
ఓం శకటాత్మికాయై నమః ।
ఓం సర్వలోకేశవిద్యాయై నమః ।
ఓం మోహసమ్మోహకారిణ్యై నమః ।
ఓం శ్రేయస్యై నమః ।
ఓం సృష్టిరూపాయై నమః ।
ఓం ఛిన్నఛద్మమయ్యై నమః ।
ఓం ఛలాయై నమః ।
ఓం నిత్యం ఛిన్నముణ్డధరాయై నమః ॥ 920 ॥

ఓం నిత్యానన్ద విధాయిన్యై నమః ।
ఓం నన్దాయై నమః ।
ఓం పూర్ణాయై నమః ।
ఓం రిక్తాయై నమః ।
ఓం తిథిభ్యో నమః ।
ఓం పూర్ణషోడశ్యై నమః ।
ఓం కుహ్వై నమః ।
ఓం స్కన్త్రిరూపాయై నమః ।
ఓం ప్చపర్వవిలాసిన్యై నమః ।
ఓం నిత్యం ప్చబాణధరాయై నమః ॥ 930 ॥

ఓం ప్చమప్రీతిదాయై పరాయై నమః ।
ఓం ప్చపత్రాభిలాషాయై నమః ।
ఓం ప్చమృతవిలాసిన్యై నమః ।
ఓం ప్చాల్యై నమః ।
ఓం ప్చమీదేవ్యై నమః ।
ఓం ప్చరక్తప్రసారిణ్యై నమః ।
ఓం నిత్యం ప్చబాణధరాయై నమః ।
ఓం నిత్యదాత్య్రై నమః ।
ఓం దయాపరాయై నమః ।
ఓం పలలాదిప్రియాయై నిత్యాయై నమః ॥ 940 ॥

ఓం అపశుగమ్యాయై నమః ।
ఓం పరేశితాయై నమః ।
ఓం పరాయై నమః ।
ఓం పరరహస్యాయై నమః ।
ఓం పరమప్రేమవిహ్వలాయై నమః ।
ఓం కులీనాయై నమః ।
ఓం కేశిమార్గస్థాయై నమః ।
ఓం కులమార్గప్రకాశిన్యై నమః ।
ఓం కులాకులస్వరూపాయై నమః ।
ఓం కులార్ణవమయ్యై నమః ॥ 950 ॥

ఓం కులాయై నమః ।
ఓం రుక్మాయై నమః ।
ఓం కాలరూపాయై నమః ।
ఓం కాలకమ్పనకారిణ్యై నమః ।
ఓం విలాసరూపిణ్యై నమః ।
ఓం భద్రాయై నమః ।
ఓం కులాకులనమస్కృతాయై నమః ।
ఓం కుబేరవిత్తధాత్య్రై నమః ।
ఓం కుమారజనన్యై పరాయై నమః ।
ఓం కుమారీరూపసంస్థాయై నమః ॥ 960 ॥

ఓం కుమారీపూజనామ్బికాయై నమః ।
ఓం కుర్గనయనాయై దేవ్యై నమః ।
ఓం దినేశాస్యాపరాజితాయై నమః ।
ఓం అపరాజితాయై నమః ।
ఓం కుణ్డల్యై నమః ।
ఓం కదలీసేనాయై నమః ।
ఓం కుమార్గరహితాయై నమః ।
ఓం వరాయై నమః ।
ఓం అనన్తరూపాయై నమః ।
ఓం అనన్తస్థాయై నమః ।
ఓం ఆనన్దసిన్ధువాసిన్యై నమః ॥ 970 ॥

ఓం ఇలాస్వరూపిణ్యై దేవ్యై నమః ।
ఓం ఇభేదభయ్కర్యై నమః ।
ఓం ఇగలాయై నమః ।
ఓం ప్గిలాయై నాడ్యై నమః ।
ఓం ఇకారాక్షరరూషిణ్యై నమః ।
ఓం ఉమాయై నమః ।
ఓం ఉత్పత్తిరూపాయై నమః ।
ఓం ఉచ్చభావవినాశిన్యై నమః ।
ఓం ఋగ్వేదాయై నమః ।
ఓం నిరారాధ్యాయై నమః ॥ 980 ॥

