నరనారాయణులు ప్రహ్లాదునితో పోరుట
ఆ విధముగ ప్రహ్లాదుడు విధి విధానముగ తీర్థవిధిని నిర్వర్తించుచు తన యెదుట నొక మఱ్ఱిచెట్టు గాంచెను. ఆ చోట నతనికి కొన్ని పలువిధములైన బాణములు గనబడెను. అవి గృధ్రపక్షములతోకూడి వాడియై మహోజ్జ్వలములై తనరుచుండెను.
ఇది పావన పుణ్యతీర్థము. ఋషుల ఆశ్రమము. ఇందు వాడిబాణములు! ఇవెవరివోయని ప్రహ్లాదుడు మదిలో నాలోచించుచుండగనే యతని కున్నతమైన జడలు దాల్చి కృష్ణాజినముల దరించి విరాజిల్లు ధర్మసుతులు గనంబడిరి. అతడు వారి సమీపమునందు మంచి లక్షణములుగల శారఙ్గము ఆజగవమను పేరుగల రెండు విండ్లను అక్షయతూణీరములను గాంచెను. ఆ దానవపతి నిశ్చలధ్యాన నిమగ్నులై యున్న ధర్మసుతులైన నరనారాయణులను గాంచి క్రోధతామ్రాక్షుడై వారితో నిట్లు పలికెను:
"మునులారా! మీ యందు ధర్మ వినాశకరమైన దంభము చేరెనా యేమి? ఈ సత్యయుగమునందు తపశ్చరణము-చాపము దాల్చుట యను రెండు నెప్పుడును జరుగవని మీరు కనివిని యెరుగరా? ఆ రెండును ఒకేచోట నుండుట కలికి ప్రియము. అవి యీ యుగమునకు విరుద్ధ ధర్మములు. కనుక యుక్తములు గావు. విప్రులకు తపము యుక్తము. చాపధారణ మయుక్తము. ఈ శరీరమందీ జడలు దాల్చుటేమి? ఈ యాడంబరముతోడ ధనుస్సులు బట్టుటేమి? దివ్య భావములతో ధర్మమాచరించుటే మీకు తగును అను ప్రహ్లాదుని మాటలు విని
నరుడిట్లు నుడివెను : దైత్యేంద్రా! మా ఇరువురి తపమును గూర్చి నీకీ వ్యర్థ ప్రలాపము లేల? ఎవడు దేనికి సమర్థుడై ఏది చేయునో వాని కది సంపన్నమగును. మే మీ రెండు కార్యములందును దక్షుల మగుట లోక విదితమే గదా! మాకు రణమునకు సర్వథా సమర్థత గలదు. నీవేమి చేయగలవు? నీ ఇచ్చ వచ్చినచోటి కిచ్చవచ్చినట్టు లేగుము. ఈ చేతకాని డంబములు పలుకుటేల? బ్రహ్మతేజో బలమే బలము. అది కడుంగడు దుర్లభమైనది. మూఢబుద్ధికి | నీకేమి తెలియును? సుఖము గోరు ప్రాణి యెన్నడును బ్రాహ్మణుల విషయము చర్య సేయడు. అనగా విని
ప్రహ్లాదు డిట్లనెను : తాపసులారా! మీరు మందమతులు. వ్యర్థముగ గర్వమోహితులు; నేను ధర్మసేతు ప్రవర్తకుడను. దైత్యరాజను. ఈ తీర్థమందధర్మాచరణము తగదు. నీకు రణమందు శక్తిగలదేని యేది-చూపుము చూతము. ప్రహ్లాదుని మాటలు విని
ప్రహ్లాదు డిట్లనెను : తాపసులారా! మీరు మందమతులు. వ్యర్థముగ గర్వమోహితులు; నేను ధర్మసేతు ప్రవర్తకుడను. దైత్యరాజను. ఈ తీర్థమందధర్మాచరణము తగదు. నీకు రణమందు శక్తిగలదేని యేది-చూపుము చూతము. ప్రహ్లాదుని మాటలు విని
నరుడిట్లు పలికెను: నీకు రణమొనరించు బుద్ధియున్నచో నాతో యుద్ధమొనరింపుము. ఓ యసురాధమా! నీ శరీర మిప్పుడే ముక్కలు ముక్కలు చేతును. ఇంక నీ కేనాటికిని రణమందు పట్టుదల పుట్టకుండుగాక! అను నరుని పలుకులకు బలశాలియు దైత్యపతియునగు ప్రహ్లాదుడు కుపితుడై, నే నేయుపాయముచేతనైనను ఋషులు - తాపసులు దాంతులు నైన నరనారాయణులను గెలిచి తీరుదును అని ప్రతినబూని వెంటనే ధనువు చేత ధరించెను వింటి నారిని లాగి టంకార మొనరించెను.
