ముప్పదిమూడు పున్నముల నోము కథ
ఒక బ్రాహ్మణుడు తనకుమార్తెకు వివాహము చేయగా పెండ్లి అయిన మూడవనాడు ఆ బాలిక తన స్నేహితురాలింటికి పేరంటమునకు వెళ్లెను. అంతలో ఆమె భర్త మరణించెను. ఒక రాజు భార్య ముప్పదిమూడు. పున్నముల నోముపట్టి ముత్తెయిదువ నిమిత్తము వీధిగుమ్మము - వద్ద నిలుచుండి ఈ బ్రాహ్మణుని కూతురు ఆదారిని వచ్చుచుండగా చూచి నీవెవరి అమ్మాయవు? అని అడిగెను. ఆ చిన్నది నేను బ్రాహ్మణపిల్లను అని చెప్ప నేను ముప్పదిమూడు పున్నములనోము బట్టినాను వాయన మిచ్చెదను వచ్చెదవా? యని యడిగెను. ఆ చిన్నది ఆలాగే పట్టుకొని వెళ్లెదనియ్యమని యడిగెను. ముప్పదిమూడు ఆకులు, ముప్పది మూడు చెక్కలు, ముప్పది మూడు డబ్బులు, ముప్పదిమూడు నల్లపూసల కోళ్ళు, ముప్పదిమూడు లక్కజోళ్ళు, ముప్పదిమూడు అట్లు, ముప్పది మూడు కట్లజల్లిడ, ముప్పది మూడుజ్యోతులు, చీర రవికెలగుడ్డ క్రొత్త జల్లిడిలో పెట్టి పాతజల్లిడ బోర్లించి రాజుభార్య చిన్నదానికి వాయనమిచ్చెను. ఆ చిన్నది ఆ వాయనమందుకుని జ్యోతులు వెలుగుచుండగా యింటికి బట్టుకొని వెళ్ళెను. ఆ జ్యోతులు వెలుగుచూచి అంతకుముందే మరణించియున్నఆ పిల్ల భర్తలేచి కూర్చుండెను. అప్పుడు అందరు ఏమి నోము పట్టినావని యడిగిరి. ఏమినోము బట్టలేదు రాజుగారిభార్య ముప్పదిమూడు పున్నముల నోము నోచుకొని వాయనమిచ్చిన పట్టుకు వచ్చినానని ఆ చిన్నది చెప్పెను. అప్పుడా చిన్నవాని నిమిత్తము వచ్చిన యమభటులు యమధర్మరాజు వద్దకుపోయి మహారాజా! మీరు తీసుకొనిరమ్మని పంపిన బ్రాహ్మణ చిన్నవాని నిమిత్తము మేము వెళ్ళి తీసుకొని రాబోవు చుండగా అతనిభార్య ఎక్కడనుంచో నోము నోచుకొని వాయనము తెచ్చుకున్నందున వాని ప్రాణములు మాచేత నిలువక తిరిగిబొందిలో
ప్రవేశించినవి. మేమాతనిని రమ్మని బలవంతపెట్టినా వచ్చినాడుకాడని మనవి చేసుకొనిరి.
అప్పుడు యముడుగ్రుడై ఆ చిన్నవాని ప్రాణములు తీయుటకై వచ్చెను. వచ్చి యా బ్రాహ్మణ చిన్నవాని ప్రాణములు తీసికొని చక్కాబోవుచుండెను. అంత నా చిన్నది వాని వెంబడించెను. కొంతదూరము వెళ్ళి ఎమి అమ్మాయీ! వచ్చుచున్నావని యముడడుగగా నాపెనిమిటి ప్రాణముల నిమిత్తము వచ్చుచున్నానని యామె చెప్పెను. అంత నాతడు సీపెనిమిటి ప్రాణముకాక మరియొకటేదియెనా కోరుమని అనెను. నేను ముప్పదిమూడు అట్లు వాయనము తెచ్చుకొన్నాను. ఆ అట్లకు ఎన్ని బొళ్ళలుండునో అన్నివేల యేండ్లు అయిదవతనమియ్యమని యామె కోరెను. యముడు అలాగే యిచ్చినానని వెళ్ళుచుండెను.
ఆ బ్రాహ్మణ చిన్నదియు వాని వెనుకనే వెళ్ళుచుండెను. తిరుగ కొంతదూరమెళ్ళి తిరుగచూచి
అమ్మాయీ! ఇంకను ఏల వచ్చుచున్నావని యముడడుగగా యామె నాభర్త నిమిత్తము
వచ్చుచున్నానని చెప్పెను. అతని ప్రాణములు తప్ప మరేమియెన అడుగమని చెప్పగా- "నాకు యేమి అక్కరలేదు. ముప్పదిమూడు నల్లపూసలకోళ్ళు తెచ్చుకున్నాను. ఆ కోళ్లపూసల కెన్నీ బెజ్జములున్నవో అన్నివేల యేండ్లు నా కయోదోతనము నీయవలయునని యాచిన్నది యడిగెను. అప్పుడామె భక్తికి సంతసించి యట్లే యిచ్చినాను, పుచ్చుకొమ్మని యతని ప్రాణములు విడిచి చక్కాబోయెను. ఆ చిన్నది యింటికి వచ్చేసరికి. పెనిమిటిలేచి కూర్చుండెను. అందరు "ఇదియేమి మహాత్యమమ్మా!" యని యడిగిరి. ఏమీలేదు. నేను ముప్పదిమూడు పున్నముల నోము వాయనము తెచ్చుకున్నాను ఆ ఫలమే యిది. వాయనము తెచ్చుకున్న ఫలమని చెప్పెను. "వాయనమునకు యింత ఫలమున్నది నోము నోచుకొన్న నెంతఫలమో” యని అందరు ముప్పది మూడు పున్నములు ఉపవాసముండి క్రమముగా నుద్యాపనము చేసికొనిరి.
ఉద్యాపనము: ముప్పదిమూడు అట్లు ముప్పదిమూడు ఆకులు, ముప్పది మూడు పోకలు, ముప్పదిమూడు డబ్బులు, ముప్పదిమూడు నల్లపూసలకోళ్ళు, ముప్పదిమూడు లక్కజోళ్ళు, ముప్పదిమూడు జ్యోతులు, చీర రవికెలగుడ్డ, ముప్పది మూడు కన్నుల కొత్తజల్లెడలో పెట్టి పాతజల్లెడ మూతవేసి ముత్తయిదువునకు వాయన మియ్యవలెను.
స్త్రీల వ్రత కథలు
నిత్య స్తోత్రావళి
పంచాంగం
No comments:
Post a Comment