ఓం యజుర్వేదప్రపూజితాయై నమః ।
ఓం సామవేదేన స్గతాయై నమః ।
ఓం అథర్వవేదభాషిణ్యై నమః ।
ఓం ఋకారరూపిణ్యై నమః ।
ఓం ఋక్షాయై నమః ।
ఓం నిరక్షరస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం అహిదుర్గాసమాచారాయై నమః ।
ఓం ఇకారార్ణస్వరూషిణ్యై నమః ।
ఓం ఓంకారాయై నమః ।
ఓం ప్రణవస్థాయై నమః ॥ 990 ॥

ఓం ఓంకారాది స్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం అనులోమవిలోమస్థాయై నమః ।
ఓం థకారవర్ణసమ్భవాయై నమః ।
ఓం పంచాశద్వర్ణబీజాఢ్యాయై నమః ।
ఓం పంచాన్ముణ్డమాలికాయై నమః ।
ఓం ప్రత్యేకాదశ సంఖ్యాయై నమః ।
ఓం షోడశ్యై నమః ।
ఓం ఛిన్నమస్తకాయై నమః ।
ఓం షడంగయువతీపూజ్యాయై నమః ।
ఓం షడంగరూపవర్జితాయై నమః ॥ 1000 ॥

ఓం షడ్వక్త్రసంశ్రితాయై నిత్యాయై నమః ।
ఓం విశ్వేశ్యై నమః ।
ఓం ఖంగదాలయాయాయై నమః ।
ఓం మాలామన్త్రమయ్యై నమః ।
ఓం మన్త్రజపమాత్రే నమః ।
ఓం మదాలసాయై నమః ।
ఓం సర్వవిశ్వేశ్వరీశక్త్యై నమః ।
ఓం సర్వానన్దప్రదాయిన్యై నమః ॥ 1008 ॥

॥ ఇతి శ్రీఛిన్నమస్తా సహస్రనామావళిః సంపూర్ణం ॥

శ్రీ ఛిన్నమస్తా మహా విద్యా

దశమహా విద్యలు

నిత్య స్తోత్రావళి

Padmanabha Dwadashi - పద్మనాభ ద్వాదశి

పద్మనాభ ద్వాదశి 

పాశాంకుశ ఏకాదశి మరుసటి రోజు పద్మనాభ ద్వాదశి జరుపుకుంటారు. విష్ణువును ఈ పవిత్రమైన రోజున అనంత పద్మనాభ స్వామికి పూజలు చేస్తారు. పద్మనాభ ద్వాదశి వ్రతాన్ని పాటిస్తున్న భక్తులు జీవితాంతం శ్రేయస్సు సాధించి మోక్షాన్ని పొందుతారని నమ్ముతారు.

పద్మనాభ ద్వాదశి యొక్క ప్రాముఖ్యత:

పద్మనాభ ద్వాదశి ఒక వ్యక్తి మోక్షాన్ని పొందటానికి సహాయపడుతుంది. విష్ణువు యొక్క భక్తులు అనంత పద్మనాభ ఏకాదశి మరియు ద్వాదశి పూజలు మోక్షాన్ని పొందటానికి సహాయపడతాయని నమ్ముతారు.

విష్ణువు మోక్ష కారకుడు. భక్తి, ముక్తి మరియు ప్రాపంచిక ఆనందాల కోసం భక్తులు ఆయనను ఆరాధిస్తారు. విష్ణు భక్తులు ప్రపంచాన్ని త్యజించడాన్ని నమ్మరు. వారు సంతోషకరమైన, ఆరోగ్యకరమైన మరియు సంపన్నమైన జీవితాన్ని గడపాలని మరియు విష్ణువును ఆరాధించడం ద్వారా మరియు మంచి పనులు చేయడం ద్వారా స్వర్గానికి తమ మార్గాన్ని కాపాడుకోవాలని కోరుకుంటారు.