నరుడును విల్లు చేతబూని తీవ్రశరము లెక్కిడి క్రోధాతిరేకమున ప్రహ్లాదునిపై పెక్కు బాణములు నిగుడించెను. దైత్యపతి వానినెల్ల తన బంగారు పింజ బాణపరంపరలతో వేగమే ఖండించెను. తన శరములు మొక్కపోయినందులకు నరునకు రోషమతిరేకించి పెక్కు బాణవర్షములు గురిసెను. దైత్యాధిపతి వానినెల్ల తన తీవ్ర బాణములతో ఛేదించి పిమ్మట నరుని రొమ్ముపై శరములు నాటెను. నరుడుగ్రుడై యైదమ్ములతో నతని బాహువులను గాటముగ ప్రహరించెను. విను వీథిలో నింద్రాది దేవతాగణము విమానములపై నుండి వారి పోరు కనులార తిలకించుచుండిరి. కారు మబ్బులు వేగముగ కుంభవర్షము గురియునట్లు దానవపతి నరునిపై పెక్కు వాడి బాణవర్షములు కురిసెను.
అంత నారాయణుడు లేచి సాటి లేని మేటి విల్లగు శార్గము చేబూని బంగరు పింజలుగల వాడి బాణములు ప్రహ్లాదునిపై ప్రయోగించెను. విజిగీషులగు ఆ నారాయణ ప్రహ్లాదులకు ఘోరముగ పోరాటము సాగెను. సకల సురులు గగన మార్గమున సంతుష్టచిత్తులై దివ్య సుమములు కురిసిరి. అసురపతి క్రోధముతో తీవ్రగాములైన బాణములు ఏయగా నారాయణుడు వేగముగ తన ధనువునుండి వదలిన వాడి బాణములతో వాని నెల్ల నట్టనడుమనే సుళువుగ దనుమాడెను.
మరల ప్రహ్లాదుడు ధర్మతనయుడగు నారాయణునిపై పెక్కు వాడి యమ్ములు ఏయగ వెంటనే నారాయణుడు నతనిమీద పదునైన బాణములు ప్రయోగించెను. పిమ్మట నారాయణుడు తన యెదుట నున్న ప్రహ్లాదుని మిక్కిలిగ నొప్పించెను. చూపరై గుమిగూడిన దేవ దానవులు జయఘోషలు పెట్టిరి. గగనతల మంతయును బాణ పరంపరలతో నిండి కనిపించకుండెను. పగలు చీకటి రేయిగ మారెను.
మరల ప్రహ్లాదుడు ధర్మతనయుడగు నారాయణునిపై పెక్కు వాడి యమ్ములు ఏయగ వెంటనే నారాయణుడు నతనిమీద పదునైన బాణములు ప్రయోగించెను. పిమ్మట నారాయణుడు తన యెదుట నున్న ప్రహ్లాదుని మిక్కిలిగ నొప్పించెను. చూపరై గుమిగూడిన దేవ దానవులు జయఘోషలు పెట్టిరి. గగనతల మంతయును బాణ పరంపరలతో నిండి కనిపించకుండెను. పగలు చీకటి రేయిగ మారెను.
దేవదానవులు చోద్యమంది యొండొరులతో వీరికిపుడు దారుణమును అపూర్వమునైన పోరు సంఘటిల్లెనని మాటలాడుకొనుచుండిరి. మింట దేవర్షి గంధర్వులు యక్ష కిన్నెర పన్నగులు చారణ విద్యాధరులు చేరి యదిచూచి పరమ విస్మితులైరి. అది చూచుటకు పర్వత నారదులు నేతెంచిరి. నారదుడు పర్వతునితో నిట్లు పలికెను.
ఇట్టి పోరు పూర్వము జరుగలేదు. తారక వృత్రాసురుల పోరు నిట్టుండలేదు. ఆ హరి తోడి మధుకైటభుల బవరము గూడ నింతగ జరుగలేదు. ఈ ప్రహ్లాదుడును మిక్కిలి శూరుడు. కనుకనే అద్భుత కర్ముడును సిద్ధపురుషుడునైన నారాయణుని తోడను పోరుచున్నాడు. అట్లు వీరిర్వురు నిర్విరామముగ రేయింబవళ్ళు పోరుచుండిరి. అంత నారాయణుడు ప్రహ్లాదుని వింటి నొకే బాణమున వేగమే ఛేదించెను.
