ఓ రాజా! ఇలా లీలామానుషధారియైన శ్రీకృష్ణుడు అనేకవిధాలుగా బాల్యచేష్టలతో ఆనందింపగా, బృహద్వనమనే ఓ పెద్దతోటలో నందుడు మొదలగు పెద్దవారైన గొల్లవారు ఇలా వరుసగా అరిష్టాలు (పూతన, శకటుడు, గుహ్యకులు మద్దిచెట్లు కూలడం) సంభవించడం, మెల్లగా బాలకృష్ణుడు బైటపడడం ఇవన్నీ ఆలోచించి, ఓ రోజు ఏకాంతంలో అందరూ కూర్చుని విచారిస్తూవుండగా, ఉపనందుడనే ఒక వృద్ధుడు తనకు గల తెలివితో ఆలోచించి ఇలా అన్నాడు.
కృష్ణుడిలా లీలావినోదాలు చూపుతుండగా ఆ వ్రేపల్లెలోని బృహద్వనంలో వృద్ధగోపాలులందరూ నందునితో కూడివుండగా ఓ వృద్ధగోపాలుడిలా అన్నాడు. ఏ మర్రా వింటున్నారా! ఎవరైనా మనుష్యులనేవారు ఇక్కడ ఉంటారా! మన చిన్ని కృష్ణునికి కీడు చెయ్యడంకోసం ఓ రాక్షసస్త్రీ వచ్చి చనుబాలు ఇచ్చింది. రాళ్ళ సుడిగాలి వీచింది. ఇప్పుడు ఈ మద్దిచెట్లు కృష్ణునికి చాలా దగ్గరలోనే నేలకూలాయి. ఈ ఆపదలన్నీ ఆ నారాయణుని దయవల్లే తప్పిపోయాయి. ఇంక ఇక్కడ ఉండడం మంచిదికాదు. ఎక్కడికైనా పోదాం అన్నాడు.
'బృందావనం' పశువులమేతకు మంచిగడ్డితో సరియైనస్థలం. అక్కడ చిక్కగా కొండలు, నదీజలాలు, చెట్లు తీగల పంక్తులతో మనం నివాసం ఉండడానికి ఎంతో అనువుగా ఉంటుంది. కాబట్టి అక్కడికి పోదాం పదండి.
ఇలా ఉపనందుడు బృందావనానికి పోదాం అన్న మాటకు పెద్దలందరూ ఇదే మనం చెయ్యవలసిన కార్యం అంటూ ఏమాత్రం సంకటపడకుండా, గోవుల మందలను త్వరగా వెళ్ళేటట్లు ముందర నిలిపి, ఆ వెనుక పిల్లలను, వృద్దులను, స్త్రీలను, రథాలపై (బండ్లపై) ఎక్కించి, తాము కవచాలు, అమ్ములపొదులు, బాణాలతో విండ్లు పుట్టుకొని నడుస్తూ, కూడి బండ్ల వెనుకగా 'కొమ్ము' వంటి వాద్యాలను ఊదుతూ, ఆ వాద్యధ్వనులు అంతటా వ్యాపించగా, పెద్దలు, పురోహితులతో ఉత్సాహంతో ముందుభాగంలో గుంపులుగా ఏర్పడి పవిత్రమైన బృందావన ప్రదేశానికి వెళ్లారు ఆ సమయంలో,
గోపకాంతలు చక్కగా పసుపు రాసుకొని స్నానాలుచేసి, వక్షఃస్థలంపై కుంకుమాదిపూతలు పూసుకొని, మంచి వస్త్రాలు ధరించి, పెద్దపెద్దకొప్పుల్లో సంపెంగదండలు అలంకరించుకొని, నుదుట తిలకం ధరించి, బంగారు ఆభరణాల కాంతులు వారికంఠాలపై వ్యాపిస్తుండగా, రథాలపై వెళుతూ, శ్రీహరిలీలల్ని ఏలలుగా గానం చేశారు.
అప్పుడు రోహిణీయశోదాదేవులిద్దరూ ఒకే రథంపై కూర్చున్నవారై ఆనందంతో తమ ముందున్న బలరామకృష్ణులు వినోదాలు చేస్తూవుంటే ఆనందిస్తూ వెళ్లారు. ఇలా ఆ గోపకులందరూ, బృందావనంలో ప్రవేశించి, బండ్లనన్నిటినీ అర్ధచంద్రాకారంగా ఉంచి, ఆవులమందలను చక్కగా నిలిపి అక్కడ నివసించారు.
బలరామ శ్రీకృష్ణులిద్దరూ మిక్కిలి పవిత్రమూ, యమునా నదీప్రవాహ జలంతో నిండిందీ, ఋషిబృందాన్ని రక్షించేది అయిన బృందావనాన్ని పొగడుతూ అందులో ప్రవేశించారు.
ఇలా బృందావనంలో చేరాక, కొన్నాళ్ళకు రామకృష్ణులు తమ ఈడుగల గొల్లపిల్లలతో కలసి ఉత్సాహంగా దూడలను మేపుకుంటూ
బలరామశ్రీకృష్ణులు తమ తమ ఈడు గోపబాలురతో కూడి పిల్లలాడుకునే ఆటలాడుతూ, పిల్లన గ్రోవులు ఊదుతున్నారు. నానావిధాలుగా నృత్యరీతులతో గెంతులు వేస్తున్నారు. ఉత్సాహంతో పెద్ద పెద్ద కంబళులతో ఆబోతుల రూపాలను తయారుచేసి అవి శత్రువుల లేదా ఇతరుల ఆబోతులంటూ వాటితో పోరుతున్నారు. గుడ్డలతో బొమ్మలుచేసి వాటిని గట్టిగా తన్నుతూ ఉంటే కాలిగజ్టెలు మోగుతున్నాయి. పందేలు వేసుకుని పండ్ల పూల గుత్తులను కొట్టినేల పడేటట్లు చేసి నేర్పుతో వాటితో కొట్టుకుంటున్నారు. అడవిజంతువుల అరుపులను అనుకరిస్తూ వాటిని మోసపుచ్చి పట్టుకునేలా ప్రయత్నిస్తున్నారు. తామర కొలనుల్లో ఒకరిపై ఒకరు నీళ్ళు చిమ్ము కుంటూ ఈదుతూ ఆడుకుంటున్నారు.
పరీక్షిన్మహారాజా! ఆ బాలకులచేష్టలు ఇంకా వినండి. వంచించుకొంటూ, పోరాడుతూ ఉంటారు. ఏ భయమూ లేకుండా పెద్ద పెద్ద గుబురుగా ఉండే స్థలాలలోకి ప్రవేశిస్తూ ఉంటారు. పెద్దబండరాళ్ళ మీదనుండి కిందకి జారుతూ ఉంటారు. చెప్పరాని నేర్చరితనంతో ఒకరి నొకరు మించిపోతూ ఉంటారు.
ఇలా బలరామకృష్ణులు, గోపబాలురు ఇష్టం వచ్చినట్లుగా ఆడుకుంటూ ఉండి, ఒకనాడు యమునానదితీరంలో దూడలను మేపుతూ ఉండగా, ఒక రాక్షసుడు దూడరూపంలో అక్కడికి వచ్చి వాళ్ళను బాధించాలనుకున్నాడు.
No comments:
Post a Comment