వరహ పురాణంలో పద్మనాభ ద్వాదశి వ్రతం ప్రస్తావించబడింది. ద్వాదశి రోజు ఉదయం నుండి భక్తులు ఈ వ్రతాన్ని ఆచరిస్తారు.

భక్తులు స్నానం చేసిన తరువాత పువ్వులతో అందంగా అలంకరింపచేసి విష్ణువు విగ్రహం ముందు ధూపం, దీపం వెలిగించి పూజ చేసి నైవేద్యం సమర్పిస్తారు. 

కొంతమంది చనిపోయిన వారికి తర్పణం విడుస్తారు. భక్తులు విష్ణుసహస్రనామ పారాయణం చేస్తూ  రోజంతా ఉపవాసం ఆచరిస్తారు.

బ్రాహ్మణులకు దానాలు స్వయంపాకం సమర్పిస్తారు.

శ్రీ విష్ణుసహస్రనామస్తోత్రం

విష్ణు

శ్రీరామ

శ్రీకృష్ణ

శ్రీ వెంకటేశ్వర

నిత్య స్తోత్రావళి

Rajarajeshwari Ashtottara Shatanamavali – శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ అష్టోత్తరశతనామావళిః

శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ అష్టోత్తరశతనామావళిః

ఓం భువనేశ్వర్యై నమః ।
ఓం రాజేశ్వర్యై నమః ।
ఓం రాజరాజేశ్వర్యై నమః ।
ఓం కామేశ్వర్యై నమః ।
ఓం బాలాత్రిపురసుందర్యై నమః ।
ఓం సర్వేశ్వర్యై నమః ।
ఓం కళ్యాణ్యై నమః ।
ఓం సర్వసంక్షోభిణ్యై నమః ।
ఓం సర్వలోకశరీరిణ్యై నమః ।
ఓం సౌగంధికపరిమళాయై నమః ॥ 10 ॥

ఓం మంత్రిణే నమః ।
ఓం మంత్రరూపిణ్యై నమః ।
ఓం ప్రాకృత్యై నమః ।
ఓం వికృత్యై నమః ।
ఓం ఆదిత్యై నమః ।
ఓం సౌభాగ్యవత్యై నమః ।
ఓం పద్మావత్యై నమః ।
ఓం భగవత్యై నమః ।
ఓం శ్రీమత్యై నమః ।
ఓం సత్యవత్యై నమః ॥ 20 ॥

ఓం ప్రియకృత్యై నమః ।
ఓం మాయాయై నమః ।
ఓం సర్వమంగళాయై నమః ।
ఓం సర్వలోకమోహాధీశాన్యై నమః ।
ఓం కింకరీభూతగీర్వాణ్యై నమః ।
ఓం పరబ్రహ్మస్వరూపిణ్యై నమః ।
ఓం పురాణాగమరూపిణ్యై నమః ।
ఓం పంచప్రణవరూపిణ్యై నమః ।
ఓం సర్వగ్రహరూపిణ్యై నమః ।
ఓం రక్తగంధకస్తురీవిలేప్యై నమః ॥ 30 ॥

ఓం నాయికాయై నమః ।
ఓం శరణ్యాయై నమః ।
ఓం నిఖిలవిద్యేశ్వర్యై నమః ।
ఓం జనేశ్వర్యై నమః ।
ఓం భూతేశ్వర్యై నమః ।
ఓం సర్వసాక్షిణ్యై నమః ।
ఓం క్షేమకారిణ్యై నమః ।
ఓం పుణ్యాయై నమః ।
ఓం సర్వరక్షణ్యై నమః ।
ఓం సకలధర్మిణ్యై నమః ॥ 40 ॥