ప్రహ్లాదుడు మరొక వింటిని గ్రహించెను. నారాయణు డా వెనువెంటనే మరొక వాడి తూపు వదలెను. దానిచే నా ధనువును విరిగెను. ఇట్లు తన చాపములెన్ని విరిగిన నన్నిటిని ప్రహ్లాదుడు మరల గ్రహించెను. నారాయణుడు మహోగ్రుడై యతని విండ్ల నన్నిటిని ఖండించి వేసెను. తన ధనుస్సులన్నియును తెగిన మీదట నసురపతి పరిఘను బూని కోపముకొలది ధర్మపుత్రుని భుజా మధ్యమున విసరివేసెను. బలశాలియగు నారాయణుడు తనపైకి వచ్చు పరిఘను తొమ్మిది బాణములతో నెదుర్కొని –
పరిఘను దునిమి మరల పది బాణములతో ప్రహ్లాదుని ప్రహరించెను. అపుడు ప్రహ్లాదుడు గట్టి ఇనుపగద చేబూని కోపముతో దానిని నారాయణుని మోకాళ్ళపై వేసెను. ఐనను ధర్మజుడు పర్వతము పగిది నిశ్చలముగ నిలుచుండుటే కాక మహావిక్రముడైన నారాయణుడు వాడి యమ్ములతో ప్రహ్లాదుని పటుగదను మధ్యమందే నడుమకు దునిమెను. గగన వీథి నుండి చూచు వారదికని పరమ విస్మితులైరి.
పరిఘను దునిమి మరల పది బాణములతో ప్రహ్లాదుని ప్రహరించెను. అపుడు ప్రహ్లాదుడు గట్టి ఇనుపగద చేబూని కోపముతో దానిని నారాయణుని మోకాళ్ళపై వేసెను. ఐనను ధర్మజుడు పర్వతము పగిది నిశ్చలముగ నిలుచుండుటే కాక మహావిక్రముడైన నారాయణుడు వాడి యమ్ములతో ప్రహ్లాదుని పటుగదను మధ్యమందే నడుమకు దునిమెను. గగన వీథి నుండి చూచు వారదికని పరమ విస్మితులైరి.
అంత పరంతపుడగు దానవపతి శక్తిని చేపట్టి యుగ్రుడై నారాయణుని ఱొమ్ముపై వేసెను. తన పైకి వచ్చు ఆ శక్తిని గని నారాయణుడు ప్రతిబాణమును ప్రయోగించి దానితో నా శక్తిని తునకలు చేసెను. పిమ్మట నే డమ్ములతో ప్రహ్లాదుని బాధించెను. ఇట్లు వారిరువురకును దివ్య సహస్రవర్షముల వఱకు నా మాశ్రమ మందెల్లరకు వింత గొల్పు బవరము జరిగెను.
అంత నచటికి పీతవాసుడగు చతుర్భుజుడేతెంచెను. రమాకాంతుడు - శంఖచక్రగదా పద్మధారియై తన చెంతకేతెంచిన భగవానుని సందర్శించి పరమభక్తితో దోయిలొగ్గి ప్రహ్లాదుడు దేవదేవా! జగన్నాథా! భక్తవత్సలా! మాధవా! ఈ తాపసులు రణమున నెంతకు నోటమి జెందుటలేదు. నేను వీరితో దివ్య సహస్ర వర్షములు పోరాడితిని. వీరు జయింపబడ కుండుట నాకు వింతగ నున్నది అన
విష్ణువిట్లనెను: ఓ క్షమాశీలా! వీరు మద్దివ్యాంశసంభూతులు. పరమసిద్ధులు. ఇందు వింత యెంత మాత్రమును లేదు. ఈ పరమ తాపసులుజితాత్ములు అపరాజితులు - కాన నింక నీవు రసాతల మేగుము. పూర్వమువలె నా యందు నిశ్చల భక్తి కల్గియుండుము. ఈ మునీశ్వరులతో నెన్నడును వైరము బూనకుము అని విష్ణువాజ్ఞాపింపగా ప్రహ్లాదుడు దనుజులను గూడి యరిగెను.
నరనారాయణులును మరల నాత్మధ్యానమున నిమగ్నులైరి.
No comments:
Post a Comment