ఓం విశ్వకర్మిణే నమః ।
ఓం సురమునిదేవనుతాయై నమః ।
ఓం సర్వలోకారాధ్యాయై నమః ।
ఓం పద్మాసనాసీనాయై నమః ।
ఓం యోగీశ్వరమనోధ్యేయాయై నమః ।
ఓం చతుర్భుజాయై నమః ।
ఓం సర్వార్థసాధనాధీశాయై నమః ।
ఓం పూర్వాయై నమః ।
ఓం నిత్యాయై నమః ।
ఓం పరమానందాయై నమః ॥ 50 ॥

ఓం కళాయై నమః ।
ఓం అనంగాయై నమః ।
ఓం వసుంధరాయై నమః ।
ఓం శుభదాయై నమః ।
ఓం త్రికాలజ్ఞానసంపన్నాయై నమః ।
ఓం పీతాంబరధరాయై నమః ।
ఓం అనంతాయై నమః ।
ఓం భక్తవత్సలాయై నమః ।
ఓం పాదపద్మాయై నమః |
ఓం జగత్కారిణై నమః ॥ 60 ॥

ఓం అవ్యయాయై నమః ।
ఓం లీలామానుషవిగ్రహాయై నమః ।
ఓం సర్వమాయాయై నమః ।
ఓం మృత్యుంజయాయై నమః ।
ఓం కోటిసూర్యసమప్రభాయై నమః ।
ఓం పవిత్రాయై నమః ।
ఓం ప్రాణదాయై నమః ।
ఓం విమలాయై నమః ।
ఓం మహాభూషాయై నమః ।
ఓం సర్వభూతహితప్రదాయై నమః ॥ 70 ॥

ఓం పద్మాలయాయై నమః ।
ఓం సుధాయై నమః ।
ఓం స్వాంగాయై నమః ।
ఓం పద్మరాగకిరీటినే నమః ।
ఓం సర్వపాపవినాశిన్యై నమః ।
ఓం సకలసంపత్ప్రదాయిన్యై నమః ।
ఓం పద్మగంధిన్యై నమః ।
ఓం సర్వవిఘ్నకేశధ్వంసిన్యై నమః ।
ఓం హేమమాలిన్యై నమః ।
ఓం విశ్వమూర్త్యై నమః ॥ 80 ॥

ఓం అగ్నికల్పాయై నమః ।
ఓం పుండరీకాక్షిణ్యై నమః ।
ఓం మహాశక్త్యై నమః ।
ఓం బుద్ధ్యై నమః ।
ఓం భూతేశ్వర్యై నమః ।
ఓం అదృశ్యాయై నమః ।
ఓం శుభేక్షణాయై నమః ।
ఓం సర్వధర్మిణ్యై నమః ।
ఓం ప్రాణాయై నమః |
ఓం శ్రేష్ఠాయై నమః ॥ 90 ॥

ఓం శాంతాయై నమః ।
ఓం తత్త్వాయై నమః ।
ఓం సర్వజనన్యై నమః ।
ఓం సర్వలోకవాసిన్యై నమః ।
ఓం కైవల్యరేఖిన్యై నమః ।
ఓం భక్తపోషణవినోదిన్యై నమః ।
ఓం దారిద్ర్యనాశిన్యై నమః ।
ఓం సర్వోపద్రవనివారిణ్యై నమః ।
ఓం సంహృదానందలహర్యై నమః ।
ఓం చతుర్దశాంతకోణస్థాయై నమః ॥ 100 ॥

ఓం సర్వాత్మాయై నమః ।
ఓం సత్యవక్త్రే నమః ।
ఓం న్యాయాయై నమః ।
ఓం ధనధాన్యనిధ్యై నమః ।
ఓం కాయకృత్యై నమః ।
ఓం అనంతజిత్యై నమః ।
ఓం అనంతగుణరూపే నమః ।
ఓం స్థిరేరాజేశ్వర్యై నమః ॥ 108 ॥

॥ ఇతి శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ అష్టోత్తరశతనామావళిః సంపూర్ణం ॥

శ్రీ రాజరాజేశ్వరీ

నిత్య స్తోత్రావళి

Papankusha Ekadashi - పాపాంకుశ ఏకాదశి పాశాంకుశ ఏకాదశి

పాపాంకుశ ఏకాదశి(పాశాంకుశ ఏకాదశి)

పాపాంకుశ ఏకాదశి అశ్వియుజ మాసంలో శుక్ల పక్షం ఏకాదశి తిథి నాడు వచ్చే ఒక పవిత్రదినం.  అందుకే ఈ ఏకాదశిని అశ్వియుజ శుక్ల ఏకాదశి అని కూడా పిలుస్తారు. 

పాపాంకుశ ఏకాదశి విష్ణువు అవతారమైన పద్మనాభుడి ఏకాదశి. ఈ రోజున భక్తులు పూర్తి అంకితభావం మరియు ఉత్సాహంతో పద్మనాభుడిని పూజిస్తారు. పాపాంకుశ ఏకాదశి వ్రతాన్ని ఆచరించడం ద్వారా, గమనించేవారికి పద్మనాభుడి ఆశీస్సులు లభిస్తాయి మరియు ఈ ప్రపంచంలోని అన్ని భోగభాగ్యాలు అనుభవిస్తారు.

పాపాంకుశ ఏకాదశి అనేది ఒక ముఖ్యమైన ఏకాదశిగా పరిగణించబడుతుంది ఎందుకంటే ఈ రోజున ఉపవాసం ఉండే వ్యక్తికి మంచి ఆరోగ్యం, సంపద మరియు అన్ని ఇతర ప్రాపంచిక కోరికలు తీరుతాయి . పాపాంకుశ ఏకాదశి వ్రతాన్ని పాటించకుండా, ఒక వ్యక్తి తన పాపాల నుండి ఎప్పటికీ విముక్తి పొందలేడని మరియు అతని చెడు పనులు అతని జీవితాంతం వెంటాడుతూనే ఉంటాయని కూడా నమ్ముతారు. ఈ పూజ్యమైన వ్రతం యొక్క పుణ్యం ఫలితం శత సూర్య యాగాలు లేదా సహస్ర అశ్వమేధ యాగాలు చేసిన దానికి సమానం.

పద్మ పురాణంలో చెప్పబడిన పాపాంకుశ ఏకాదశి వ్రత కథ ఇలా ఉంది:
యుధిష్ఠిరుడు, "మధుసూదనా! ఇప్పుడు, దయచేసి నాకు చెప్పండి, అశ్వియుజ మాసంలో  ఏ ఏకాదశి జరుపుకుంటారో?" అని అడిగాడు.

"ఓ రాజా! అశ్వియుజ శుక్ల పక్షంలో ఆచరించే ఏకాదశిని పాపాంకుశం అంటారు. ఇది అన్ని పాపాలను నిర్మూలించే సామర్థ్యానికి ప్రసిద్ధి చెందింది మరియు చాలా పవిత్రమైనది. ఈ రోజున, వారి కోరికలన్నింటినీ సాధించడానికి మరియు స్వర్గం మరియు మోక్షప్రాప్తి  పొందడానికి, పద్మనాభ అని కూడా పిలువబడే వాసుదేవుడైన నన్ను పూజించాలి" అని శ్రీ కృష్ణుడు జవాబిచ్చాడు.

చాలా కాలం పాటు కఠిన తపస్సు చేసి, ఇంద్రియాలను జయించి, కోరుకున్న ఫలితాన్ని పొందే వ్యక్తి, ఈ రోజున గరుడధ్వజుని పూజించడం ద్వారా కూడా అదే ఫలితాన్ని పొందవచ్చు. భూమిపై ఉన్న అన్ని పవిత్ర స్థలాలు మరియు దేవాలయాలను సందర్శించడం ద్వారా లభించే పుణ్యాన్ని ఈ రోజున విష్ణువు నామ జపం ద్వారా పొందవచ్చు. సారంగధనుస్సు (విష్ణువు యొక్క విల్లు మరియు బాణం)ను మోసే సర్వవ్యాప్తి చెందిన భగవంతుడు జనార్దనుడిని ఆశ్రయించే వారు యమలోక హింసలను భరించాల్సిన అవసరం లేదు.

ఏకాదశిని ఆచరించిన, వారు ఎప్పుడూ యముడి (మరణ దేవుడు) హింసలకు గురికారు. విష్ణువు భక్తుడిగా ఉండి, శివుడిని విమర్శించే వ్యక్తి విష్ణువు రాజ్యంలో స్థానం పొందలేడు మరియు వారు తప్పనిసరిగా నరకంలో పడతారు. అదేవిధంగా, శైవ లేదా పాశుపత సంప్రదాయాన్ని అనుసరించే ఎవరైనా విష్ణువును విమర్శిస్తే, వారు భయంకరమైన నరకంలో పడవేయబడతారు మరియు పద్నాలుగు ఇంద్రుల యుగం పూర్తయ్యే వరకు ఉడికిపోతారు. ఈ ఏకాదశి స్వర్గం, విముక్తి, మంచి ఆరోగ్యం, అందం, సంపద మరియు స్నేహితులను ప్రసాదిస్తుంది మరియు అందరికీ ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది.

ఓ రాజా! ఏకాదశి నాడు ఉపవాసం ఉండి రాత్రిపూట మేల్కొని ఉండటం ద్వారా విష్ణువు యొక్క ధామాన్ని అప్రయత్నంగానే పొందవచ్చు. ఓ రాజాధిరాజు! అలాంటి వ్యక్తి తల్లి వైపు పది తరాలను, తండ్రి వైపు పది తరాలను, భార్య కుటుంబంలోని పది తరాలను కూడా విముక్తి చేస్తాడు. ఏకాదశి ఉపవాసం పాటించేవారు తమ జీవిత అనంతరం విష్ణువు నివాసానికి వెళతారు. వారు నాలుగు చేతులను కలిగి, గరుడ పతాకం ధరించి, హారాలతో అలంకరించబడి, పసుపు రంగు దుస్తులు (పీతాంబర) ధరించి వైకుంఠానికి వెళ్ళేటప్పుడు దివ్య రూపాన్ని సంతరించుకుంటారు

అశ్వియుజ మాస పక్షంలో పాపాంకుశ ఉపవాసం ఆచరించడం వల్ల వ్యక్తి అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు మరియు వారు విష్ణు లోకసాయుజ్యం పొందుతారు. బంగారం, నువ్వులు, భూమి, ఆవులు, ఆహారం, నీరు, పాదరక్షలు మరియు గొడుగులు దానం చేసే వ్యక్తికి మృత్యుదేవత అయిన యమరాజు ఎప్పుడూ ఎదురుపడడు.

ఓ గొప్ప రాజా! పేదవాడు కూడా తన శక్తి మేరకు స్నానం, ప్రార్థన వంటి పనులలో పాల్గొని తన రోజు ఫలవంతంగా చేసుకోవాలి. హోమం (కర్మ నైవేద్యం), స్నానం, పారాయణం, ధ్యానం మరియు యజ్ఞం వంటి పుణ్య కార్యాలు చేసేవారు యముని యొక్క భయంకరమైన హింసను ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు. 

సమాజంలో, దీర్ఘాయుష్షు, సంపద, గొప్ప వంశం మరియు మంచి ఆరోగ్యంతో ఆశీర్వదించబడిన వ్యక్తులు వారి గత జన్మలలో ధర్మవంతులు, దాని కారణంగా వారు తమ ప్రస్తుత జీవితాన్ని ఆనందిస్తారు. ఈ అంశంపై ఇంకా మాట్లాడుతూ, ఓ రాజా, మీరు ఇంకా ఏమి వినాలనుకుంటున్నారు? మీ విచారణ ప్రకారం పాపాంకుశ మహిమను నేను వివరించాను. మీరు ఇంకా ఏదైనా తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నారా?

పాపాంకుశ ఏకాదశిలో ఆచారాలు:
పాపాంకుశ రోజున భక్తులు కఠినమైన ఉపవాసం లేదా మౌన వ్రతం ఆచరిస్తారు. ఈ ఉపవాసం ఆచరించే వారు ఉదయాన్నే లేచి స్నానం చేసిన తర్వాత శుభ్రమైన దుస్తులు ధరించాలి. పాపాంకుశ ఏకాదశి ఉపవాస ఆచారం 'దశమి' నాడు ప్రారంభమవుతుంది. ఈ రోజున సూర్యాస్తమయానికి ముందు 'సాత్విక' భోజనం తీసుకుంటారు మరియు ఏకాదశి ముగిసే వరకు ఉపవాసం కొనసాగుతుంది. వ్రతాన్ని ఆచరిస్తున్నప్పుడు, భక్తులు అబద్ధాలు చెప్పకూడదు లేదా ఎటువంటి పాపపు పనులు చేయకూడదు. పాపాంకుశ ఏకాదశి వ్రతం 'ద్వాదశి' నాడు ముగుస్తుంది. ఉపవాసం విరమించే ముందు భక్తులు బ్రాహ్మణుడికి ఆహారం మరియు దానం సమర్పించాలి. 

ఈ ఉపవాసం ఆచరించే వారు పగలు మరియు రాత్రి అస్సలు నిద్రపోకూడదు. వారు విష్ణువును స్తుతిస్తూ వేద మంత్రాలు మరియు భజనలు పాడుకుంటూ తమ సమయాన్ని గడుపుతారు. ‘విష్ణు సహస్రనామం’ చదవడం కూడా చాలా శుభప్రదంగా పరిగణించబడుతుంది.

పాపాంకుశ ఏకాదశి రోజున, విష్ణువును 'అర్చన విధి' ప్రకారం పూజిస్తారు. ఈ రోజున 'గరుత్మంతుని' పై కూర్చున్న విష్ణువు రూపాన్ని అపారమైన భక్తితో ప్రార్థిస్తారు. శ్రీ హరి యొక్క 'పద్మనాభ' రూపాన్ని పువ్వులు, తమలపాకులు, ధూపదీపాలతో పూజిస్తారు. తదుపరి హారతి ఇస్తారు.

పాపాంకుశ ఏకాదశి రోజున దానధర్మాలు చేయడం కూడా చాలా ఫలవంతమైనది. ఒక వ్యక్తి ఉపవాసం ఉండలేకపోతే, వారు బ్రాహ్మణులకు బట్టలు,  మరియు స్వయంపాకం దానం చేసి అదే పుణ్యాన్ని పొందవచ్చు. పాపాంకుశ ఏకాదశి రోజున దానధర్మాలు చేసే వ్యక్తులు మరణం తర్వాత యమరాజు నివాసమైన నరకానికి ఎప్పటికీ చేరుకోరని నమ్ముతారు.

పాపాంకుశ ఏకాదశి యొక్క ప్రాముఖ్యత:
పాపాంకుశ ఏకాదశి యొక్క గొప్పతనాన్ని 'బ్రహ్మ వైవత్ర పురాణం'లో వర్ణించారు మరియు ఇది పాపాలను తొలగించడానికి అత్యంత పవిత్రమైన ఆచారంగా నమ్ముతారు. పాపాంకుశ ఏకాదశి వ్రతాన్ని భక్తితో ఆచరించే మరియు విష్ణువును ప్రార్థించే ఎవరైనా వారి పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారని మరియు తరువాత ఈ లోకం నుండి మోక్షాన్ని పొందుతారని చెప్పబడింది. అలాగే, వయస్సుతో సంబంధం లేకుండా, పాపాంకుశ ఏకాదశి రోజున విష్ణువు నామాన్ని పఠించినప్పుడు, వారు పుణ్యక్షేత్రాలను సందర్శించినంత పుణ్యాన్ని పొందుతారు.